Zapomniane dzieło Józefa Mehoffera

Dodał(a): Marcin Derucki
2009-07-22 17:53
Odsłon: 9233
Komentarzy: 3

Tagi:

Józef Mehoffer najbardziej znany jest ze swoich witraży na Wawelu oraz wielu secesyjnych obrazów. Jednak niewiele osób wie, że jedno ze swoich największych i najobszerniejszych dzieł pozostawił on w niewielkiej miejscowości w Wielkopolsce.

Prezbiterium kościoła NSPJ w Turku. / Fot. Zygmunt Dobrosielski

Na parę lat przez II wojną światową całe wnętrze kościoła pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Turku zostało zaprojektowane i wykonane przez tego młodopolskiego artystę oraz studentów Krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, której Mehoffer był w tym czasie rektorem. Poza pięknymi witrażami i polichromiami wykonał on również obrazy oraz projekty mebli. Teraz jego dzieło walczy z czasem, który nieubłaganie zaciera piękne secesyjne barwy i złocenia.

Trochę historii

"Stolica Mądrości" - witraż w kaplicy. / Fot. Bartosz Stachowiak

W latach 30.XX wieku do Turku przybył profesor Krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych - Józef Mehoffer. U wielu przedstawicieli ówczesnej inteligencji musiało wywołać wielkie zdziwienie, że tak wielka osobistość przybywa do tak niewielkiego miasteczka. Również dla samych mieszkańców Turku było to pewne zaskoczenie, a także nie lada sensacja.
A wszystko to dzięki inicjatywie ks. Józefa Florczaka, który podczas pobytu w Rzymie zaprzyjaźnił się z Józefem Mehofferem. Kiedy po powrocie do kraju ks. Florczak objął stanowisko proboszcza parafii NSPJ, zaprosił do siebie tego wyśmienitego artystę.

Najprawdopodobniej pierwsze prace nad wystrojem świątyni rozpoczęły się 1932 roku. Aby zebrać pieniądze niezbędne do zakupu drogich farb i innych komponentów zawiązano Komitet Malowania Kościoła. Pracę wspierali również dziedzice z okolicznych folwarków, jak i zwykli ludzie, którzy dostarczali artystom żywność. Pomimo, iż czasy dla Turkowian, były ciężkie.

Dzieło Mehoffera w Turku

"Chrystus Król" - odnowiona część polichromii absydy. / Fot. Bartosz Stachowiak

Mehoffer zaprojektował, a następnie, z pomocą swoich studentów, wykonał polichromie. Czerpał w pełni ze sztuki ludowej, łącząc motywy słowiańskiego matecznika i biblijnego Jeruzalem. Następnie wykonał kartony witraży, a w międzyczasie namalował 14 Stacji Męki Pańskiej oraz obraz Matki Boskiej Częstochowskiej. Na sam koniec zostawił sobie wykonanie projektów umeblowania kościoła.

W swoich polichromiach wykorzystał motywy starotestamentowych Namiotów Spotkań, aniołów ubranych w staropolskie stroje ludowe, a także licznych świętych. Jego dzieło charakteryzowały żywe kolory, ekspresja oraz ogrom zdobień i dekoracji.