Beata Biały

A propos porcelany... Przypomniała mi się scena z "Kronik portowych", w której jedna z bohaterek dokonuje zemsty na zmarłym bracie, bezczeszcząc jego prochy. Po prostu wrzuca je do kloaki, a potem spokojnie załatwia co trzeba. Sądząc po minie, chyba jej ulżyło. Więc może z tymi pisuarami to faktycznie nie jest zły pomysł? A Madagaskaru,... A propos porcelany... Przypomniała mi się scena z "Kronik portowych", w której jedna z bohaterek dokonuje zemsty na zmarłym bracie, bezczeszcząc jego prochy. Po prostu wrzuca je do kloaki, a potem spokojnie załatwia co trzeba. Sądząc po minie, chyba jej ulżyło. Więc może z tymi pisuarami to faktycznie nie jest zły pomysł? A Madagaskaru, faktycznie, szkoda. Podobnie, jak paru innych wysp. :)

Obejrzałam z zainteresowaniem. Ta galeria potwierdza moją refleksję - nawet lokalne święta się globalizują. :) Kto dziś zawraca sobie głowę faktem, że św. Patryk nie miał nic wspólnego z piwem? I kto wie, skąd się wzięła trójlistna koniczynka? Garść refleksji na ten temat: http://verbavolantbb.blogspot.com/2010/03/piwo-kontra-whisky-czyli-rozwazania-w.html

W propozycji pana Salety jest tylko jeden słaby punkt: otóż ci sportowcy, którzy w trosce o swoje zdrowie, koksu brać nie będą, mogą od razu pożegnać się z medalami. Co za tym idzie, promowani będą ci, co się trują - to oni, jako triumfatorzy wszelkich igrzysk i zawodów, będą rozchwytywani przez reklamodawców i dofinansowywani przez sponsorów. Oni też... W propozycji pana Salety jest tylko jeden słaby punkt: otóż ci sportowcy, którzy w trosce o swoje zdrowie, koksu brać nie będą, mogą od razu pożegnać się z medalami. Co za tym idzie, promowani będą ci, co się trują - to oni, jako triumfatorzy wszelkich igrzysk i zawodów, będą rozchwytywani przez reklamodawców i dofinansowywani przez sponsorów. Oni też będą, o zgrozo, stanowili wzór dla młodzieży, która uwierzy, że sport to zdrowie, pod warunkiem, że się człowiek naćpa. Osobne zawody dla "biorących" i czystych? Zgadzam się jednak, że alternatywa w postaci ciupy dla wszystkich biorących to żadna alternatywa.

Ja mam doświadczenia z drugiej strony barykady, po której siedzą osoby atakowane przez telemarketerów (co za straszne słowo!). Bardzo możliwe, że oni mają "lęk przed odrzuceniem", za to ja mam poczucie, że ktoś nachalnie narusza moją przestrzeń, dzwoniąc, choć o to nie proszę i oferując coś, czego kompletnie nie potrzebuję. Kiedyś słuchałam do... Ja mam doświadczenia z drugiej strony barykady, po której siedzą osoby atakowane przez telemarketerów (co za straszne słowo!). Bardzo możliwe, że oni mają "lęk przed odrzuceniem", za to ja mam poczucie, że ktoś nachalnie narusza moją przestrzeń, dzwoniąc, choć o to nie proszę i oferując coś, czego kompletnie nie potrzebuję. Kiedyś słuchałam do końca, po czym klucząc (żeby tego kogoś po drugiej stronie nie urazić), tłumaczyłam się z tego, że nie kupię, nie wezmę udziału, nie odpowiem na 113 pytań... Dziś uprzejmie słucham do końca pierwszego zdania, po czym mówię: "Dziękuję, nie jestem zainteresowana". Cóż, starzeję się. Zaczęłam cenić mój czas.

Podobało mi się. :) 5*

Jadziu, prawie się popłakałam ze śmiechu, co w tym wypadku stanowi połączenie ze wszech miar uzasadnione: płaczę nad wypowiedzią pani W., a śmieję się, dzięki Twojej - jak zwykle, błyskotliwej. I tak sobie myślę, że jak Pan chce kogoś ukarać, to mu rozum odejmuje i już żaden obrzęk nie ma najmniejszego znaczenia.

Ja też dotarłam do końca. Faktycznie, nieco to chaotyczne, mocno przekorne i chwilami trochę naciągane, ale... jako satyra całkiem niezłe. :)) Z okazji Dnia Mężczyzn życzę autorowi, żeby się nie wstydził wizyt u kosmetyczki. A pisemek proszę kobietom nie zazdrościć - znakomita większość nie nadaje się do czytania, gdy iloraz inteligencji przekracza 60.

Wszystkim facetom wszystkiego najlepszego. :) A tu mały bonus: http://verbavolantbb.blogspot.com/2010/03/dzien-faceta-i-spodnicy.html

Siostry, wielkie gratulacje i serdeczne pozdrowienia. :))

Niniejszym, jako przedstawicielka żeńskiej, szowinistycznej trzody oświadczam, iż zgadzam się z zawartą w zajawce konkluzją w całej rozciągłości. :) Przy okazji, pragnę nadmienić, że słowo kobieta pochodzi prawdopodobnie od staropolskiego słowa kob, czyli... chlew, choć językoznawcy spierają się na ten temat do dziś. Z którego to faktu nie wynika nic,... Niniejszym, jako przedstawicielka żeńskiej, szowinistycznej trzody oświadczam, iż zgadzam się z zawartą w zajawce konkluzją w całej rozciągłości. :) Przy okazji, pragnę nadmienić, że słowo kobieta pochodzi prawdopodobnie od staropolskiego słowa kob, czyli... chlew, choć językoznawcy spierają się na ten temat do dziś. Z którego to faktu nie wynika nic, poza tym, że język jest tworem żywym i zagadkowym. ;) A tu moje własne refleksje na temat parytetu: http://verbavolantbb.blogspot.com/2010/01/w-hodzie-nelllie-bly-czyli-pare-uwag-o.html

Kanał o modzie też do mnie przemawia. Oglądam go jedynie na siłowni - ja sobie idę na steperze parę kilometrów, a na wielkim ekranie przede mną chodzą wieszaki na ubrania obleczone w takie właśnie wyszukane wdzianka, jak to opisane przez Ciebie, Jadziu. Im więcej tych wieszaków widzę, tym większą mam motywację do pokonywania kolejnych kilometrów, bo... Kanał o modzie też do mnie przemawia. Oglądam go jedynie na siłowni - ja sobie idę na steperze parę kilometrów, a na wielkim ekranie przede mną chodzą wieszaki na ubrania obleczone w takie właśnie wyszukane wdzianka, jak to opisane przez Ciebie, Jadziu. Im więcej tych wieszaków widzę, tym większą mam motywację do pokonywania kolejnych kilometrów, bo inaczej nigdy w życiu się w takie wdzianko nie zmieszczę. A może to i dobrze? ;)

O teściowej w ujęciu lingwistycznym: http://verbavolantbb.blogspot.com/2010/03/o-tesciowej-bez-emocji-za-to-nieco.html ;)

Zabierając głos w tej dyskusji, postąpię trochę jak wymienieni w artykule panowie, którzy wprawdzie nie czytali, ale już wiedzą, co o książce sądzić. Wiedzą też, co sądzić o autorze. Ja nie wiem, bo książki nie czytałam. Jeszcze - dodam. Bo zamierzam przeczytać. Kapuściński to postać, którą trudno zignorować. I wierzę p. Domosławskiemu, gdy pisze, że nasz... Zabierając głos w tej dyskusji, postąpię trochę jak wymienieni w artykule panowie, którzy wprawdzie nie czytali, ale już wiedzą, co o książce sądzić. Wiedzą też, co sądzić o autorze. Ja nie wiem, bo książki nie czytałam. Jeszcze - dodam. Bo zamierzam przeczytać. Kapuściński to postać, którą trudno zignorować. I wierzę p. Domosławskiemu, gdy pisze, że nasz czołowy i już niemal mityczny reporter trochę kreował swój życiorys - nie w sensie przeżywania życia, ale tworzenia odpowiedniego (pożądanego przez siebie) wizerunku. Jeśli książka faktycznie kładzie nacisk na skandale, to wielka szkoda, bo życie jest bogatsze. Jeśli jednak, jak pisze Daniel Passent, te nieco skandalizujące wątki to jedynie margines książki, to cóż, nie ma nad czym rąk łamać i szat rozdzierać. Kapuściński był żywym człowiekiem, a nie ikoną. Tak jak napisała Jadzia (brawo za tytuł!) - to nie był człowiek z marmuru, choć niektórzy takim chcieliby go widzieć. PS. Jak na kogoś, kto książki nie czytał, strasznie się rozgadałam. Wybaczcie.

A ja właśnie wróciłam z premiery. Tak, to bardzo współczesna wersja "Traviaty", ale mnie Treliński przekonał. A Aleksandra Kurzak - zachwycająca! Więcej na ten temat tu: http://verbavolantbb.blogspot.com/2010/02/traviata-odnaleziona.html .

Jacenty, od jakiegoś czasu robię, co w mojej mocy, by się nie podejmować spraw, które nie sprawiają mi frajdy. ;)

Na pewno w czwartek - wiem, bo idę na tę premierę. :)) I już nie mogę się doczekać.

Tamtych jego słów pragnę znów i znów. Uwierzyłam im - że wciąż będę z nim. Tamtych jego słów pragnę znów i znów. Nie wiedziałam, że źle pojęłam je. Tamtych jego słów... Nie mogłam się oprzeć - tłumaczenie sprawia mi ogromną frajdę. :)) A co do artykułu, zgrabny i nieźle oddający istotę zjawiska.

Jedna uwaga: Kali nie był przewrotny. On był prostoduszny, a jego podejście do życia (zwane moralnością Kalego) wynikało z warunków, w jakich przyszło mu bytować i wdrukowanych wzorców zachowań: co dobre dla mnie - dobre dla wszystkich, co złe dla mnie - złe generalnie. ;) Tyle mądrzenia się i czepiania tytułu. A co do samego tekstu - interesująca... Jedna uwaga: Kali nie był przewrotny. On był prostoduszny, a jego podejście do życia (zwane moralnością Kalego) wynikało z warunków, w jakich przyszło mu bytować i wdrukowanych wzorców zachowań: co dobre dla mnie - dobre dla wszystkich, co złe dla mnie - złe generalnie. ;) Tyle mądrzenia się i czepiania tytułu. A co do samego tekstu - interesująca obserwacja. No i gratuluję tej setki. :)

Polecam doskonały felieton Umberto Eco (w zbiorze "Zapiski na pudełku zapałek"), w którym autor rozprawia się z "dokładnie tak". Okazuje się, że to nie tylko polska bolączka, bo Włosi też się tym zwrotem od Anglosasów zarazili. Eco niezwykle zabawnie to komentuje i proponuje szereg zamienników.

Dołączam się do życzeń. Wieki temu napisałam w tym serwisie tekst o tym, że nie każda babcia jest aniołem. Ciekawe, że im dłużej żyję, tym bardziej "anielskość" moich babć staje się dla mnie oczywista. A tu: http://verbavolantbb.blogspot.com/2010/01/jesli-kiedys-zostane-babcia.html coś w nieco innym klimacie. ;)