Chłopak (Mateusz Banasiak) zakochuje się w dziewczynie. Marzy o niej całymi dniami, leżąc w łóżku i bezmyślnie podrzucając tenisową piłeczkę. Monika (Marta Żmuda-Trzebiatowska), bo tak ma na imię piękność z marzeń głównego bohatera, jest jednak związana z osiedlowym osiłkiem (Antoni Pawlicki). Czasem tylko zagaduje do wysiadującego przed jej blokiem chłopaka. Któregoś razu następuje przełom w znajomości. Monika zaprasza swojego adoratora na imprezę, po której oboje lądują u dziewczyny w mieszkaniu i spędzają ze sobą upojną noc...

To właściwie cała fabuła filmu, którego pomysłodawcą, scenarzystą i reżyserem jest Artur Wyrzykowski. Banalna historia, która zdarza się każdego dnia, ma jednak niebanalny finał. Końcowy kadr stanowi odpowiedź na wszystkie pytania i wątpliwości, które rodzą się w głowach bohaterów. Choć wielu widzów wychodziło z kina z lekkim poczuciem niedosytu, że właściwie film skończył się wtedy, gdy mógłby się zacząć. Na te wątpliwości odpowiada Artur Wyrzykowski: - Film właśnie miał się skończyć w tym momencie. Taki był zamysł artystyczny. Chciałem, by ostatnia scena była podsumowaniem, które odda istotę filmu.

"Wszystko" to dzieło z różnych względów wyjątkowe. Przede wszystkim jest to pierwszy film w Polsce, który powstał właściwie tylko ze środków zebranych od internautów. Przez dwa lata zwolennicy i sympatycy wpłacali na konto projektu większe lub mniejsze sumy. Nazwiska wszystkich, którzy wsparli inicjatywę, można znaleźć na stronie internetowej. W sumie udało się zebrać ponad 48 tys. zł, które przeznaczono głównie na sprzęt i opłacenie osób go obsługujących. Aktorzy natomiast wystąpili za darmo. A przecież to nie byle jakie nazwiska!

Dla Marty Żmudy-Trzebiatowskiej występ u Artura Wyrzykowskiego był pierwszym kontaktem z filmem. Aktorka, znana głównie z seriali, została wypatrzona przez młodego reżysera w jednym z teatrów. Zaproszona do współpracy, zgodziła się wcielić w rolę Moniki. Z kolei odtwórca głównej roli, Mateusz Banasiuk, z chęcią zagrał u swojego kolegi ze studiów.

- Zawsze tak jakoś się zdarza, że któryś aktor z którymś reżyserem się dogadają. Artura poznałem w czasie studiów. Uważam, że jest świetnym reżyserem, no i bardzo lubię go towarzysko. Choć przyznam, że praca z nim zupełnie odbiega od standardów naszych spotkań na stopie towarzyskiej.