Wiadomości24 > Cywilizacja > Historia > Wspomnienie o Stanisławie Skalskim

Pozycja materiału w rankingach:

#66679 wg odsłon (miesięczny)

66679 miejsce

Dział: Historia

Ocena: 33pkt

Oceń:

Wspomnienie o Stanisławie Skalskim

Dodał(a): Piotr A. Jeleń
2009-11-12 18:33
Odsłon: 3635
Komentarzy: 5

Tagi:

W listopadzie obchodzimy dwie rocznice związane z życiorysem pilota myśliwskiego II wojny światowej, generała brygady Stanisława Skalskiego: 12 listopada rocznicę śmierci, 27 listopada rocznicę urodzin.

Według Wacława Króla, innego polskiego asa myśliwskiego, w opublikowanym "Zarysie działań polskiego lotnictwa w Wielkiej Brytanii 1940-1945", Stanisław Skalski jest liderem wśród polskich pilotów, któremu zaliczono zestrzelenie 18 i 11/12 samolotów, 2 prawdopodobnie oraz uszkodzenie 4 i 1/3 samolotu. We wrześniu 1944 roku Skalski został oddelegowany do amerykańskiego Fort Leaveworth do Wyższej Szkoły Wojennej. W RAF-ie służył do lutego 1946 roku. Władze brytyjskie proponowały Skalskiemu obywatelstwo i możliwość pracy na uczelni wojskowej. Jednak z tego zrezygnował i wrócił do kraju.

Wyrok śmierci

Po powrocie do Polski w 1947 roku Skalski zasilił szeregi polskiego lotnictwa, obejmując funkcję inspektora pilotażu. Jednak wracając do kraju Skalski nie spodziewał się, iż to czego nie zrobił z nim wojenny wróg, zrobi sąd Polski Ludowej. Został aresztowany 4 czerwca 1947 roku i wyrokiem z 7 kwietnia 1950 roku został oskarżony przez władze stalinowskie o zdradę i szpiegostwo oraz skazany na karę śmierci. W wyniku apelacji, wyrok w 1951 roku zamieniono na dożywocie. Pięć lat później, 11 kwietnia 1956 został zwolniony z więzienia i zrehabilitowany.

Z końcem 1956 roku w listopadzie, został zatrudniony w sztabie Wojsk Lotniczych i Obrony Kraju, a w roku następnym awansował do stopnia podpułkownika i przeszedł przeszkolenia do lotów na samolotach odrzutowych. Był sekretarzem generalnym Aeroklubu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. 10 kwietnia 1972 roku z własnej inicjatywy przeszedł do rezerwy.
Uchwałą Rady Państwa z 15 września 1988 roku został awansowany do stopnia generała brygady. W okresie wolnej Rzeczypospolitej, dwukrotnie kandydował do Sejmu w latach 1991 i 1993.

Ostatnie lata życia Stanisław Skalski spędził w prywatnym domu opieki. W roku 1957 po raz pierwszy ukazało się wydanie jego książki "Czarne krzyże nad Polską". Został odznaczony Złotym i Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari, Orderem Krzyża Grunwaldu a także brytyjskimi Distinguished Service Order i Distinguished Flying Cross.

Zmarł 12 listopada 2004 i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Źródło : K. Sławiński - Lotnicy września
B. Arct - Polskie skrzydła na Zachodzie

« poprzednia
1
...
3
4
5

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Piotr A. Jeleń

Artykuły (393) Galerie (204) Średnia ocen (3.88)

Wiek: 54 | Miejscowość: Bytom | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 5

Sortuj komentarze:

Roman Woźniak 13.11.2009 09:04

Ocena:

Duży plus za przypomnienie tej szczególnej postaci naszego lotnictwa. Ten życiorys powinni przeczytać wszyscy by zrozumieć jak powikłane są nasze losy.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Piotr A. Jeleń 13.11.2009 08:38

Ocena:

Niemniej, cieszy mnie fakt, iż Państwo zwróciliście uwagę na materiał poświęcony tej Postaci.
Pozdrawiam.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Łazowska 12.11.2009 22:23

Ocena:

Z całym szacunkiem - Panie Tadeuszu, ale ilość komentarzy pod tym artykułem już świadczy, że wspaniała postać Pana Stanisława Skalskiego nie leży w kręgu zainteresowań tychże użytkowników. Chciałabym się mylić, ale realia jakie są - każdy widzi.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tadeusz Śledziewski 12.11.2009 22:13

Ocena:

Cieszę się, że wspomina się sylwetki wielkich Polaków. Mam trochę żalu do użytkowników W24, że w ich przestrzeni jest ukazywanych mało postaci ludzi znanych i zasłużonych dla Polski.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Łazowska 12.11.2009 21:25

Ocena:

Pana Stanisława Skalskiego miałam okazję poznać osobiście. Uroczy człowiek i wielka postać. Pod koniec lat 80-tych byłam organizatorem kilku spotkań z Panem Pułkownikiem w Łodzi. Ale to już jest odrębny temat, choć zważywszy, że owe spotkania odbywały się jeszcze za komuny, nie obyło się bez różnych, politycznych przygód, łącznie z zatrzymaniem przed własnym domem przez ówczesne ZOMO reżysera Jacka Bławuta, który po pana pułkownika do Warszawy jechał. Pozdrawiam

Komentarz został ukrytyrozwiń