Dzień redakcyjny zaczął się dla mnie rano, może nie tak wcześnie, bo po siódmej. Na dzień dobry – zabawa z wagami i okienkiem z galeriami. Poza pretensjami ze strony naczelnego, który tego dnia wcielił się w rolę marudnego komentatora, obyło się bez przeszkód. Dałam radę (dzięki Tomek). Później było coraz gorzej. Okazało się, że moderacja materiałów wymaga więcej uwagi niż byłam w stanie temu poświęcić. Poza ogólnymi uwagami, nie jest łatwo wskazać konkretne błędy, przede wszystkim stylistyczne. W pewnym momencie w każdym zdaniu widziałam błąd – wtedy spasowałam. Niestety, w między czasie, mimo niedowierzania redakcji, pojawiły się problemy techniczne, jak np. brak możliwości zmiany działu. Czy to był zatem dzień bez redakcji? Nie do końca...

1 kwietnia był dniem poświęconym zabawie w moderatora. Poza przerwą na wyjazd na zajęcia, które się nie odbyły, na czacie byłam obecna do wieczora. I przez te godziny doszłam do niepokojących wniosków. Po pierwsze, redakcja nie jest w stanie wychwycić wszystkich błędów, nie zajmuje się tylko redakcją artykułów. Czy oni mają jakieś rozdwojenie jaźni, że mimo wszystko dają sobie jakoś radę? Chyba tak. Po drugie, nie jestem wcale tak uparta, jak sądziłam. Wielu autorów wytrwale nadsyłało wciąż te same materiały, nie nanosząc poprawek. Nie zdziwmy się więc, jeśli redakcja nam szybko osiwieje. Po trzecie, skupienie, uwaga – bez tego nie da rady. Każdy tekst trzeba przeczytać dokładnie, to nie takie hop siup. A mimo wysiłku włożonego w pracę, na stronie pojawiały się błędy. Przyczyna? Brak organizacji (przynajmniej w naszym przypadku).

Zaobserwowałam, że w pracy redaktora wkurzające są nie tyle same błędy popełniane przez autorów, co marudni, narzekający i wiecznie niezadowoleni użytkownicy. Wiem, to brutalne. Jednak skacząc z jednego zadania do drugiego, dochodzi do nas głos autora, który: a) wszystko wie lepiej, b) uważa, że redaktorzy nie ludzie i nie powinni popełniać błędów, c) za spowolnienia w serwisie i problemy techniczne obwinia nie informatyków, ale kogo? Oczywiście – redaktorów. Koniec tego narzekania. Wbrew pozorom, było mi wesoło, choć może był to tragiczny śmiech, bo patrząc na dezorganizację na redakcyjnym czacie, oczy same wywijały mi fikołka. A ja się rządzić nie chciałam.

Dzień bez redakcji na pewno był nauką. Pokory. I wiem już skąd brać zdjęcia do artykułów. Bo niestety niczego więcej się nie nauczyłam. Za to zamiast ślęczeć nosem w moderacji, lepiej będzie zaprzyjaźnić się bardziej ze słownikiem poprawnej polszczyzny. Akcję najbardziej trafnie podsumowała Natalia: „No, to udowodniliście sobie, że jak dacie za dużo władzy, to użytkownicy rozniosą w24 w drobny maczek”. A do tego nie było tak daleko. W serwisie pojawiła się „relacja” z meczu, która w ciągu kilku minut zebrała kilkadziesiąt negatywnych komentarzy – brawo. Ale... była autorska. Czyż nie o to chodzi? Materiały autorskie górą! Śmiechu (oczywiście nie zawsze). Zabawki w postaci uprawnień redaktorskich z całą pewnością nie powinny należeć do autorów.