Ewa Łazowska

Goła łydka odpada. Skarpety podkolanówki z grubej szetlandzkiej wełny przecież na nogach noszą.

Tomku, Szkotów najbardziej cenię gdy paradują w kiltach i grają na kobzach. Podobno ulubione zajęcie Angielek w ubiegłych wiekach polegało na zaglądaniu Szkotom pod spódniczki. Teraz to już nie ma sensu, bo pewnie pod kiltami Szkoci noszą grube rajstopy. :)

Zadzieram kiecę i już lecę. :)

Panie levy: Nie robimy tu za korektorów i poprawiaczy cudzej nieudolności, czy nawet wręcz niechlujstwa językowego. Skoro ktoś ma odwagę wypowiadać się publicznie (nawet nie rejestrując się w serwisie) - niech się przyłoży i byków ortograficznych nie sadzi. Innych byków także. Co do "elokwencji" - Panu też jej nie brakuje.

Trzeba go najpierw mieć - Irku. To po pierwsze. Po drugie zaś - a kto by się wysilał na nie sadzenie błędów ortograficznych, skoro na bakier z ortografią są, jak zauważyłam, przede wszystkim anonimowi bywalcy W24 Po trzecie - szacunek - mówisz. Ten termin już jakiś czas temu stracił swoje znaczenie, a skoro stracił, to już wyszedł z użycia. Odwoływanie się zatem do szacunku, moim zdaniem, nie ma sensu. Pozdrawiam!

Niech nam zatem żyją trolle! Bez nich przecież wielka nuda. Ale może i bez trollów egzystować nam się uda? Co ty, Jadziu! Przyszłaś w porę. Właśnie za pisanie fraszek, choć noc ciemna, znów się biorę. :)

Dziś wena usiadła mi na ramieniu, więc będę dalej kontynuować swą myśl tak: Charakterystyka trolla? Podobny jest on do mola. Dlaczego? Gdy wyleci już z szafy, Gdzie wpieprza wełniane łachy - wszyscy mu klaszczą zbiorowo. I może właśnie dla tego trolle trzymają się zdrowo?

Szanuj nawet złego trolla - powiedziała kiedyś Jola. Z niego także jest radocha, Choć go pewnie nikt nie kocha. Cierpi biedak na samotność I chcąc się wyróżnić z tłumu Musi robić wokół siebie, od cholery, sporo szumu. Szanuj trolla złego zatem! On ci jest człowieczym bratem! A że czasem bzdury plecie? Nic nowego, drogi Irku. Jesteśmy tu w kabarecie :)

Macie rację, kochane dziewczyny - Marto i Magdo. Z drobnostek przecież powstają z czasem rzeczy większe. Jeśli chodzi o mnie - ja tam się cieszę byle czym. :) Pozdrowionka!

Cieszę się, że Wy, moi kochani, też się cieszycie :)

A co tam. Jak się chwalić, to się chwalić. Wspomniany artykuł, noszący tytuł "Ludzie z pasją", ukazał się w lutowym numerze miesięcznika "Żyjmy dłużej". A po drugie - książeczka mojego autorstwa pt. "Groch z kapustą, czyli bez sensu" właśnie rodzi się w jednym z wydawnictw.

To już nie jest pigułka, Ewo, ale cała końska piguła bo trudno to widzieć inaczej. Panie Andrzeju: Pisze Pan: "Dziennikarzom Obywatelskim daje się złudzenie tego, że mogą się wyżywać w PRÓBKACH JAKIEJŚ TAM TWÓRCZOŚCI" (podkreślenie moje). Widocznie wyżywanie się w pisaniu, a także złudzenia są nam potrzebna jak czyste powietrze, skoro na ogół wiemy, że jesteśmy narzędziami, a jednak stąd się nie wynosimy. :) No właśnie. Ciekawe dlaczego?

No to ja już wymyśliłam tytuł dysertacji - przynajmniej w stopniu pracy doktorskiej dla socjologa lub psychologa: "Portal społecznościowy Wiadomości 24 jako forma odreagowywania frustracji i agresji", albo: "Wpływ zjawiska społecznej agresji na wzrost dochodów z reklam na przykładzie portalu Wiadomości 24". (Może być to praca magisterska, ale dla studenta ekonomii specjalizującego się w rachunku kosztów i efektów. A już na poważnie. Możemy sobie tu pobiadolić a i tak specjalnie nic nie zwojujemy, bo kasa rządzi światem, a nie świat kasą.

Niestety, badziewie różnego autoramentu włazi do serwisu szeroką ławą i bez żadnych utrudnień. Serwis powoli przestaje być serwisem DO. Staje się miejscem do wulgaryzmowania, przywalania czerwonymi łapami ad personam i zakładania kont tylko w tym celu, bo innego wytłumaczenia nie widzę. Aż się prosi by przywołać teorię Mikołaja Kopernika: Gorszy pieniądz wypiera pieniądz lepszy. Beatko! Czerwona lub zielona tabliczka do czegoś się jednak przydaje. choć czasami zastanawiam się - czy rola sprzątacza to jest akurat nasza rola.

Ewa Łazowska

Może "byk" - Pani Aniu. A więc do zobaczenia przy kuferku. Pozdrowionka!

To ja się, Pani Aniu, melduję w Klubie Nauczyciela. Pozdrawiam. Co do dalszych planów - będę milczał jak mumia egipska. :)

wróżką chciałabym być...

Pani Aniu! Jeśli nie padnę po sobotnio-niedzielnym (28-29,08), wielkim festynie w parku na Julianowie (biorę w nim udział jako, za przeproszeniem, artystka - chętnie dołączyłabym do tak zacnego grona moich koleżanek i kolegów - dziennikarzy obywatelskich mojego miasta. Nie wypada nie być na takim spotkaniu. Pozdrawiam Panią i liczne grono. :)

Rafał ma rację. Istnieją pewne granice dotyczące sfery prywatności, których przekraczać nie wolno. Jakiś czas temu byłam świadkiem śmierci sąsiada i nieskutecznej z resztą próby Jego reanimacji przez ratowników medycznych. Czy miałam chwycić w ręce komórkę i robić zdjęcia a następnie wysłać do redakcji? Proszę wybaczyć, Panie Mirku, za przywołanie tego przykładu, ale tak mi się jakoś akurat skojarzyło.