Facebook Google+ Twitter

Współczesne wyzwania dla budowania pokoju i pomocy rozwojowej

78 proc. Polaków nie słyszało o Milenijnych Celach Rozwoju, większość nie jest w stanie określić rozwojowej pozycji Polski, więcej niż połowa rodaków nie słyszała o polskiej pomocy.

 / Fot. PlakatTo kilka przykładów z referatu wygłoszonego przez Jana Szczycińskiego podczas dwudniowej konferencji „Współczesne wyzwania dla budowania pokoju i pomocy rozwojowej”, która odbyła się w dniach 28-29 maja w Wyższej Szkole Europejskiej im. J. Tischnera w Krakowie. W swoim wykładzie „Polska pomoc humanitarna dla biednych krajów czy pomoc rozwojowa dla Polski” Szczyciński próbował pokazać, że stan wiedzy na temat krajów spoza Unii Europejskiej jest niski, ponieważ Polacy nie są nimi zainteresowani, a także nie mają kontaktu „na żywo” z wspomnianą pomocą. Utrudnieniem jest też często nieprecyzyjny język prasowy, powodujący konfuzję: czy to Polska pomaga, czy Polsce udzielana jest pomoc?

Ustalmy więc: jedno i drugie. I tak np. Polska w 2007 roku przeznaczyła miliard złotych na pomoc rozwojową dla krajów rozwijających się, otrzyma zaś 60 miliardów euro w ramach funduszy strukturalnych z UE (lata 2007-2013). Czym jest sama pomoc rozwojowa? To odpowiedź ze strony państw rozwiniętych na problem ubóstwa. Realizuje się ją poprzez darowizny i pożyczki, przy czym te drugie są kwalifikowane jako Oficjalna Pomoc Rozwojowa jedynie wówczas, gdy zawierają element darowizny w wysokości min. 25 proc. Podstawowe formy pomocy rozwojowej to pomoc finansowa, rzeczowa i techniczna. Polska udziela pomocy m.in. Białorusi, Ukrainie, Afganistanowi, Autonomii Palestyńskiej, Angoli i Tanzanii.

Weźmy kolejny przykład: pozycja rozwojowa Polski. Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (United Nations Development Programme) publikuje corocznie Raport o Rozwoju Społecznym, zawierający m.in. Wskaźnik Rozwoju Społecznego (HDI – Human Development Index). W rankingu bierze udział 179 państw, Polska znajduje się na 39. pozycji. Wskaźnik ten określa społeczno-ekonomiczny rozwój państwa na podstawie kilku czynników, a nie tylko wartości produktu krajowego brutto (PKB). Pod uwagę brany jest poziom edukacji, długość życia oraz przychód na głowę mieszkańca. Komponent edukacyjny składa się z dwóch elementów: poziomu analfabetyzmu wśród dorosłych oraz średniej długości czasu edukacji uczniów (na wszystkich poziomach nauczania). Długość życia mierzona jest w przedziale, gdzie za wartość minimalną przewidywalnej długości życia bierze się 25 lat, zaś maksymalną – 85 lat. Wskaźnik zamożności również wyznaczany jest w przedziale: 100 dolarów rocznie na osobę to minimum, 40 tys. dolarów to maksimum.

I wreszcie Milenijne Cele Rozwoju. Jest ich osiem:
1. Wyeliminować skrajne ubóstwo i głód.
2. Zapewnić powszechne nauczanie na poziomie podstawowym.
3. Promować równość płci i awans społeczny kobiet.
4. Ograniczyć umieralność dzieci.
5. Poprawić opiekę zdrowotną nad matkami.
6. Ograniczyć rozprzestrzenianie się HIV/AIDS, malarii i innych chorób.
7. Zapewnić ochronę środowiska naturalnego.
8. Stworzyć globalne partnerskie porozumienie na rzecz rozwoju.

Cele te zobowiązało się osiągnąć 192 państwa członkowskie ONZ w ramach Projektu Milenijnego ONZ (2000 rok). Polska jest wśród nich.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.