Wspomnienie... Zdzisław Narbuntowicz

Dodał(a): Marta Narbuntowicz
2010-10-26 12:29
Odsłon: 3086
Komentarzy: 3

Tagi:

Bywają sytuacje, w których serce i umysł na równi nie przyjmują do wiadomości faktów. Tak było rok temu, Zdzisław odszedł 26 października. Dziś, pozostaje nam wspomnienie...

Zdzisław Narbuntowicz / Fot. M. Narbuntowicz

Zdzisław Narbuntowicz był dla mnie tatą. Był także mężem i synem. Był człowiekiem o wszechogarniającym umyśle i równie wielkim sercu. Z wykształcenia inżynier elektronik, z zamiłowania dziennikarz, humanista, czasem tłumacz. Imponował wiedzą w wielu dziedzinach, inteligentnym poczuciem humoru, słuchał ciekawej muzyki, jeździł konno, u boku często miał psa. Minimalista, nie lubił przepychu tak w życiu, jak i relacjach, narzucania mu zdania, marzył o domu pod lasem, odpoczywał sam. Często myślałam, że bardzo się różniliśmy, dziś pisząc poprzednie zdanie, uświadamiam sobie, coś zupełnie innego.

W pracy, barwnym świecie dziennikarstwa, był kimś równie wyjątkowym...

"Zdzisław Narbuntowicz w barwnym i zindywidualizowanym świecie dziennikarstwa był kimś zupełnie wyjątkowym. Do Poznania trafił owiany aurą sukcesów na Śląsku, gdzie wszystko, co wiązało się z prasą wówczas - w II połowie XX wieku - było większe i potężniejsze nawet, niż w samej stolicy. Nigdy nikomu z nas o tej swojej organizacyjno - redakcyjnej wyższości nie przypominał. Potrafił jednak swoje katowickie doświadczenia z powodzeniem przenieść na grunt wielkopolski i właściwie wykorzystać.

Zdzisław w praktyce redakcyjnej pracy znał się na wszystkim - wyprowadzenie Go w pole było praktycznie niemożliwe. Jako prowadzący wydanie gazety - a zajmował się tym przez wiele lat - zwierzchnik i partner wprost idealny. Młodszych kolegów nigdy nie strofował, nie narzucał swego zdania. Niezachwianie wierzył w ich umiejętności i kompetencje. Przy tym posiadał nerwy ze stali, Jego spokój i optymizm, którym wszystkich potrafił zarazić i pozytywnie zmotywować, były powszechnie znane. W redakcjach, w których pracował, powierzano Mu zadania trudne i odpowiedzialne. Nie zawiódł nigdy.

Wielu, ja także, zazdrościło Zdzisławowi wszechogarniającego umysłu i prawdziwie renesansowych zainteresowań. Nieraz zastanawiałem się, jak potrafi w ściśle wypełnionym grafiku obowiązków znaleźć czas na uprawianie sportu, ciekawą lekturę, słuchanie niebanalnej muzyki. Jakby i tego było mało, mógł zajmująco, w sposób przykuwający uwagę o swoich pasjach opowiadać i pisać. Na łamach „Gazety Poznańskiej” z powodzeniem upowszechniał informatykę i technologię cyfrową w czasach, gdy wiedza na te tematy dostępna była tylko nielicznym.

Odejście Zdzisława trudno zaakceptować. Wprost nie sposób mówić o Nim w czasie przeszłym. Na każdym, z kim się stykał, wywarł niezatarte piętno. Przyjaciołom, kolegom, znajomym nawet potrafił przekazać coś z siebie samego. Coś, co sprawia, że bardzo nam Go brakuje."

Tomasz Dymaczewski
(źródło: Głos Wielkopolski)

Panu Dymaczewskiemu za te słowa bardzo dziękuje.

wspomnienie Zdzisława Narbuntowicz

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Marta Narbuntowicz

Artykuły (40) Galerie (0) Średnia ocen (4.88)

Miejscowość: Poznań | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (562)
Najwyżej oceniane (590)

Dodaj do

Komentarze: 3

Sortuj komentarze:

Ryszard Jan Zagórski 16.11.2010 22:22

Ocena:

Piękne wspomnienie. Tak jakoś życie jest urządzone, że najlepsi ludzie zbyt wcześnie odchodzą. Z pewnością na długo pozostanie w pamięci wielu ludzi.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jaruś i Mamka 31.10.2010 23:25

Ocena:

Martuś.Dziękujemy za to wspomnienie.Nam również Go bardzo brakuje.Był naszym najukochańszym wujkiem pod słońcem a mamy najlepszym szwagrem.Często Go wspominamy.Nie odmówił nam nigdy pomocy kiedy Go o to prosiliśmy.Nigdy nas nie zawiódł.Był zawsze pogodny i uśmiechnięty.TAKIM POZOSTANIE W NASZYCH SERCACH.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Michalak 26.10.2010 23:06

Ocena:

Dziękuję Ci za piękne słowa. Jesteśmy dzisiaj z Nim i nam też bardzo Go brakuje, bo przecież był cudownym człowiekiem.

Komentarz został ukrytyrozwiń