Zamek Czocha - sekrety malowniczego grodu nad Kwisą

Dodał(a): Michał Tuszyński
2007-11-24 21:30
Odsłon: 28915
Komentarzy: 8

Tagi:

Wśród zalesionych wzgórz położonych blisko Lubania, nad rzeką Kwisą wznosi się jedna z najsłynniejszych twierdz Dolnego Śląska - Zamek Czocha. Wiekowe mury twierdzy pilnie strzegą tajemnic II wojny światowej i carskich skarbów, wciąż przyciągając miłośników historii i żądnych sławy poszukiwaczy skarbów.

Grafika udostępniona dzięki uprzejmości Sławka Żylaka / Fot. Sławomir Żylak

Na temat zamku krąży wiele legend i opowieści, od słynnej Bursztynowej Komnaty, przez rozgrywki szpiegowskie, aż po tajemnicze badania nazistowskich naukowców. Zamkowi przewodnicy i regionalni dziennikarze od lat podsycają atmosferę niezwykłości mniej lub bardziej prawdopodobnymi historiami związanymi z zamkiem. Zanim jednak zagłębimy się w tajemnicze dzieje Czochy podczas II wojny światowej, oraz „zabezpieczanie” zamkowych skarbów przez władze ludowe, cofnijmy się o kilka stuleci wstecz...

Zacznijmy od początku...

Historia Czochy sięga zamierzchłego, XIII wieku, kiedy na wzgórzu górującym nad Kwisą stanął warowny gród. Właściwa historia zamku zaczyna się jednak wiek później. Wtedy Wacław II Czeski ufundował w miejsce grodu zamek, którym do połowy XIV wieku władał książę Henryk Jaworski. Z okresem późniejszych wojen husyckich, wiąże się legenda o tutejszej Białej Damie. Legenda głosi, że Biała Dama imieniem Gertruda w 1431 r. wprowadziła do twierdzy wojska husyckie, które kompletnie zaskoczyły obrońców. W czasie walk o twierdzę padł brat Gertrudy, który przeklął ją w chwili śmierci i odtąd widmo zdrajczyni błąka się po zamkowych salach, strzegąc ogromnych skarbów, ukazując się śmiertelnikom raz na sto lat.

Zamek, podobnie jak wiele innych dolnośląskich twierdz przechodził wielokrotnie z rąk do rąk, aż do końca XV wieku, kiedy panem na zamku został w 1453 r. Kasper Nostitz. Od tej pory, aż do XX wieku, na zamku będą panować dwa łużyckie rody – przez ponad 250 lat ród Nostitzów z Rothenburga, a następnie Üchtritzów. Ród Nostitzów zasłynął w historii regionu, z powodu dwóch okrutnych zwyczajów. Jeżeli pan na zamku wracał z dalekiej wyprawy i wróciwszy do domu, zastawał żonę z dzieckiem z nieprawego łoża – wrzucał żonę do zamkowej studni – znanej jako „studnia niewiernych żon”.

Wierność okrutnej tradycji dochował Joachim von Nostitz. Kiedy powrócił z wojennej wyprawy, zastał swoją ukochaną żonę, Ulrikę z dzieckiem którego nie mógł spłodzić. Całą noc zastanawiał się co zrobić z niewierną żoną, o poranku zadośćuczynił jednak tradycji. Mimo, że kochał swoją żonę ponad życie – utopił ją w studni, a bękarta kazał żywcem zamurować nad kominkiem – ponoć do dzisiejszego dnia w tym miejscu słychać płacz dziecka. Drugim okrutnym zwyczajem, było korzystanie z zapadni w komnacie sypialnej właścicieli zamku. Jeżeli panowie Czochy byli niezadowoleni ze spędzonej nocy – uruchamiali zapadnię znajdującą się w łożu i kobieta lądowała w nurtach Kwisy...

1
2
3
...
4
następna »

OFFline profil autora

Autor: Michał Tuszyński

Artykuły (60) Galerie (2) Średnia ocen (4.51)

Wiek: 26 | Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

O mnie: Zajmuje się projektami internetowymi, a ostatnio również i Wiadomościami24.pl od strony technicznej. W razie jakichkolwiek problemów prosimy o kontakt.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do