Piotr Czarny

Gdzie można uzyskać dostęp do tej publikacji, nie będąc potencjalnym inwestorem? Moze istnieje jakas wersja internetowa? również pozdrawiam.

Czy mam rozumiec, ze macki "wojewody z Bialegostoku" siegaja az do Bydgoszczy?

Świetna robota. Podziwiam obiektywizm i umiejętność argumentacji, większość publicystów (włącznie z wymienionymi w tekście) mogłaby się od Pana uczyć. (+)

Niemiecka dialektyka? Niemiecki styl dziennikarstwa? Przyjal Pan jakas teze i konsekwentnie sie jej trzyma. Nie zgadzam sie z taka ocena mojej osoby, zwlaszcza ze moje poglady sa zupelnie inne.

Nie ukrywam, ze nazwa fundacji podsunela mi pomysl na tytul - mam nadzieje, ze to nie problem?

+ Zazdroszczę tak ciekawych znajomości.

autor poruszyl jako pierwszy sprawe odwolania wojewody Dobrzynskiego

Miejmy nadzieje, ze nowy wojewoda zostawi po sobie lepszą opinię. Plus ode mnie :)

Szymonie, szanuję Twoje problemy i poglądy, chociaż ich nie podzielam. Taką postawę, o ile mi wiadomo, nazywa się tolerancją. Bardzo mi nie odpowiada sytuacja, w której stawiasz się w roli samozwańczego papierka lakmusowego w naszym społeczeństwie. Normalność rozumiesz jako całkowite i zupełne przyjęcie wartości lewicowych, a to jest trochę naciągane.... Szymonie, szanuję Twoje problemy i poglądy, chociaż ich nie podzielam. Taką postawę, o ile mi wiadomo, nazywa się tolerancją. Bardzo mi nie odpowiada sytuacja, w której stawiasz się w roli samozwańczego papierka lakmusowego w naszym społeczeństwie. Normalność rozumiesz jako całkowite i zupełne przyjęcie wartości lewicowych, a to jest trochę naciągane. Większość tez można łatwo obalić (w wolnym państwie KAŻDY może sobie wykupić billboard, o ile ma pieniądze), ale nie o to mi chodzi. Ogólnie rzecz biorąc, artykuł odbieram w ten sposób: bohater podchodzi do jakiejś zbiorowości. Wytyka im negatywne cechy, podkreśla swoją odrębność i narzuca swoje zasady. Po czym, ze zdziwieniem zauważa, że ci ludzie nie chcą go za przewodnika, więc dochodzi do wniosku, że postawi ich przed faktem dokonanym. Nie mam zadnego problemu z ludzmi innymi ode mnie, ale moim zdaniem, w ten sposob nie poprawisz ich (Waszej) sytuacji.

Świetny, odważny artykuł. Moim zdaniem najwartościowsze są te teksty, w których autor odrzuca stereotypy i idąc pod prąd obowiązujących kanonów, szuka sedna - ten był właśnie taki. Gratulacje!

Andrzeju, piszesz przede wszystkim o wolnosci kazdego obywatela do rozporzadzania swoim terenem, ale problem jest głębszy. Przecież ten konkretny pomnik, w tym akurat miejscu, jest nie tylko manifestacją, ale również przywłaszczeniem sobie pewnych poglądów, wartości i skojarzeń. Nie zapominajmy, że JP2 odrzucił zaproszenie do odwiedzenia siedziby radia.

Ale triumfalny ton z Twojej strony. Ja nie odpisuję, bo wszystko, co miałem do przekazania zawarłem w tekście i komentarzach. Nie jestem w stanie jaśniej napisać o co mi chodzi, więc nie walczę z wiatrakami.

Wg mnie jest różnica między obrażaniem, a poniżaniem. I twierdzę, że poniżanie równie często obraca się przeciwko osobie, która jest stroną atakującą. I zupełnie nie rozumiem, dlaczego odebrałeś mój felieton jako atak na jakąkolwiek krytykę osób publicznych. Nie wiem, może przeczytaj go jeszcze raz...

Nie chcę iść w zaparte, bo nie mam dostępu do takiego orzeczenia. Wystarczy mi własna obserwacja i zdanie profesjonalisty: http://miasta.gazeta.pl/bialystok/1,35235,3739783.html?as=2&ias=2&startsz=x (czwarty akapit). Felietonu nie napisałem po to, żeby człowieka pogrążać; każdy, kto go przeczytał chyba to widzi.

Mirnal, KK *jest* niepełnosprawny umysłowo. Striptizerka jest poczytalna i zdaje sobie sprawe z tego, jak ja ludzie odbieraja - stad peruki i nienaturalny makijaż.