Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

163 miejsce

Ziemia jest jak Arka Noego

Czy ktoś już wpadł na pomysł, że nasza planeta Ziemia jest taką Arką Noego? Zgromadzono na niej przedstawicieli różnorodnych gatunków zebranych być może z innych planet: fauny, flory, zwierząt i ludzi - w drodze do nowego lepszego świata.

Budowa Arki, Kronika norymberska (1493 r) / Fot. https://pl.wikipedia.org/wiki/Arka_Noego#/media/File:Nuremberg_chronicles_f_11r_1.pngCzy ktoś wpadł już może na to, że cała Ziemia jest taką Arką Noego? Na naszej planecie zgromadzono liczne gatunki fauny, flory, zwierząt i ludzi zebranych być może wcześniej z wielu innych niezdatnych już do życia (zalanych potopem) planet i wyprawionych razem w drogę do nowego, lepszego, przyszłego świata. Wyprawa trwa dla niektórych stworzeń już miliony lat a dla innych, które dosiadły "po drodze" - od kilkudziesięciu tysięcy lat... Dinozaury wykruszyły się wcześniej przy okazji pewnych burzliwych wydarzeń podczas podróży - czy może raczej kolizji podczas tej niezwykłej wyprawy w nieznane...

Arka Noego to mityczna pływająca drewniana konstrukcja, która zgodnie z religijnymi przekazami została zbudowana na polecenie Jahwe przez Noego aby mógł ocalić siebie i rodzinę (w sumie 8 osób) oraz przedstawicieli wszystkich gatunków zwierząt przed Potopem. Najbardziej znany opis arki znajduje się w Biblijnej Księdze Rodzaju. Arka zgodnie z przekazem biblijnym była pływającym obiektem wykonanym z drzewa żywicznego nieokreślonego gatunku o długości 300, szerokości 50 i wysokości 30 łokci. Jeśli przyjąć, że łokieć to 44,5 cm, to wymiary arki wynosiły: 133,5 × 22,3 × 13,4 m. Współcześni projektanci statków nadal stosują ten sam stosunek długości do szerokości czyli 6 do 1. Łączna objętość obiektu tych rozmiarów wynosi 56 250 m3.
Od góry arka przykryta miała być przepuszczającą światło konstrukcją zwisającą na jeden łokieć ze wszystkich stron – konstrukcja ta mogła być dachem lub otworem wpuszczającym światło. Wejście zlokalizowano w bocznej ścianie. Wewnętrznym wzmocnieniem były jeszcze dodatkowe kondygnacje, a łączna powierzchnia trzech pokładów wynosiła ok. 8900 m². Zgodnie z przekazem podzielona była w sumie na trzy piętra. Od wewnątrz i zewnątrz powleczona była smołą.
Opowieść z Księgi Rodzaju była i nadal jest tematem rozległych opracowań w różnych religiach, których treścią były zarówno teoretyczne rozważania takich kwestii jak np. w jaki sposób Noe mógł zmieścić wszystkie gatunki zwierząt do swojej arki jak i alegoryczne interpretacje typu - uznanie arki za prekursora Kościoła niosącego zbawienie ludzkości.
Począwszy od XIX wieku, w związku z rozwojem geologii i biogeografii jako dziedzin nauki, badacze historii naturalnej zaczęli podważać dosłowność tekstu biblijnego, a krytyka zwracała uwagę na korzenie i cele opowieści. Pomimo tego zwolennicy dosłownej interpretacji Biblii do dzisiaj kontynuują poszukiwania dowodów tej opowieści biblijnej i przeczesują regiony gór Ararat w dzisiejszej Turcji na pograniczu z Armenią, gdzie według Księgi Rodzaju miała osiąść Arka Noego*.
A tu może być dla nich niespodzianka bo Arka to cała nasza planeta, którą trudno będzie im znaleźć stojąc na jej powierzchni. Poza tym brakuje na jej pokładzie wzmianek o ssakach pływających: delfinach, wielorybach, morsach, fokach i całej reszcie dla których ta mityczna wielka woda nie jest straszną i arka nie jest im potrzebna.

Opowieść o arce Noego, opisana w rozdziałach 6-9 Księgi Rodzaju, zaczyna się Bożą obserwacją złego postępowania ludzi i decyzją, by zesłać na ziemię potop i zniszczyć wszelkie życie. Jednakże Bóg znalazł jednego dobrego człowieka, Noego, "człowieka prawego, wyróżniającego się nieskazitelnością wśród współczesnych sobie ludzi i w przyjaźni z Bogiem. Zdecydował, że poprzez niego zachowa rodzaj ludzki. Nakazał zatem Noemu zbudować arkę i schronić się w niej ze swoją żoną i synami oraz ich żonami. Dodatkowo nakazał wziąć na jej pokład wszystkie zwierzęta - po siedem samców i samic spośród zwierząt czystych, i po samcu i samicy spośród zwierząt nieczystych - a także pokarm.
Noe, jego rodzina wraz z zwierzętami weszli do arki. W sześćsetnym roku życia Noego, w drugim miesiącu roku, siedemnastego dnia miesiąca, w tym właśnie dniu trysnęły z hukiem wszystkie źródła Wielkiej Otchłani i otworzyły się upusty nieba. Przez czterdzieści dni i nocy padał deszcz na ziemię. Woda przykryła nawet szczyty najwyższych gór na wysokość 15 łokci i wszystkie stworzenia na Ziemi, poza tymi, które znalazły schronienie w arce, zginęły.
Po 150 dniach arka osiadła na górach Ararat. Poziom wody obniżał się i po około 70 dniach ukazały się szczyty gór. Noe wypuścił kruka, który "wylatywał i zaraz wracał, dopóki nie wyschła woda na ziemi". Potem Noe wypuścił gołębicę, która jednak wróciła, gdyż nie znalazła suchego lądu. Po siedmiu dniach Noe ponownie wypuścił gołębicę, a ona wróciła niosąc w dziobie świeży listek oliwny był to znak, że wody opadły. Noe poczekał następne siedem dni i wypuścił gołębicę raz jeszcze, ale ona już nie wróciła. Wtedy Noe "zdjąwszy dach arki, zobaczył, że powierzchnia ziemi jest już prawie sucha" i po około sześćdziesięciu dniach opuścił arkę wraz z rodziną i zwierzętami, po czym złożył ofiarę Bogu "ze wszystkich zwierząt czystych i z ptaków czystych” a Bóg postanowił, że nie będzie "więcej złorzeczył Ziemi ze względu na ludzi, bo usposobienie człowieka jest złe już od młodości" i że nigdy już nie zniszczy wszystkiego, co żyje.
Dla potwierdzenia swej obietnicy Bóg utworzył tęczę i powiedział: "Gdy zatem będzie ten łuk na obłokach, patrząc na niego, wspomnę na przymierze wieczne między mną a wszelką istotą żyjącą w każdym ciele, które jest na ziemi*

*źródło - Wikipedia: https://pl.wikipedia.org/wiki/Arka_Noego

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.