Elżbieta Adamowicz

Zakaz kontaktów seksualnych przed 18 rokiem życia nie jest aż tak komiczny jak to się nam próbuje wmówić. Nie mówię o karaniu: nastolatek sam ukarał się inicjując życie erotyczne zbyt wcześnie, ale o regule. Prawo jest azymutem, który mówi, że coś jest dobre, a coś złe. Palenie papierosów do 18 roku życia jest zakazane, chociaż wskutek palenia jeszcze... Zakaz kontaktów seksualnych przed 18 rokiem życia nie jest aż tak komiczny jak to się nam próbuje wmówić. Nie mówię o karaniu: nastolatek sam ukarał się inicjując życie erotyczne zbyt wcześnie, ale o regule. Prawo jest azymutem, który mówi, że coś jest dobre, a coś złe. Palenie papierosów do 18 roku życia jest zakazane, chociaż wskutek palenia jeszcze żadna nastolatka nie stanęła przed problemem aborcji, która m.in. może doprowadzić do nawykowych poronień (że wymienię przykładowo), i nikt się z takiego zakazu nie śmieje.

Tak sobie myślę... Wszyscy chcielibyśmy być serdecznie powitani na tym łez padole. Dlaczego niektóre - niktórzy z nas nie chcą innych witać tak właśnie, a wręcz przeciwnie: zamiast serdecznego "jak dobrze, że jesteś", warczą: "jak dobrze, gdyby cię nie było"...

Szkoda, że tak o mnie dyskutujecie poza mną. Jeśli ktoś nazywa młodą matkę supermamą, a ja się z tą opinią zgadzam, to nie mogę wykorzystać przykładu tej mamy? Toż to demagogia!!!! Chyba faktycznie nie porozumiemy się. Akurat w 24 tygodniu ciąży urodziła się moja córeczka, Ania. Żyła 10 dni. Wówczas - a było to przed dwudziestu laty - były znane na... Szkoda, że tak o mnie dyskutujecie poza mną. Jeśli ktoś nazywa młodą matkę supermamą, a ja się z tą opinią zgadzam, to nie mogę wykorzystać przykładu tej mamy? Toż to demagogia!!!! Chyba faktycznie nie porozumiemy się. Akurat w 24 tygodniu ciąży urodziła się moja córeczka, Ania. Żyła 10 dni. Wówczas - a było to przed dwudziestu laty - były znane na świecie przypadki przeżycia dzieci z 17-tygodniowej ciąży. Wiem o tym, bo tematem (ze zrozumiałych względów) nteresowałam się! Zgroza, że tak beztrosko chciałybyście, aby zamordowane zostało 21-tygodniowe dziecko. DLACZEGO, NA BOGA?????????????? Czy któraś z Was odważyłaby się sama własnoręcznie zabić to dziecko - zgodnie z głoszonymi poglądami, że wolno. a NIBY DLACZEGO WOLNO ZABIJAĆ CZŁOWIEKA? Proszę o osobist ą deklarację tej z Was, która własnoręcznie zabiiłaby to maleństwo. Demoralizujecie, bredzicie, to do końca. Podpiszcie, że zabijecie. (Tylko w tej tak ważnej sprawie, proszę chociaż o minutę refleksji nad złem, które wraca do złoczyńcy).

http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,5324839,KAI__14_letnia_Agata_z_L blina_usunela_ciaze.html Czy w tej informacji jest mowa o gwałcie? Gwałt zmyślają lewicowe feministki, aby nadać sprawie posmak dramatyzmu. Dwoje młodych nie dopilnowało granic. Prawdopodobnie kierowało nimi pierwsze gorące uczucie. Tak, najprawdopodobniej dziecko było... http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,5324839,KAI__14_letnia_Agata_z_L blina_usunela_ciaze.html Czy w tej informacji jest mowa o gwałcie? Gwałt zmyślają lewicowe feministki, aby nadać sprawie posmak dramatyzmu. Dwoje młodych nie dopilnowało granic. Prawdopodobnie kierowało nimi pierwsze gorące uczucie. Tak, najprawdopodobniej dziecko było "owocem miłości". Zbrukano tę miłość w odrażający sposób. Nie wyobrażam sobie, że mogłaby zmartwychwstać po takiej egzekucji.

1. Przeczytam. 2. Pani Aniu, w 100% nie będziemy wiedzieć, kiedy umrzemy. Jeżeli nawet Pani ktoś powie, że umrze rodząc pociechę, może się mylić: przezyje i Pani i dziecko, i może być tak, że nie przezyje ani Pani, ani dziecko. Może przeżyć tylko dziecko czy tylko Pani. 3. Dokąd sama nie miałam dziecka, nie miałam tej świadomości. Dzisiaj wiem:... 1. Przeczytam. 2. Pani Aniu, w 100% nie będziemy wiedzieć, kiedy umrzemy. Jeżeli nawet Pani ktoś powie, że umrze rodząc pociechę, może się mylić: przezyje i Pani i dziecko, i może być tak, że nie przezyje ani Pani, ani dziecko. Może przeżyć tylko dziecko czy tylko Pani. 3. Dokąd sama nie miałam dziecka, nie miałam tej świadomości. Dzisiaj wiem: jeśli zaistniałaby taka potrzeba, w każdym momencie oddam swoje życie za życie swojego syna: bez żalu, z radością, że mogę mu pomóc. A ponieważ i ja, i Pani o tym już wiemy, nie mamy prawa wmawiać matkom "in spe", że one to lepiej, aby z powodu... nie rodziły. 4. W naszej religii najświętsza tajemnica mówi o wielkości przyjęcia dziecka: Jezusa. Maryja jest dla katolików wzorem kobiecej doskonałości, która polegała przede wszystkim na decyzji - wbrew możliwości ukamienowowania - na słynnym "fiat" - tak w momencie Zwiastowania. W TYM NAJSŁAWNIEJSZYM "TAK" UKRYTA JEST TAJEMNICA NASZEGO ZBAWIENIA. Dzięki temu "tak" mamy zostać zbawieni. Kobieta nie zrealizuje się w swej kobiecości, a mężczyzna w męskości, jeśli zamiast tej akceptacji padnie "nie". Moim zdaniem: nawet jeśli są niewierzący, bo prawda o nas jako kobietach i mężczyznach jest wpisana w nasze człowieczeństwo. A swoją drogą, czy nie okaże się, że i Pani uważa się za katoliczkę - mimo że tej elementarnej prawdy naszej wiary w pełni nie dostrzega? 5. Dlaczego to Pani ma decydować, kiedy zaistniał w Pani łonie człowiek? Przyjęcie z pokorą faktu , że od początku - już w zapłodnionej komórce jest informacja o całym człowieku (kolorze oczu, skłonnościach, płci itd.) wprowadza ład i wyznacza naturalne - także i dla ekologów - granice Pani praw i praw Pani dziecka. 6. Sądzę, że tak dużo szkody robią piszący, bo niewiele liznęli filozofii. (Proszę nie gniewać się za to stwierdzenie). W sferze zagadnień etycznych poruszają się jak dzieci we mgle, a jednocześnie mają olbrzymi wpływ na innych, a przecież wybór między aborcja a urodzeniem wpisuje się w szerokie spectrum zagadnień dotyczących naszych ludzkich postaw wobec wartości. Inny człowiek jest dla nas wyzwaniem. Powinniśmy go miłować dla niego samego, pragnąć jego najwyższego dobra. I dopiero w takim kontekście zastanawiać się, jak owo dobro zapewnić. Elementarnym darem dla innego, naszą najbardziej prymitywną powinnością wobec człowieka jest uszanowanie jego prawa do życia. 7. W każdej kulturze urodzona byłabym poddana systemowi norm etycznych: takich lub innych. Aby czuć się człowiekiem, musiałabym je szanować: mówię o normach niosących dobro. Lekceważąc te normy, niszczymy własne człowieczeństwo. Dlatego sądzę, że - nakłaniajac innych do niegodnych człowieka wyborów, wskazując niegodne możliwości czy choćby nie wspierając w najtrudniejszych chwilach - nie miłujemy.

"Habemus Bajbus, no to mamy dziecko " - nie mogę znaleźć tego tekstu. Proszę o pomoc

"znakomite porównanie Polski i Danii" - nietrudnio znaleźć, skoro mówię, że sąsiedni artykuł. Autora nie podałam, bo - aby wkleić cytat - musiałam zamknąc tamtą stronę. Może włożyłabym więcej starań w poszukanie autora, gdybym znała ten nowy przepis. Jeśli nie sprawi trudności, proszę o cytat z autorem i adresem. Swoją drogą, przypuszczenie Twoje jest... "znakomite porównanie Polski i Danii" - nietrudnio znaleźć, skoro mówię, że sąsiedni artykuł. Autora nie podałam, bo - aby wkleić cytat - musiałam zamknąc tamtą stronę. Może włożyłabym więcej starań w poszukanie autora, gdybym znała ten nowy przepis. Jeśli nie sprawi trudności, proszę o cytat z autorem i adresem. Swoją drogą, przypuszczenie Twoje jest dość wredne.

Na świecie bywa tak (wyjątek z sąsiedniego artykułu): "Wielu próbowało dowodzić, że ciąża w tym wieku to koniec życia dla dziewczyny i prawdopodobnie ciężkie losy dla nowo narodzonego dziecka. Duńska wersja „Dobrych Rad” czy też innej „Pani” właśnie nosi się z zamiarem udowodnienia, że tak być nie musi. Stinne zaszła w ciążę po... Na świecie bywa tak (wyjątek z sąsiedniego artykułu): "Wielu próbowało dowodzić, że ciąża w tym wieku to koniec życia dla dziewczyny i prawdopodobnie ciężkie losy dla nowo narodzonego dziecka. Duńska wersja „Dobrych Rad” czy też innej „Pani” właśnie nosi się z zamiarem udowodnienia, że tak być nie musi. Stinne zaszła w ciążę po raz pierwszy będąc niespełna czternastoletnią dziewczynką. Zdecydowała się na urodzenie dziecka, otrzymując wszelkie możliwe wsparcie ze strony rodziny i swojego, wtedy 20-letniego chłopaka. Niedługo po urodzeniu synka, ponownie znalazła się „w stanie błogosławionym”. Dziś ma siedemnaście lat i dwójkę dzieci. Jest szczęśliwa, pełna życia, mieszka w pięknym, dużym domu i pracuje 30 godzin tygodniowo w żłobku, do którego uczęszczają także jej pociechy." Prawo tworzą ludzie. Dziś jest takie, jutro może być inne. Bywa, że prawo dopuszcza bezprawie. Raczej o prawie i pomocy można mówić w przypadku owej nastoletniej spoza Polski.

Myślałam sobie o przytoczonym przez Panią przykładzie z Rumunii... Każda opcja niesie za sobą niebezpieczeństwo. Decydujesz się na urodzenie, możesz umrzeć przy porodzie, decydujesz się na aborcję, także. Będziesz donosić w pracy na kolegów, mogą Cię wylać lub nie; nie będziesz donosić - to samo. To tylko nam w swojej pysze lub tchórzostwu wydaje... Myślałam sobie o przytoczonym przez Panią przykładzie z Rumunii... Każda opcja niesie za sobą niebezpieczeństwo. Decydujesz się na urodzenie, możesz umrzeć przy porodzie, decydujesz się na aborcję, także. Będziesz donosić w pracy na kolegów, mogą Cię wylać lub nie; nie będziesz donosić - to samo. To tylko nam w swojej pysze lub tchórzostwu wydaje się, że jest inaczej. Pani Aniu, Jan Paweł II mówił o wielkiej godności osoby ludzkiej. Człowiek nie może być środkiem wiodącym do... Pani Aniu, ani do dobrobytu, ani do szczęścia, ani do małżeństwa, ani do realizacji takich czy innych celów pollitycznych, czy kariery; nawet dziennikarskiej. :D Pani Aniu, choćby Pani była piątym dzieckiem w tej rumuńskiej rodzinie, Pani godność i wielkość nie byłaby ani o jotę mniejsza niż jest. Nic nie pozwala odebrać prawa do istnienia - nawet nieprzeżycie Pani matki. A co dopiero mówić o warunkach ekonomicznych. Kiedyś nie miałam kąta, dziś życie pokierowało tak, że mam wiele mieszkań. Kiedyś mówiono mi, że komuna w Polsce i na świecie runie tylko wskutek wybuchu nuklearnego... Znałam zdarzenie podobne do rumuńskiego z polskiej sceny. Matkę namówiono do przerwania piątej ciąży. Nigdy nie otrząsnęła się z tej traumy. Jest już wiele lat pod opieką psychiatry. Od kiedy w Rumunii można legalnie dokonywać aborcji? Wierzę, że zło wraca do sprawców: "Naród, który zabija własne dzieci, jest narodem bez przyszłości"

Nawiązałam do "Rozdziobią nas kruki, wrony". No cóz. W naszych czasach tylko przedstawianie aborcji jako alternatywy głodowej śmierci jest ok. Skoro ochrona zycia to demagogia - zgadzam się: jestem demagogiem.

gaja162: "ale nie widać, że większość drzw trawi próchnica"... Ależ dlatego napisałam ten tekst. Tylko, ze ja wierzę w wartość dobra, prawdy i piękna i nie uważam, że umierającym z głodu(chleba, braku miłości, (sic!) lat itd.) nalezy zalecić aborcję. A jeśli rodzona mama dała się uwieść takiej propagandzie, to współczuję. Potępiam media, które jak... gaja162: "ale nie widać, że większość drzw trawi próchnica"... Ależ dlatego napisałam ten tekst. Tylko, ze ja wierzę w wartość dobra, prawdy i piękna i nie uważam, że umierającym z głodu(chleba, braku miłości, (sic!) lat itd.) nalezy zalecić aborcję. A jeśli rodzona mama dała się uwieść takiej propagandzie, to współczuję. Potępiam media, które jak sępy, czy polskie "kruki i wrony" rozdziobały nienarodzone dziecko Agaty. One to dopiero wredne mamuśki! Był taki człowiek - fotoreporter Kevin Cartner - autor zdjęcia, które zrobiło międzynarodową karierę. Przedstawiało ono umierące z głodu dziecko i kruka. Zdjęcie byłoby jeszcze bardziej dramatyczne, gdyby kruk poderwał się do lotu w kierunku "padliny". Czy na taką scenę czekałeś? Dlaczego nie przepędziłeś tego kruka? - pytali zaszokowani oglądający. Dlaczego nie zaniosłeś dziecka do szpitala, nie nakarmiłeś? http://www.dmnt.pl/forum/attachments/354023520_4cd4c4def1_o.jpg PS. Moim zdaniem Minister Zdrowia, który nieletniej zdrowej dziewczynce wskazuje klinikę aborcyjną, powinien nazywać się Ministrem Śmierci.

Pani Aniu, podobał mi się Pani tekst jako wspomnienie, tekst literacki. Jednakże na kanwie wspomnień, które wprost prowadzą do oczywistego, jednoznacznego wniosku (jesteśmy szczęśliwi dzięki mądremu wyborowi), wyprowadza Pani refleksje z innych bajek. Dla mnie niewiarygodne, bo nie Pani własne. "Urodziłaś, bo to w Polsce kształtowało się Twoje... Pani Aniu, podobał mi się Pani tekst jako wspomnienie, tekst literacki. Jednakże na kanwie wspomnień, które wprost prowadzą do oczywistego, jednoznacznego wniosku (jesteśmy szczęśliwi dzięki mądremu wyborowi), wyprowadza Pani refleksje z innych bajek. Dla mnie niewiarygodne, bo nie Pani własne. "Urodziłaś, bo to w Polsce kształtowało się Twoje podejście do życia i dziecka w Twoim lonie" - chciałam metaforycznie wyrazić myśl o wpływie własnej postawy moralnej na decyzje: że owa postawa jest istotniejsza od warunków materialnych.

Głeboka refleksja to tylko taka ani w prawo, ani w lewo? Nie sądzę, że ma Pani rację. Ależ nie można być w ciąży i jednocześnie nie być, urodzić i jednocześnie nie urodzić. Moim zdaniem to człowiek potrafiący podjąć decyzję, czyli głośno i zdecydowania powiedzieć, że coś jest dobre, ma pozytywny wpływ na losy świata, związku... Być może coś... Głeboka refleksja to tylko taka ani w prawo, ani w lewo? Nie sądzę, że ma Pani rację. Ależ nie można być w ciąży i jednocześnie nie być, urodzić i jednocześnie nie urodzić. Moim zdaniem to człowiek potrafiący podjąć decyzję, czyli głośno i zdecydowania powiedzieć, że coś jest dobre, ma pozytywny wpływ na losy świata, związku... Być może coś nadinterpretowałam - tak jak w swoim tekście - ale świadomie. Kieruje mną m.in. świeży jeszcze gniew na kobitkę, która w telewizyjnej dyskusji mówiła, że jest katoliczką i uznaje prawo do aborcji Agaty, choć ona sama to nigdy... Trochę tak zabrzmiał mi Pani tekst. Nie widzę sensu w popieraniu prawa, które mogło spowodować, że Pani córeczka nie narodziłaby się. Sądzę, że bardzo szkodzą takie wypowiedzi; sama Pani mówi o swoim rozchwianiu emocjonalnym w ciązy. Czy czytelniczki w ciąży nie potrzebują więcej jednoznacznego wsparcia? Pani je szczęśliwie otrzymała od ojca dziecka. Może to wsparcie jest jednak najważniejsze? Z Pani tekstu też nie wynika, że decyzję o urodzeniu podjęła Pani, bo znajdowała się w kraju, "który otacza przyszłą matkę troską i opieką". W Pani wspomnieniach nic na ten temat nie było (informacja dodana). Mało tego: wątpliwości były, mimo że znajdowała się Pani w takim raju. Zwróciłam też uwagę, że nie pomógł Pani lekarz: jemu też obojętny był Pani los i los Pani nienarodzonego dziecka.

Głeboka refleksja to tylko taka ani w prawo, ani w lewo? Nie sądzę, że ma Pani rację. Moim zdaniem to człowiek potrafiący podjąć decyzję, czyli głośno i zdecydowania powiedzieć, że coś jest dobre, ma pozytywny wpływ na losy świata. Być może coś nadinterpretowałam - tak jak w swoim tekście - świadomie. Kieruje mną m.in. gniew na kobitkę, która w... Głeboka refleksja to tylko taka ani w prawo, ani w lewo? Nie sądzę, że ma Pani rację. Moim zdaniem to człowiek potrafiący podjąć decyzję, czyli głośno i zdecydowania powiedzieć, że coś jest dobre, ma pozytywny wpływ na losy świata. Być może coś nadinterpretowałam - tak jak w swoim tekście - świadomie. Kieruje mną m.in. gniew na kobitkę, która w telewizyjnej dyskusji mówiła, że jest katoliczką i uznaje prawo do aborcji Agaty. Trochę tak zabrzmiał mi Pani tekst. Nie widzę sensu w popieraniu prawa, które mogło spowodować, że Pani córeczka nie narodziłaby się. Sądzę, że bardzo szkodzą takie wypowiedzi; sama Pani mówi o swoim rozchwianiu emocjonalnym w ciązy. Czy czytelniczki w ciąży nie potrzebują więcej jednoznacznego wsparcia? Pani je szczęśliwie otrzymała od ojca dziecka. Może to wsparcie jest jednak najważniejsze?

(Mimo, że - bład interpunkcyjny: prawdopodobnie redakcji, bo w moim tekście też nieprawidłowo poprawiono w kilku miejscach interpunkcję) Ponieważ widzę, że inni oceniają ten tekst pod kątem sprawności, także wywodu... Ja też przeczytałam to wspomnienie z zainteresowaniem, ale wnioski - powtarzam - od sasa do lasa. Urodziłaś to dziecko nie z powodu... (Mimo, że - bład interpunkcyjny: prawdopodobnie redakcji, bo w moim tekście też nieprawidłowo poprawiono w kilku miejscach interpunkcję) Ponieważ widzę, że inni oceniają ten tekst pod kątem sprawności, także wywodu... Ja też przeczytałam to wspomnienie z zainteresowaniem, ale wnioski - powtarzam - od sasa do lasa. Urodziłaś to dziecko nie z powodu dobrych warunków, polityki państwa, wolności itp. Urodziłaś, bo to w Polsce kształtowało się Twoje podejście do życia i dziecka w Twoim lonie, i oczywiście dzięki chłopu, który okazał się "z jajami". To on podjąl decyzję. Ani wówczas sobie, ani dzisiaj innym nie potrafisz wprost powiedzieć, że nie wolno zabijać dzieci. Mówisz to po babsku, sposobem: jemu prezentując swą bezradnośc, a nam swoje szczęście. Sądzę, że swoje życie Wasza córeczka zawdzięcza ojcu: podwójnie.

"Na rozwiązanie dylematu wpłynęła zmiana stanowiska mojego ówczesnego chłopaka, który po wielu przemyśleniach stwierdził, że skoro mam się tak męczyć to on już woli żebym urodziła to dziecko." - dla mnie to dowód rozchwiania emocjonalnego kobiety w ciąży, której tak naprawdę wystarczy przytulenie swojego mężczyzny, aby zmieniła decyzję. Mogę się założyć,... "Na rozwiązanie dylematu wpłynęła zmiana stanowiska mojego ówczesnego chłopaka, który po wielu przemyśleniach stwierdził, że skoro mam się tak męczyć to on już woli żebym urodziła to dziecko." - dla mnie to dowód rozchwiania emocjonalnego kobiety w ciąży, której tak naprawdę wystarczy przytulenie swojego mężczyzny, aby zmieniła decyzję. Mogę się założyć, że gdybyś podjęła inną decyzję, związek rozpadłby się. Dlatego sobie radząc dobrze, nigdy, ale to nigdy nie powinnaś komuś radzić rodzwiązania, które też Tobie przyniosłoby cierpienie, samotność i pustkę. Takie radzenie to dla mnie wredność. Chciałaś być w tym tekście taka "z prądem", broń Boże niewyśmiana przez nowoczesnych?

Jemu też się może zmienić. Może mężczyźni też są rozchwiani emocjonalnie w takiej sytuacji?

BarbaraRK: "że już na dzieci sił nie ma". Czyżby był wcześniej (a może równolegle) związany z inną osobą?

AgnieszkaW: gdyby ten pijak nie dawał żonie wsparcia, pewnie już znalazłaby drogę do kliniki aborcyjnej. Może ma bardzo piękne wnętrze, jest serdeczny, czuły? Widocznie sa jakieś powody, że ludzie ci są ze soba i - jak piszesz - z gromadką dzieciaków.

A ja sądzę, że 99% usuniętych ciąż przez młode kobiety to inspiracja owych mamusiek (zauważ, że pojęcie to w tym tekście nie oznacza tylko matki ciężarnej dziewczyny)