Wiadomości24 > Cywilizacja > Historia > Życie codzienne młodzieży w dekadzie Gierka

Pozycja materiału w rankingach:

#11045 wg odsłon (tygodniowy)

11045 miejsce

Dział: Historia

Ocena: 5pkt

Oceń:

Autor usunął profil

Życie codzienne młodzieży w dekadzie Gierka

Dodał(a): Ireneusz Korczak
2010-09-29 12:55
Odsłon: 6512
Komentarzy: 8

Tagi:

Mówi się, iż komunizm był cywilizacją kłamstwa. Jednak kiedy mówi się dużo, a o komunizmie mówi się dużo, mówi się też prawdę o sobie.

Sala lekcyjna w skansenie wsi łowickiej w Maurzycach / Fot. http://pl.wikipedia.org/wiki/Szko%C5%82a_%28o%C5%9Bwiata%29

Chciałbym poruszyć kwestie życia codziennego młodzieży w epoce gierkowskiej. Na wstępie spróbujmy zająć się takim aspektem jak start zawodowy tejże grupy. Samo pojęcie startu zawodowego możemy zdefiniować jako okres pomiędzy zakończeniem edukacji a ustabilizowaniem się w zawodzie. Niestety nie zawsze mamy wpływ na to, co będziemy w życiu robić. Nie inaczej jest i tym razem. Tak jak dziś, tak i w latach siedemdziesiątych o wyborze drogi zawodowej decydowały pewne cechy. Były to cechy "przypisane": takie jak miejsce zamieszkania, płeć, pochodzenie, rodzaj ukończonej szkoły. Do drugiej grupy zaliczano uzdolnienia, motywację, zainteresowania oraz aspiracje zawodowe. Obok wyżej wymienionych cech czasami dodaje się jeszcze trzecią, gdzie główną role odgrywają cechy systemu kształcenia i struktury zatrudnienia. Do tej grupy należą selekcje szkolne, sieć szkół, liczba i rodzaj miejsc pracy, a także warunki dojazdu do pracy . O ile miejsce zamieszkania czy szkołę możemy sobie wybrać (choć nie zawsze) to już płeć czy pochodzenie są nam przypisane od początku i nie możemy ich zmienić.

Następną sprawą, której chciałbym się bliżej przyjrzeć jest życie młodzieży w szkole. O tym, jak komu żyje się w szkole zależy od jego pozycji społecznej, a nie jak mogłoby się nam wydawać od osiągnięć ucznia w kwestii nauki. Z kolei pozycja społeczna ucznia zależy przede wszystkim od jego sytuacji materialnej, a ta w szkole była i jest widoczna poprzez kieszonkowe, jakie posiadał uczeń. W początkach Polski Ludowej stałe kieszonkowe było rzadkością. Powodem było ubóstwo, ale również lęk przed posądzeniem o "burżuazyjny" styl życia. Sytuacja zaczęła się zmieniać na przełomie lat 50. i 60., kiedy to w szkole zaczęły powstawać Spółdzielnie Uczniowskie (wraz z sklepikami) orz Szkolne Kasy Oszczędności . Rodzice zrozumieli w końcu, że pieniądze mogą być potrzebne ich pociechom. W roku 1968 SKO posiadało na swym koncie już 21,8 mln zł, co świadczy o dużym zaangażowaniu uczniów w rozwój organizacji. W latach 70. przeciętne kieszonkowe oscylowało w granicy od ok. 50 do ok. 300 zł. Wszystko zależało oczywiście od zamożności rodziny. Niestety kwoty te były niewystarczające, gdyż pod koniec lat 70. wartość ich spadała z powodu inflacji spowodowanej załamaniem gospodarki. W połowie dekady za bilet do kina należało zapłacić 8,00 zł, za czekoladę nadal 19,00 zł (w 1980 r. już 25.0000 zł), rower składany „Fleming” (wtedy nowość) kosztował 1900 zł (w 1980 - 2400 zł), aparat fotograficzny (lustrzanka) ceniono na 2500 zł (w 1980 - 2400zł a radio tranzytowe 1750 zł (w 1980–2200 zł). Drogie były też kosmetyki. Za dezodorant, który pojawił się w sklepach w dekadzie Gierka trzeba było zapłacić ok. 35 zł w roku 1975 (w 1980 – 54 zł).

Dziś o pozycji w szkole decydują te same kwestie. Trudno wyobrazić sobie ucznia, który nie chciałby dostawać kieszonkowego. Odpowiednie rozporządzanie "drobnymi" powinno nauczyć dziecka szacunku do pieniądza nie zależnie od kwoty, jaką ma do dyspozycji. Niestety zazwyczaj wszystko sprowadza się do tego, że kieszonkowe jest miernikiem naszej pozycji społecznej. Im większe kieszonkowe tym bogatsi rodzice, a to liczy się najbardziej zarówno wtedy, jak i dziś. Miejmy nadzieję, że przyszłość przyniesie zmiany w tej kwestii.

1
2
3
...
5
następna »

OFFline profil autora

Autor: Ireneusz Korczak

Artykuły (23) Galerie (0) Średnia ocen (4.80)

Miejscowość: Radom | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (460)

Dodaj do

Komentarze: 8

Sortuj komentarze:

Autor usunął profil 12.10.2010 18:38

Ocena:

Filmy science -fiction to jest zupełnie inna przestrzeń kulturowa. Musimy rozgraniczać pewne aspekty kulturowe. Fantastyka choć bardzo ciekawa nie ma wiele wspólnego z obyczajowością. Chyba że porusza sprawy związane z życiem aktualnym poprzesz pryzmat innej rzeczywistości. Tam było np w filmie seks-misja. Ale to tylko wybrane filmy. Fantastyka ma zwykle na celu pokazać alternatywną przyszłość, nie ma wiele wspólnego z przeszłością.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Robert Ramark 12.10.2010 14:54

Ocena:

Panie Ireneuszu nie zgadzam się z Panem. Film moda itd. A lata XX ? Proszę spojrzeć na tamte filmy science -fiction

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tomasz Osuch 12.10.2010 14:18

Ocena:

Napisał Pan:
"W latach 70. przeciętne kieszonkowe oscylowało w granicy od ok. 50 do ok. 300 zł"
oraz
"za bilet do kina należało zapłacić 8,00 zł, za czekoladę nadal 19,00 zł (w 1980 r. już 25.0000 zł), rower składany „Fleming” (wtedy nowość) kosztował 1900 zł (w 1980 - 2400 zł), aparat fotograficzny (lustrzanka) ceniono na 2500 zł (w 1980 - 2400zł a radio tranzytowe 1750 zł (w 1980–2200 zł). Drogie były też kosmetyki. Za dezodorant, który pojawił się w sklepach w dekadzie Gierka trzeba było zapłacić ok. 35 zł w roku 1975 (w 1980 – 54 zł)."

Dziś przeciętne kieszonkowe oscyluje w granicach od zera (w dużej większości przypadków) do dziesiątków tysięcy złotych (w zależności od zamożności). Za bilet do kina płacimy średnio 15-20 złotych. Czekolada jest w miarę tania, bo nie jest już rarytasem. Dziś za w miarę dobry rower (jakim wtedy był Fleming) trzeba zapłacić 1,5-3 tys., aparat fotograficzny lepszej marki - 1500-2000 zł. Cena radia jakaś kosmiczna, dzisiaj radio zresztą ma każdy w telefonie. A dezodorant dobrej marki (takiej, żeby wie wywietrzał po godzinie, ale trzymał 24 ;)) kosztuje dziś koło 50-100 złotych. Jak widać ani kieszonkowe, ani ceny nie zmieniły się drastycznie od tamtego czasu. By żyło się lepiej!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 12.10.2010 14:07

Ocena:

Lata siedemdziesiąte to według mnie najciekawszy okres w XX wieku. Zarówno w Polsce jak i na świecie. Potem już nic nie było takie jak wcześniej. Ciągle powtarzam, że żyjemy tak naprawdę w świecie ukształtowanym przez lata 60. i 70. Moda, muzyka, film - zdecydowana większość współczesnych trendów ma swą genezę właśnie w tym okresie.

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 04.10.2010 15:35

Ocena:

Tak, były. tylko , że po Marcu68 ilość punktów się zmieniła oraz wprowadzono w obowiązkowe studenckie praktyki robotnicze.
Ntb. świetnie się na nich bawiliśmy.
A w ogóle to gierkowa młodzież marzyła o Maluchu. który kosztował 20 , albo i 30 pensji adepta Wyższej uczelni.
Robercie 100 gr. kawy ziarnistej kosztowało od 19 do 25 zł. Kostka masła tyleż samo.
A ja przez rok , jako absolwent- mgr UŚl. zarabiałam 2 tys. zł. a potem 2 lata 2,5 tys.
w 4 roku 3 tys. zł.

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 04.10.2010 14:49

Ocena:

Robercie, Górnik, owszem ale z sobotami i niedzielami. i to ten na przodku, bo nie każdy. Wiem, bo akurat się tym zajmowałam. 8 tys. to już stawka dozoru.

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 04.10.2010 14:47

Ocena:

O. zapomniał Autor dodać , że zasadniczo zmieniła się punktacja w kryteriach przyjmowania na studia od 1968 roku. Konkretnie tzw. wydarzenia marcowe przyczyniły się do uprzywilejowania tych z pochodzeniem p a r t y j n y m, chłopskim i nieinteligenckim. Doskonale wiem, że o każdym kandydacie na studia była opinia partii.. o rodzicach i kręgosłupie partyjnym rodziny.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Robert Ramark 04.10.2010 14:36

Ocena:

Napisał Pan bardzo ciekawy artykuł. Wróciły wspmnienia bo ja maturę zdawałem w 1977 roku. Pisałem na wolny temat. ''Ulubiona lektura'' wybrałem Szuańską Balladę W.Łysiaka.- była jazda bo była to książka nie do zdobycia. Sprawdzająca polonistka była tak miła że postawiła ..co postawiła. Zabrakło mi w tak dużym artykule podania zarobków żeby było z czym porównać ceny i koniecznie kurs dolara. Pensja podstawowa była w granicach 1500złotych. Górnik ok.8000 zł. Dolar 120zł. Wycieczka klasowa trzydniowa ok.300zł/ dużo osób nie było na nią stać/.Kina to różnie od 5zł Kino Czajka do 12 RelaX . Wino 30 zł. warka Półlitra czystej 120 zł. Pozdrawiam

Komentarz został ukrytyrozwiń