Facebook Google+ Twitter

Zygmunt Piasecki - "Starość może być radosna"

Starość jest jednym z okresów naszego życia. Jej rzeczywisty początek wyznacza pojawienie się różnych biologicznych, psychologicznych, a także socjalnych zmian. Temat ten podjął Zygmunt Piasecki w przygotowanej do druku nowej książce.

strona tytułowa książki / Fot. Karol SzmagalskiA oto fragmenty tej książki. Myślę, że jak się ukaże w druku znajdzie się wiele osób, które ją przeczytają.

"Starość, wielka skala problemu, bo dotyczy około 9 milionów obywateli naszego kraju. Do około 30-letniego okresu aktywności zawodowej, człowiek - obowiązkowo - przygotowuje się przez przybliżoną liczbę lat. O starości, która może trwać nawet 25 lat, myśli się dopiero po jej nadejściu. Brak przygotowania do starości, niewątpliwie nasila trudności w przystosowaniu się do jej niewygód, nawet tych fizjologicznych.

Starość jest jednym z okresów naszego życia. Jej rzeczywisty początek wyznacza pojawienie się różnych biologicznych, psychologicznych, a także socjalnych zmian. Ich nasilenie może być najbardziej obiektywną miarą zaawansowania starości. Wszyscy boimy się starości, aczkolwiek poszczególne osoby starzeją się w tempie niejednakowym.

Starość nie powinna niszczyć normalności życia. Tylko niewiedza, lenistwo i odpryski złości mogą utopić normalność starszego człowieka. Życie w starości jest to samo jak w młodości, ale nie takie same. Napotykamy na różnego rodzaju ograniczenia, z którymi uczymy się żyć. Problem polega na tym, czy korzystamy z doświadczeń innych, czy uczymy się na własnych błędach?

Nikt, nikogo nie uczy jak żyć w starszym wieku. Każdy sobie radzi, jak może. Jeden trochę lepiej, drugi trochę gorzej. Kiedyś ludzie żyli znacznie krócej i dlatego nie mamy nawyku przygotowywania się do życia w starszym wieku. Brak przygotowania do starości, niewątpliwie nasila trudności w przygotowaniu się do jej niewygód, nawet tych fizjologicznych.

Być może wśród czytelników znajdą się osoby (sceptycy), którzy wskażą na 90-latków i powiedzą - tych ludzi nikt nie uczył życia w starości, a godnie przeżyli bardzo wiele lat. Być może los sprawił, że żyli w bardzo dla nich sprzyjających warunkach - natura obdarzyła ich silnym organizmem i mądrością. Nie każdy fizyczny lub psychiczny ból powoduje śmierć, lecz tylko cierpienie - zewnętrznie niewidoczne.

Są ludzie, którzy przez życie idą tak cicho, jak jesienią spadający liść z drzewa, tak cicho, aby nawet ich własny los tego nie słyszał. A inni idą przez życie, przy biciu w bębny, hałaśliwie dyrygując swoim losem. Jedni żyją dłużej, inni żyją krócej. Mówiąc, że każdy powinien zadbać o swoja przyszłość, mamy na myśli, przede wszystkim byt materialny. Rzadziej zastanawiamy się, czy z ta ,,zapewnioną” przyszłością w starości umieli będziemy żyć. Więc - obowiązkowo - zdobywajmy wiedzę i uczmy się żyć w starszym wieku...

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.