Aleksander Sowa

Jakie to smutne, jeśli kto myśli wyłącznie o sobie. Pan Tadeusz, prezentuje tutaj klasyczną postawę: „motocyklista – idiota”, „wariat” „150 km/h”, „180 km/h”, „Jak na mnie najedzie to jego wina i problem.” „co mnie obchodzi z jakim... Jakie to smutne, jeśli kto myśli wyłącznie o sobie. Pan Tadeusz, prezentuje tutaj klasyczną postawę: „motocyklista – idiota”, „wariat” „150 km/h”, „180 km/h”, „Jak na mnie najedzie to jego wina i problem.” „co mnie obchodzi z jakim przyśpieszeniem rusza motocykl i z jaką prędkością porusza się po drodze”, „nie będzie mi przykro”. A w kwestii odpowiedzi – tak, wiemy, że motocykliści to idioci, wariaci i wszyscy jeżdżą po mieście 150-180 km/h, nigdy wolniej. Do tego kierowcy jak Pan, z całym szacunkiem, Panie Tadeuszu, są idealni bo nie łamią NIGDY przepisów, przez dziesięciolecia nie mają stłuczki i jest fajnie. Innych uczestników ruchu mają gdzieś. Oczywiście, że się wychrzaniłem. Zawsze się wychrzaniam. Bo jestem motocyklistą. Czyli idiotą. Nie chcę nic insynuować, ale wydaje mi się, że skręcanie w lewo jest dość proste do wyobrażenia sobie. Trzeba przejechać pas do jazdy z przeciwka, czyli komuś przed nosem. Jeśli nie ma strzałki na sygnalizatorze obywa się to na zasadzie – zdążę, nie zdążę. Obojętnie czy przed samochodem, TIR’em czy motocyklem. Tyle, że przed motocyklem jest przyjemniej niż przed TIR’em, co? -- A tak nawiasem mówiąc? Skąd Pan wie, że motocyklista pędzi 180 km/h skoro nie interesuje to Pana z „jaką prędkością porusza się po drodze”. Znamienna cecha - tzw. radar w oczach. Czyli – jechałeś tak szybko, że cię nie widziałem. A skoro cię nie widziałem, to mogłem zajechać ci drogę. Jeśli zginiesz bo zajechałem ci drogę „nie będzie mi przykro”. Przecież to twoja wina. Zabiłem nie człowieka tylko motocyklistę. A to oznacza jednego idioty mniej. Czy więcej? Artykuł jest na medal. Komentarz Pana T. tak bardzo przerażająco smutny.

Świetny tekst. Jeżdżę Suzuki VX 800, a to wcale nie jest szybki motocykl. Zaledwie 5,3 s do setki. Wszystkie niebezpieczne sytuacje jakie mnie spotkały wynikały z wymuszenia pierwszeństwa przez „puszkarza”, przy czym w zdecydowanej większości to zajechanie drogi, przy skręcaniu w lewo. Kierowcy samochodów nie dosyć, że nie zdają... Świetny tekst. Jeżdżę Suzuki VX 800, a to wcale nie jest szybki motocykl. Zaledwie 5,3 s do setki. Wszystkie niebezpieczne sytuacje jakie mnie spotkały wynikały z wymuszenia pierwszeństwa przez „puszkarza”, przy czym w zdecydowanej większości to zajechanie drogi, przy skręcaniu w lewo. Kierowcy samochodów nie dosyć, że nie zdają sobie sprawy z tego jak motocykle przyspieszają, ale również z tego, jak hamują. Skoda Octavia ze 100 km/h zatrzymuje się w 38 m, a mój motocykl jak zatrzymam na dystansie poniżej 50 metrów to będę miał szczęście. I nie tylko ja, bo uderzenie 240 kilogramowym kawałkiem stali w bok samochodu przy 50 km/h to koniec dla mnie i dla pasażera samochodu.

Żeby nie było wątpliwości, to chodzi o kategorię "książka słuchana". Innymi słowy audio-book.

A... i jeszcze jedno. Napisanie takiej książki jest szalenie trudne. Zanim przeczytacie dalej zapraszam do wsłuchania się w tekst tego utworu. http://www.youtube.com/watch?v=m00udFijVf0 -- Taką pozycję widzę, jako zbiór kilkudziesięciu felietonów tematycznych napisanych przez różnych autorów. Niestety zadanie jest bardzo trudne, bo można pisać w... A... i jeszcze jedno. Napisanie takiej książki jest szalenie trudne. Zanim przeczytacie dalej zapraszam do wsłuchania się w tekst tego utworu. http://www.youtube.com/watch?v=m00udFijVf0 -- Taką pozycję widzę, jako zbiór kilkudziesięciu felietonów tematycznych napisanych przez różnych autorów. Niestety zadanie jest bardzo trudne, bo można pisać w różowiutkich kolorach albo przeginać w drugą stronę. Ciężko też zdecydować, z czego mamy być dumni. Jedni będą z Powstania Warszawskiego dumni, a inni nie. Tak samo z Lecha Wałęsy i Pałacu Kultury.

Hm... Interesujące. Pisałem o tym na swoim blogu:http://wydawca.blogspot.com/2007_11_01_archive.html

He, dla mnie autora, który czymś takim też się interesuje to wilka gratka. Już szukam w wyszukiwarce.

Interesujące. Z pewnością jak tylko dopadnę tę książkę, sprawdzę czy mi się podoba.

"marnowanie czasu na komentarze w internecie uważam nie tylko za bezsensowne, ale także szkodliwe"... WIELKA RACJA. OGROMNA.

Do Alicji: Otóż pokazy lotnicze służą jak nazwa mówi pokazaniu. Zatem tak zachęca się do wstąpienia w szeregi wojsk lotniczych, do aeroklubów, prezentuje nowe konstrukcje, uświadamia możliwości sprzętu i umiejętności pilotów. Propaguje się lotnictwo i tworzy widowisko, analogicznie jak w wypadku meczu koszykówki, czy w innym wymiarze: Mundialu lub... Do Alicji: Otóż pokazy lotnicze służą jak nazwa mówi pokazaniu. Zatem tak zachęca się do wstąpienia w szeregi wojsk lotniczych, do aeroklubów, prezentuje nowe konstrukcje, uświadamia możliwości sprzętu i umiejętności pilotów. Propaguje się lotnictwo i tworzy widowisko, analogicznie jak w wypadku meczu koszykówki, czy w innym wymiarze: Mundialu lub Igrzysk Olimpijskich. Przy czym, trzeba pamiętać, że nasz kraj na takich właśnie pokazach zadziwiał świat. Polacy produkowali doskonałe i najnowocześniejsze na świecie konstrukcje lotnicze (PZL, RWD, SZD). Na WŁAŚNIE TAKICH pokazach je prezentowali. Teraz jest troche inaczej, bo zamiast samolotów produkujemy czekoladki a na polskich szybowcach jest naklejka Made in Germany choć produkowane są Polsce. Pikniki i Pokazy lotnicze organizowane są pod koniec sierpnia, bowiem 28 obchodzimy swoje święto. W latach trzydziestych Żwirko i Wigura bowiem najpierw przelecieli samotnie przez Atlantyk, a potem zwyciężyli na międzynarodowych zawodach lotniczych w Berlinie. Ba polskim samolocie. Dzięki temu polski przemysł lotniczy mógł się dalej rozwijać produkując na cały świat. I w obliczu tego, że na takim pokazie giną ludzie, piloci, Ty piszesz „raczej mija się to z celem” a inni Ci wtórują jak za przeproszeniem małpy w zoo, wyzbywając się myślenia. -- Owszem, nie każdy musi być fanem lotnictwa. Ale negacja czegokolwiek, na czym nie ma się pojęcia, i czym się nie interesuje (dodatkowo w sytuacji kiedy ktoś ginie) w moim odczuciu jest niesmaczna, wredna i głupia. Nie interesuję się rajdami i wyścigami samochodowymi, ale co byś powiedziała rezolutna panno, gdybym skomentował śmierć Mariana Bublewicza czy Ayrtona Senna hasłem: raczej mija się to z celem albo po co to komu potrzebne??? Hm?

Przeczytałem tekst z wielkim zainteresowaniem. Gratuluję. :-)

Nogi mi się uginają jak czytam komentarze (wyważonego i poprawnego artykułu) w stylu Cieślickiego, Ejsmont i Jędrasiaka. Jeden z drugim – za przeproszeniem pacanie – dlaczego nie napiszesz o tych wszystkich imprezach na których nic się nie stało? Nawet nie wiecie dlaczego akurat o tej porze są organizowane. Żwirko i Wigura się wam... Nogi mi się uginają jak czytam komentarze (wyważonego i poprawnego artykułu) w stylu Cieślickiego, Ejsmont i Jędrasiaka. Jeden z drugim – za przeproszeniem pacanie – dlaczego nie napiszesz o tych wszystkich imprezach na których nic się nie stało? Nawet nie wiecie dlaczego akurat o tej porze są organizowane. Żwirko i Wigura się wam kojarzą z nazwa ulicy a tutaj się mądrujecie. Nam, pilotom zadajecie pytania w stylu: a ile na jednym baku ten szybowiec poleci? Żeby się wypowiadać trzeba mieć jakiekolwiek pojęcie o czym się mówi. A pieniądze na takie imprezy pochodzą od tych, którzy chcą takie pokazy oglądać, jeśli chodzi o ścisłość. -- Awiacja była zawsze niebezpieczna i śmierć jest ceną jaka ponosimy za naszą pasję. Teraz macie wyżerkę, bo coś się stało i roztrząsacie ludzką tragedię jak gnój na widłach zamiast uszanować śmierć ludzi, którzy być może zginęli właśnie dlatego aby nie doszło do jeszcze większej tragedii. Z takim podejściem (zabronić) Lilienthal, Tański czy Wrightowie nigdy by się od ziemi nie oderwali i zamiast komputerów pisalibyście dla wiewiórek patykiem po kałuży. Co akurat byłoby plusem tej sytuacji. Nie mogę pojąć jak nie wstyd Wam takich wypowiedzi?

Właśnie skończyłem czytać Okręt Buchheim’a i zastanawiam się czy nie podreptać do księgarni.

Jestem pilotem, wprawdzie "tylko" szybowcowym ale chcę powiedzieć jedno: wypadki się zdarzają i będą się zdarzać. Na rajdach, wyścigach i wszelkiego innego rodzaju imprezach sportowych także zdarzają sie wypadki, choć nieco mniej widowiskowe. Nie unikniemy wypadków nigdzie, także w lotnictwie, argumentacja jednak, że „to musiało się... Jestem pilotem, wprawdzie "tylko" szybowcowym ale chcę powiedzieć jedno: wypadki się zdarzają i będą się zdarzać. Na rajdach, wyścigach i wszelkiego innego rodzaju imprezach sportowych także zdarzają sie wypadki, choć nieco mniej widowiskowe. Nie unikniemy wypadków nigdzie, także w lotnictwie, argumentacja jednak, że „to musiało się tak skończyć” jest dla mnie niezrozumiała. Chyba, że odniesiemy to do praw fizyki, wtedy tak - ciało cięższe od powietrza wraca na ziemię. A co do reszty: jeżeli pokazy lotnicze mają odbywać się bez widzów to jaki jest sens ich organizowania? Inna sprawa – hasło „co pokaz to wypadek lotniczy”. Jest zupełnie inaczej – co jakakolwiek informacja na temat lotnictwa w mediach to wypadek. A ostatnie z tego co pamiętam na pokazach był w Polsce w 2007 (Grupa Żelezny). Media nie interesując się sportem lotniczym inaczej jak tylko przez pryzmat wypadków stwarzając złudne wrażenie, że lotnictwo jest niezwykle niebezpieczne. Ten artykuł jest klasycznym przykładem. Co ciekawe, nikt nie zwrócił uwagi na to, że zginęli piloci, ludzie i jest to dla innych osobista tragedia. To – ta znieczulica i gonitwa za sensacją – to jest prawdziwy WSTYD! Bardziej istotne od śmierci jest czepienie się… nazwy własnej dla międzynarodowej imprezy, przez kogoś kto nie ma widać pojęcia o realiach w lotnictwie. Język angielski jest obowiązującym w ujednoliconej frazeologii lotniczej na całym świecie.

Doskonały pomysł i popieram go wszystkimi kończynami. Z pewnością wkrótce prześlę jakieś zdjęcia, bo przecież artystów kierownicy jest u nas bez liku.

Oj. Ostra jazda. Aż dziw mnie bierze, że taka książka została wydana. Przecież Prószyński i S-ka to dobre wydawnictwo. No i ile jest prawdy w tej recenzji, bo jednym zdaniem to mieszanie tytułu (i autorki) z błotem. Chyba przeczytam. Z ciekawości.

Czytałem z przyjemnością.

Wydać – nie wydrukować. To nie to samo. Reszty tłumaczyć chyba nie muszę. Bo byłoby o wydawnictwach, dystrybutorach, hurtowniach i honorariach. A nie o drukarce.

Zróbcie tak. Spójrzcie na zdjęcie w tym artykule. Potem kliknijcie i porównajcie: http://i.realone.com/assets/rn/img/3/9/0/5/25585093-25585095-large.jpg