Z pamiętnika podróżnika. Przez granicę polsko-białoruską

Dodał(a): Roman Trojanow
2008-12-17 17:05
Odsłon: 7007
Komentarzy: 3

Tagi:

Kuźnica Białostocka jest małym miasteczkiem, które znajduje się około 60 kilometrów od Białegostoku. Niby nie ma tam na czym oka zawiesić, ale przy dworcu kolejowym sytuacja wygląda inaczej. W tym miejscu możemy spotkać wszystkich, którzy zarabiają na handlu przygranicznym. Każdy biega, nikt nie ma na nic czasu i wszędzie słychać tylko głosy: - Masz papierosy? Masz wódkę?

Stacja kolejowa w Kuźnicy Białostockiej. Licencja: Creative Commons Attribution ShareAlike 3.0, Aut: PKP / Fot. http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Stacja_kolejowa_Ku%C5%BAnica_Bia%C5%82ostocka.jpg

Przeciętny człowiek nie znajdzie w tym miasteczku nic ciekawego. Oprócz stojących i żujących bez stresu trawę krów na polu. Romantyk, być może zwróci uwagę na domki, pięknie sąsiadujące z naturą i same lasy, lasy i jeszcze raz lasy dookoła. To ciche i spokojne miasteczko, gdzie każdy każdego zna, i często wieczorami sąsiad zagląda do sąsiada na herbatkę i nie tylko. A jednak…

Przy dworcu kolejowym sytuacja wygląda inaczej. Tu cały czas toczy się życie. Ludzie, „wylewają” się z pociągu relacji Grodno - Kuźnica, Kuźnica - Grodno. W tym miejscu możemy spotkać wszystkich, którzy zarabiają na handlu przygranicznym. I robią to skutecznie. Każdy biega, nikt nie ma na nic czasu i wszędzie słychać tylko głosy: - Masz papierosy? Masz wódkę?

Ale zacznijmy od początku.

Wyobraźmy sobie, że jesteśmy w Grodnie. Jestem zwykłym studentem, który czterdzieści minut temu spokojnie jadł sobie śniadanie w domu, żegnał się z rodzicami, zabierał bagaż i wybierał się w siedmiogodzinną podróż do Warszawy.

No i jestem na grodzieńskim dworcu kolejowym. Jest 9:15 rano. Zaspany, z wielką nadzieją kupienia biletu do Kuźnicy Białostockiej, podchodzę do kasy i jak zwykle zostaję zrugany, że nie mam drobnych. Do tego akurat już się przyzwyczaiłem, wiec nie zawracam tym sobie głowy. Po udanym zakupie przeważnie mam w zanadrzu około 40 - 45 dodatkowych minut. I właściwie dopiero teraz zaczyna się prawdziwa podróż. Po pierwsze, stoję w kolejce na której końcu zostanie sprawdzony mój bilet, potem stanę w kolejce na końcu której ktoś sprawdzi mój bagaż. Na końcu stanę w takiej, w której zostanie sprawdzony mój paszport. Po trzeciej "odprawie" wejdę do poczekalni, gdzie mogę odpocząć i na jakiś czas z ulgą przysiąść… Albo zrobić zakupy w sklepach bezcłowych.

Jeszcze mniej niż rok temu za ok. 13 dolarów amerykańskich dało się tu kupić litr wódki i karton papierosów „Marlboro”. Miejscowi handlarze jeżdżą z tym towarem, sprzedają „znajomym” w Polsce i wracają z powrotem, też z towarem. Praca niełatwa - same stresy. Ale o tym później.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Roman Trojanow

Artykuły (17) Galerie (2) Średnia ocen (4.80)

Wiek: 62 | Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

O mnie: Praktyki w Wiadomościach24... Białorusin...

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (723)

Dodaj do

Komentarze: 3

Sortuj komentarze:

Marta Jenner 05.01.2010 11:26

Ocena:

Wielu polskich studentów mogłoby pozazdrościć Autorowi biegłości w posługiwaniu się językiem, Wypatrzyłam dwa drobne rusycyzmy, poza tym tekst bez zarzutu. Jak napisała Mirosława - żywe słowo.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Mariusz Mazewski 05.01.2010 11:02

Ocena:

Przeżywałem to z 17 razy a ostatni był chyba najciekawszy jak mi straż pograniczna Białorusi zabrała paszport bo nie miałem meldunku .Przez to pociąg był opóźniony ze 40 minut .

Komentarz został ukrytyrozwiń