Wiadomości24 > Cywilizacja > Historia > Wspomnienie o Stanisławie Skalskim

Pozycja materiału w rankingach:

#19988 wg odsłon (miesięczny)

19988 miejsce

Dział: Historia

Ocena: 28pkt

Oceń:

Wspomnienie o Stanisławie Skalskim

Dodał(a): Piotr A. Jeleń
2009-11-12 18:33
Odsłon: 3574
Komentarzy: 5

Tagi:

W listopadzie obchodzimy dwie rocznice związane z życiorysem pilota myśliwskiego II wojny światowej, generała brygady Stanisława Skalskiego: 12 listopada rocznicę śmierci, 27 listopada rocznicę urodzin.

Stanisław Skalski w kabinie myśliwca "Mustang", czerwiec 1944 roku / Fot. http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/Stanisław_Skalski.jpg/419px-Stanisław_Skalski.jpg

Stanisław Skalski urodził się 27 listopada 1915 roku we wsi Kodyma, nieopodal Odessy na Ukrainie, skąd wraz z rodzicami trzy lata później przybył do Polski do Dubna. Tam też ukończył gimnazjum i zdał maturę. Początkowo studiował na Politechnice Warszawskiej, jednakże szybko porzucił studia, gdyż głowę zaprzątniętą miał myślami o lotnictwie. Większość czasu spędzał na lotnisku Aeroklubu Mokotowskiego, co zaowocowało ukończeniem kursu szybowcowego, a w późniejszym czasie lotniczego przysposobienia lotniczego.

Dęblińska Szkoła Orląt i kampania wrześniowa

W roku 1935 wstąpił do wojska, a w rok później rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, słynną Szkołę Orląt. W roku 1938 ukończył przeszkolenie myśliwskie w Wyższej Szkole Pilotażu w Grudziądzu, co przełożyło się na skierowanie do 4. Pułku Lotniczego armii "Pomorze" w Toruniu. Swoją służbę w lotnictwie, podczas kampanii wrześniowej opisuje w książce "Czarne krzyże nad Polską" i porównując stan polskiego i niemieckiego lotnictwa, tak to określa : "Używając obrazowego porównania powiedzieć można, że polski pilot myśliwski znajdował się we wrześniu 1939 roku w sytuacji piechura, mierzącego się z wyścigowym samochodem."

Swoją pierwszą walkę powietrzną i wspólnie z porucznikiem Pisarkiem i kapralem Mielczyńskim zestrzelenie niemieckiego samolotu rozpoznawczego Henschel 126, zaliczył w pierwszym dniu wojny. Po zestrzeleniu niemieckiego samolotu, Skalski wylądował obok wraku i wraz z okoliczną ludnością udzielił dwóm rannym lotnikom Lufwaffe pomocy, a będącego świadkiem zdarzenia dróżnika, poprosił o telefon do toruńskiego szpitala w celu sprowadzenia karetki pogotowia dla poszkodowanych. Za tę postawę otrzymał reprymendę od swoich przełożonych.

1
2
3
...
5
następna »

Zobacz także:

ONline profil autora

Autor: Piotr A. Jeleń

Artykuły (364) Galerie (187) Średnia ocen (3.79)

Wiek: 54 | Miejscowość: Bytom | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 5

Sortuj komentarze:

Roman Woźniak 13.11.2009 09:04

Ocena:

Duży plus za przypomnienie tej szczególnej postaci naszego lotnictwa. Ten życiorys powinni przeczytać wszyscy by zrozumieć jak powikłane są nasze losy.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Piotr A. Jeleń 13.11.2009 08:38

Ocena:

Niemniej, cieszy mnie fakt, iż Państwo zwróciliście uwagę na materiał poświęcony tej Postaci.
Pozdrawiam.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Łazowska 12.11.2009 22:23

Ocena:

Z całym szacunkiem - Panie Tadeuszu, ale ilość komentarzy pod tym artykułem już świadczy, że wspaniała postać Pana Stanisława Skalskiego nie leży w kręgu zainteresowań tychże użytkowników. Chciałabym się mylić, ale realia jakie są - każdy widzi.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tadeusz Śledziewski 12.11.2009 22:13

Ocena:

Cieszę się, że wspomina się sylwetki wielkich Polaków. Mam trochę żalu do użytkowników W24, że w ich przestrzeni jest ukazywanych mało postaci ludzi znanych i zasłużonych dla Polski.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Łazowska 12.11.2009 21:25

Ocena:

Pana Stanisława Skalskiego miałam okazję poznać osobiście. Uroczy człowiek i wielka postać. Pod koniec lat 80-tych byłam organizatorem kilku spotkań z Panem Pułkownikiem w Łodzi. Ale to już jest odrębny temat, choć zważywszy, że owe spotkania odbywały się jeszcze za komuny, nie obyło się bez różnych, politycznych przygód, łącznie z zatrzymaniem przed własnym domem przez ówczesne ZOMO reżysera Jacka Bławuta, który po pana pułkownika do Warszawy jechał. Pozdrawiam

Komentarz został ukrytyrozwiń