Facebook Google+ Twitter

44 miejsce

Ziemia jest jak Arka Noego

Czy ktoś już wpadł na pomysł, że nasza planeta Ziemia jest taką Arką Noego? Zgromadzono na niej przedstawicieli różnorodnych gatunków zebranych być może z innych planet: fauny, flory, zwierząt i ludzi - w drodze do nowego lepszego świata.

Budowa Arki, Kronika norymberska (1493 r) / Fot. https://pl.wikipedia.org/wiki/Arka_Noego#/media/File:Nuremberg_chronicles_f_11r_1.pngCzy ktoś wpadł już może na to, że cała Ziemia jest taką Arką Noego? Na naszej planecie zgromadzono liczne gatunki fauny, flory, zwierząt i ludzi zebranych być może wcześniej z wielu innych niezdatnych już do życia (zalanych potopem) planet i wyprawionych razem w drogę do nowego, lepszego, przyszłego świata. Wyprawa trwa dla niektórych stworzeń już miliony lat a dla innych, które dosiadły "po drodze" - od kilkudziesięciu tysięcy lat... Dinozaury wykruszyły się wcześniej przy okazji pewnych burzliwych wydarzeń podczas podróży - czy może raczej kolizji podczas tej niezwykłej wyprawy w nieznane...

Arka Noego to mityczna pływająca drewniana konstrukcja, która zgodnie z religijnymi przekazami została zbudowana na polecenie Jahwe przez Noego aby mógł ocalić siebie i rodzinę (w sumie 8 osób) oraz przedstawicieli wszystkich gatunków zwierząt przed Potopem. Najbardziej znany opis arki znajduje się w Biblijnej Księdze Rodzaju. Arka zgodnie z przekazem biblijnym była pływającym obiektem wykonanym z drzewa żywicznego nieokreślonego gatunku o długości 300, szerokości 50 i wysokości 30 łokci. Jeśli przyjąć, że łokieć to 44,5 cm, to wymiary arki wynosiły: 133,5 × 22,3 × 13,4 m. Współcześni projektanci statków nadal stosują ten sam stosunek długości do szerokości czyli 6 do 1. Łączna objętość obiektu tych rozmiarów wynosi 56 250 m3.
Od góry arka przykryta miała być przepuszczającą światło konstrukcją zwisającą na jeden łokieć ze wszystkich stron – konstrukcja ta mogła być dachem lub otworem wpuszczającym światło. Wejście zlokalizowano w bocznej ścianie. Wewnętrznym wzmocnieniem były jeszcze dodatkowe kondygnacje, a łączna powierzchnia trzech pokładów wynosiła ok. 8900 m². Zgodnie z przekazem podzielona była w sumie na trzy piętra. Od wewnątrz i zewnątrz powleczona była smołą.
Opowieść z Księgi Rodzaju była i nadal jest tematem rozległych opracowań w różnych religiach, których treścią były zarówno teoretyczne rozważania takich kwestii jak np. w jaki sposób Noe mógł zmieścić wszystkie gatunki zwierząt do swojej arki jak i alegoryczne interpretacje typu - uznanie arki za prekursora Kościoła niosącego zbawienie ludzkości.
Począwszy od XIX wieku, w związku z rozwojem geologii i biogeografii jako dziedzin nauki, badacze historii naturalnej zaczęli podważać dosłowność tekstu biblijnego, a krytyka zwracała uwagę na korzenie i cele opowieści. Pomimo tego zwolennicy dosłownej interpretacji Biblii do dzisiaj kontynuują poszukiwania dowodów tej opowieści biblijnej i przeczesują regiony gór Ararat w dzisiejszej Turcji na pograniczu z Armenią, gdzie według Księgi Rodzaju miała osiąść Arka Noego*.
A tu może być dla nich niespodzianka bo Arka to cała nasza planeta, którą trudno będzie im znaleźć stojąc na jej powierzchni. Poza tym brakuje na jej pokładzie wzmianek o ssakach pływających: delfinach, wielorybach, morsach, fokach i całej reszcie dla których ta mityczna wielka woda nie jest straszną i arka nie jest im potrzebna.

Opowieść o arce Noego, opisana w rozdziałach 6-9 Księgi Rodzaju, zaczyna się Bożą obserwacją złego postępowania ludzi i decyzją, by zesłać na ziemię potop i zniszczyć wszelkie życie. Jednakże Bóg znalazł jednego dobrego człowieka, Noego, "człowieka prawego, wyróżniającego się nieskazitelnością wśród współczesnych sobie ludzi i w przyjaźni z Bogiem. Zdecydował, że poprzez niego zachowa rodzaj ludzki. Nakazał zatem Noemu zbudować arkę i schronić się w niej ze swoją żoną i synami oraz ich żonami. Dodatkowo nakazał wziąć na jej pokład wszystkie zwierzęta - po siedem samców i samic spośród zwierząt czystych, i po samcu i samicy spośród zwierząt nieczystych - a także pokarm.
Noe, jego rodzina wraz z zwierzętami weszli do arki. W sześćsetnym roku życia Noego, w drugim miesiącu roku, siedemnastego dnia miesiąca, w tym właśnie dniu trysnęły z hukiem wszystkie źródła Wielkiej Otchłani i otworzyły się upusty nieba. Przez czterdzieści dni i nocy padał deszcz na ziemię. Woda przykryła nawet szczyty najwyższych gór na wysokość 15 łokci i wszystkie stworzenia na Ziemi, poza tymi, które znalazły schronienie w arce, zginęły.
Po 150 dniach arka osiadła na górach Ararat. Poziom wody obniżał się i po około 70 dniach ukazały się szczyty gór. Noe wypuścił kruka, który "wylatywał i zaraz wracał, dopóki nie wyschła woda na ziemi". Potem Noe wypuścił gołębicę, która jednak wróciła, gdyż nie znalazła suchego lądu. Po siedmiu dniach Noe ponownie wypuścił gołębicę, a ona wróciła niosąc w dziobie świeży listek oliwny był to znak, że wody opadły. Noe poczekał następne siedem dni i wypuścił gołębicę raz jeszcze, ale ona już nie wróciła. Wtedy Noe "zdjąwszy dach arki, zobaczył, że powierzchnia ziemi jest już prawie sucha" i po około sześćdziesięciu dniach opuścił arkę wraz z rodziną i zwierzętami, po czym złożył ofiarę Bogu "ze wszystkich zwierząt czystych i z ptaków czystych” a Bóg postanowił, że nie będzie "więcej złorzeczył Ziemi ze względu na ludzi, bo usposobienie człowieka jest złe już od młodości" i że nigdy już nie zniszczy wszystkiego, co żyje.
Dla potwierdzenia swej obietnicy Bóg utworzył tęczę i powiedział: "Gdy zatem będzie ten łuk na obłokach, patrząc na niego, wspomnę na przymierze wieczne między mną a wszelką istotą żyjącą w każdym ciele, które jest na ziemi*

*źródło - Wikipedia: https://pl.wikipedia.org/wiki/Arka_Noego

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.