Z pamiętnika podróżnika. Przez granicę polsko-białoruską

Dodał(a): Roman Trojanow
2008-12-17 17:05
Odsłon: 7116
Komentarzy: 3

Tagi:

Kuźnica Białostocka jest małym miasteczkiem, które znajduje się około 60 kilometrów od Białegostoku. Niby nie ma tam na czym oka zawiesić, ale przy dworcu kolejowym sytuacja wygląda inaczej. W tym miejscu możemy spotkać wszystkich, którzy zarabiają na handlu przygranicznym. Każdy biega, nikt nie ma na nic czasu i wszędzie słychać tylko głosy: - Masz papierosy? Masz wódkę?

Mija jeszcze kilka minut i jesteśmy w Kuźnicy. Sprawdzam zegarek - jest 11.01. Przekręcam strzałki do tyłu na 10.01, na polski czas i spokojnie czekam na strażników. Gdy nareszcie wchodzą, powstaje szmer i zamieszanie. Często pasażerów, wpychających się do pierwszego wagonu na kontrolę, strażnicy wyganiają do ostatnich albo każą znaleźć miejsce i usiąść, a wiadomo, jeżeli pociąg i tak jest wypełniony po brzegi ludźmi, to wolne miejscówki są dopiero na końcu. Kontrola paszportów zwykle nie trwa długo, zwłaszcza jeżeli jesteś z przodu. Zdarzają się przypadki, że strażnicy kogoś nie przepuszczą, zdarza się nawet, że kogoś zabiorą, ale to rzadkość. Daję paszport - strażnik sprawdza go. Nieraz zapyta się o kierunek i cel podróży, potem postawi pieczątkę, i „do widzenia”. Z celnikami też nie mam problemów, bo jak słyszą, że jestem studentem, często nie sprawdzają nawet bagażu. Owszem, istnieją sytuacje, gdy niemal włażą do plecaka, raz musiałem nawet otworzyć paczkę z cukrem, aby celnik „spróbował” ten cukier, ale są to
rzadkie sytuacje.

Wychodzę z pociągu i od tego momentu zaczyna się drugi etap podróży - podróż polska - łatwiejsza.
Jest 10.30 i muszę sobie znaleźć transport do Białegostoku czy Sokółki, skąd mam pospieszny do Warszawy. Szukam autostopu, za który co prawda muszę zapłacić 10 złotych, ale takie tutaj są zwyczaje i jak tego nie szanujesz, to zostaje tylko jedne wyjście - czekać ze trzy godziny na osobowy w tym samym kierunku, a nie zawsze jest czas na takie czekanie. Autostopem łatwiej. Jadący do Białegostoku ludzie zabierają naraz nawet po 5 - 6 osób i przy tym jeszcze i dorabiają, a my się nie spóźniamy.

Na zegarku 11.30. Po godzinnej jeździe wysiadam z samochodu, tuż przy stacji kolejowej z napisem „Białystok”… i zostaje tylko jedno - kupić bilet i wsiąść na pospieszny do Warszawy, co na przykład w czasie świąt nie jest łatwe, ponieważ ludzi jest tak dużo, a wagonów tak mało, że zdarza się nawet stać przez całą drogę w ubikacji. Ale to szczegół. Jeżeli Wam to nie przeszkadza, to zapraszam i życzę przyjemnej podróży.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Roman Trojanow

Artykuły (17) Galerie (2) Średnia ocen (4.80)

Wiek: 62 | Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

O mnie: Praktyki w Wiadomościach24... Białorusin...

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (1022)

Dodaj do

Komentarze: 3

Sortuj komentarze:

Marta Jenner 05.01.2010 11:26

Ocena:

Wielu polskich studentów mogłoby pozazdrościć Autorowi biegłości w posługiwaniu się językiem, Wypatrzyłam dwa drobne rusycyzmy, poza tym tekst bez zarzutu. Jak napisała Mirosława - żywe słowo.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Mariusz Mazewski 05.01.2010 11:02

Ocena:

Przeżywałem to z 17 razy a ostatni był chyba najciekawszy jak mi straż pograniczna Białorusi zabrała paszport bo nie miałem meldunku .Przez to pociąg był opóźniony ze 40 minut .

Komentarz został ukrytyrozwiń