Wiadomości24 > Portfel > Gospodarka > XXI wiek stuleciem klimatu i energetyki

Pozycja materiału w rankingach:

#6152 wg odsłon (miesięczny)

6152 miejsce

Dział: Gospodarka

Ocena: 42pkt

Oceń:

XXI wiek stuleciem klimatu i energetyki

Dodał(a): BARBARA Romer Kukulska
2009-09-18 13:36
Odsłon: 7454
Komentarzy: 18

Tagi:

Czy USA potrafią przejąć wiodącą rolę w zielonej rewolucji i czy Chiny zdołają podążyć za nimi? Jeśli USA staną się "zielone" to i cały świat będzie "zielony", a od Matki Natury silniejszy może być tylko Ojciec Zysk.

Tytułowa strona amerykańskiego wydania / Fot. Thomas Freidman

Thomas Friedman - trzykrotny laureat nagrody Pulitzera, publicysta "The NY Times" - jest jednym z niewielu ludzi, którzy widzą w kryzysie klimatycznym szansę odnowy politycznej USA. W swej najnowszej książce "Hot, Flat, and Crowded. Why the World Needs a Green Revolution and How We Can Renew Our Global Futur", przetłumaczonej na język niemiecki pod tytułem "Was zu tun ist" diagnozuje następstwa globalnego rozwoju cywilizacji, globalnego ocieplenia klimatu oraz gwałtownego wzrostu ludności na całym świecie.

Podaje jednocześnie koncepcję daleko idącej, radykalnej "zielonej rewolucji", która ma być programem dla pokoleń XXI wieku. Friedman pisze, że musimy zakończyć kolektywną zależność od ropy naftowej, ponieważ wpływa ona niekorzystnie na cały ekosystem oraz politykę świata. Rzecz w tym, że mimo całej "gadaniny" o ekologii, nikt tak naprawdę nie wytłumaczył ludziom co znaczy zielona rewolucja ekologiczna.

Demografia i zużycie energii

Hasło "zielonym być" nie oznacza ograniczania konsumpcji i obniżenia standardów życia. Nakazuje stworzyć takie warunki rozwoju i konsumpcji, które nie zakłócą równowagi środowiska ziemi, stawiając jako priorytet rozwój alternatywnych źródeł pozyskiwania energii.

Rozmiar problemu przedstawia w książce poniższy rachunek: obecne całkowite światowe zużycie energii odpowiada zużyciu 1,6 miliarda litrów ropy naftowej na godzinę. Ta olbrzymia ilość obrazuje ogrom wyzwania jakim jest zmiana źródła energii. Taka ilość energii jest podstawą dobrobytu dla około jednego miliarda ludzi oraz następnych dwóch miliardów dążących do osiągnięcia również tego samego standardu. Pozostałe trzy miliardy żyją w nędzy. Autor przypomina o dalszych trzech miliardach ludzi, które urodzą się do 2050 roku.

Niestety nie doceniamy zadania jakie przed nami stoi, ani jego wielkości ani stopnia trudności. Przypomnijmy, że wynegocjowany
Protokół z Kioto
zobowiązuje jego sygnatariuszy do redukcji do roku 2012 emisji gazów powodujących efekt cieplarniany, niestety bez sankcji za nie stosowanie się.

150 lat rozwoju energetyki

Elektrownia w Koninie / Fot. http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Elektrownia_P%C4%85tn%C3%B3w.jpg

Żeby zrozumieć skalę problemu, w książce znajdujemy następujący przykład:
jeżeli na Ziemi zatrzymamy ruch taboru kolejowego, samochodowego, lotniczego, okrętowego itd. to światowa emisja gazów cieplarnianych zmniejszy się o 14 proc. A gdybyśmy zatrzymali wszystkie inne nasze aktywności tzn. przemysłowe, handlowe i domowe, to emisja tych gazów zmniejszyłaby się o 68 proc.

Od 150 lat rozwijał się obecny system energetyczny bazujący na procesie spalania węgla lub związków węgla. Zmiana źródła pozyskania energii jest zadaniem, którego nie da się rozwiązać z dnia na dzień. Prawdopodobnie to zadanie zajmie ludzkości wiele dziesiątków lat, o ile wcześniej nie nastąpi przełom technologiczny.

Należy nadmienić, że alternatywna energia z atomowych elektrowni nie jest rozwiązaniem realnym, gdyż aby zaspokoić przewidywane zapotrzebowanie do roku 2050 na tzw. energią czystą, trzeba by już od dziś przez 36 lat budować codziennie jedną elektrownię atomową o mocy jednego giga wata. Łącznie dałoby to 13 tysięcy elektrowni.

Mimo niewątpliwie przełomowej roli Protokołu z Kioto rzeczywistość przedstawia się zgoła inaczej. Od 1990 do 1999 roku rocznie emisja gazów cieplarniach wzrastała o 1.1 proc., natomiast od 2000 do 2006 emisja roczna tych gazów podnosiła się o ponad 3 proc. każdego roku, co oznacza wzrost o 18 proc.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: BARBARA Romer Kukulska

Artykuły (116) Galerie (36) Średnia ocen (4.26)

Miejscowość: tu i tam | Kraj: Polska i Szwajcaria

O mnie: Serio, lecz z humorem oraz bez tabliczki.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 18

Sortuj komentarze:

BARBARA Romer Kukulska 16.10.2009 10:57

Ocena:

tja. albo z atomoymi. Wożą potem po świecie odpady. produkując przy tym tyle co2. a o betonie zużytym do budowy tak elktorwni jak i deponowni, nie wspomnę. Koszty, nakład. jest olbrzymi , zużycie tak materiałów, energii jak i ilość wyziewów co2. A tych elektr. by trzeba 30 tys. by zaspokić gąód energetyczny ludzkości.

Problem w tym że nie ma jak akumulować enrgii i jak jej przesyłać bez strat.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Wojciech Arciszewski 11.10.2009 21:05

Ocena:

Jestem sceptykiem co do teorii globalnego ocieplenia. Uważam, że mamy zbyt mało wiedzy i praktycznych doświadczeń by formułowac tak dramatyczne wnioski.Okazuje sie np , że w ciagu kilku oststnich lat pokrywa lodu na Antarktydzie nie zmalała, lecz wzrosła. WIdzę, że juz utworzyło sie światowe lobby, które na teorii ocieplenia chce zbic potężna fortunę. Np. każa nam wymieniać zarowki na energooszczędne, które kosztuja 10 razy więcej niz zwykłe.A więc ich produkcja jest 10 razy bardziej enegochlonna i kosztochlonna ? Raczej nie.Zarobi miliardy Philips i Osram. Otoczą nas miliony wiatraków produkujących dotowaną energie elektryczną. Więcej umiaru i rozsądku, bo zbyt pochopne i histeryczne decyzje moga nas wepchnąc w katastrofe ekologiczną ( vide niegdysiejsze ekperymenty z budowa ekologicznych zapór i elektrowni wodnych w Asuanie, czy nawadaniania pol bawelny z rzek zasilajacych J.Aralskie.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 11.10.2009 19:20

Ocena:

temat jest bardzo ciekawy i mam nadzieję, że ludzie zaczną się interesować jutrem.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 11.10.2009 19:18

Ocena:

a mnie zielony kojarzy się z arbuzem. To jest sprawka zielonych ze Szwajcarii czy z Niemczech. Oni wszyscy są na zewnątrz zieloni ale wewnątrz bardzo czerwoni.

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 11.10.2009 19:10

Ocena:

Jeszcze przed konferencją w Kopenhadze chciałam napisać II cześć - o książce Friedmana dotyczącą Chin, gdyż tam dzieje się bardzo wiele i to właśnie w sprawie ekologii i ochrony środowiska. Wbrew pozorom Chińczycy są bardzo zainteresowani tematem. Zdołali się przekonać, że zamieniwszy rowery na samochody, to się duszą, i niebawem uduszą. Może wrócę do tematu gdzieś indziej.

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 26.09.2009 17:43

Ocena:

Powyższy link prowadzi do artykułu Jacka Kukulskiego w dziale Opniie Moje 3 Grosze, będącego komentarzem do przedmiotowej książki.
Temat uaktualnie sie niebawem wobec zbliżającej się konferencji w Kopenhadze

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 20.09.2009 21:35

Ocena:

co znaczy "zielony"?
link

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 20.09.2009 10:06

Ocena:

z reklamy Deimler Smarta w Płd. Afryce
" Niemiecka Sztuka inżynierska,
Szzwajcarska inowacja
Amerykańskie NIC"
Friedman nad tym ubolewa i widzi, że dotychczasowa polityka amerykańska jest błędna dotycząca energetyki jest błędna. politycznie, technologicznie i ekonomicznie.
W kryzysie klimatyczno energetycznym widzi szansę odnowy politycznej i nadzieję na odzyskanie przywództwa technologicznego w najważniejszej , bo egzystencjonalnej dziedzinie.
Jednocześnie, dzięki temu, ma nadzieję odzyskania przywództwa i naprawy moralnego "image" USA, które postrzegamy tylko jako policjanta świata.
Trudno jest w kliku zdaniach opowiedzieć zawartość prawie 500 stronicowej książki.

Komentarz został ukrytyrozwiń