Tym razem padło na mnie, poszłam do sklepu po produkty na śniadanie dla siebie i kolegów z dyżuru. Gdy wracałam, na chodniku pod budynkiem redakcji zauważyłam nienaturalnie zachowującego się ptaka. Przysiadł pod murem, nie ruszał się, pozwolił mi zbliżyć się do siebie. Miałam ręce zajęte siatkami, dlatego porzuciłam na chwilę stworzonko, by zanieść zakupy na portiernię. Kiedy ponownie wybiegłam na zewnątrz, wielkie czarne ptaszysko (chyba wrona) tłukło swym masywnym dziobem bezbronne stworzenie, które wydawało z siebie pisk, ale nie było w stanie poderwać się z ziemi. Przez foliową torebkę wzięłam je w ręce, miałam już podobne doświadczenie więc wiedziałam, że najlepiej byłoby zawieźć ofiarę do ptasiego azylu w zoo.

Decyzja Pawła była natychmiastowa:
on i Adam odkładają inne swoje obowiązki i przejmują cały serwis, a Dorota z Tomkiem jadą z poturbowanym ptakiem do azylu.
Aby oszczędzić nieszczęśnikowi dodatkowego bólu, dostarczyliśmy go do zoo w pudle po papierze do ksero. Okazało się, że dostarczane ptasie ofiary należy teraz zostawiać w budce strażników przy bramie ogrodu. My jednak postanowiliśmy zobaczyć, jak pracownicy ptasiego azylu zajmą się naszym poszkodowanym.

Pomoc przybyła szybko
Michał Balcerowski, który, jak się okazało, jest wolontariuszem, przyjechał z ptaszarni na rowerze. Poinformował nas, że nasz anonimowy dotąd ptasi podopieczny to kwiczoł (z rodziny drozdowatych). Ledwie unieruchomił pudło z naszym stworzonkiem na bagażniku roweru, podszedł mężczyzna, który wręczył mu nieco mniejsze pudełko i oznajmił: - Jeszcze jeden.
Okazuje się, że w azylu jest ich już 6, a tylko dziś do godziny 14 trafiły tu 3 kwiczoły.
- Nie wytrzymują tak gwałtownych ataków zimy – wyjaśnił nam Michał Balcerowski. - Nie znajdują pokarmu. Zmarznięte i wyczerpane spadają na ziemię, gdzie padają ofiarą dużych ptaków.

Nasz kwiczoł miał sporo szczęścia
Choć atak czarnego napastnika (chyba wrony) wyglądał drastycznie, prawdopodobnie skończyło się tylko uszkodzeniem skrzydełka. Wolontariusz zapewnił nas jednak, że nie jest ono złamane. Mimo to kwiczoł z resztą kolegów przeczeka mrozy w azylu.
- Dwa tygodnie kwarantanny spędzi w klatce z gałązkami, na których będzie mógł przysiąść – powiedział nam wolontariusz. - Odkarmimy go i gdy dojdzie do siebie, zostanie wypuszczony do woliery rehabilitacyjnej (wysoka, duża klatka na świeżym powietrzu – red.), gdzie przebywają inne odratowane ptaki. Kiedy miną mrozy zostanie wypuszczony na wolność – zapewnił nas Michał Balcerowski.

P.S. Nie mamy żalu do osobnika (chyba wrony), który zaatakował kwiczoła. Takie są prawa przyrody – słabszy osobnik pada ofiarą silniejszego. Nie chcemy jej zmieniać, ale czasem warto się wtrącić, jeśli nikomu nie wyrządzi to krzywdy.