W sobotni, bardzo wczesny poranek, skończyłem lekturę artykułu Teresy Torańskiej pt. "Zdurniałam" w miesięczniku "Press". Uderzyło mnie jedno, że dziennikarka i pisarka, której książka "Oni" rzuciła wiele światła na mechanizmy działania władzy komunistycznej, tak krytycznie odnosi się do swojego środowiska. Że dzieli nas na dziennikarzy i agitatorów. Że surowym okiem patrzy na "niezależnych publicystów" gotowych dokonać zawiłych konstrukcji myślowych, by wytłumaczyć posunięcia polityków. Bo sami stali się politykami? Agitatorami?

Co to ma wspólnego z nami? Pół roku za nami, pojawiło się wiele pytań, w codziennej gonitwie za poprawkami, ulepszeniami naszej internetowej gazety umyka nam jednak gdzieś główny cel. Dlaczego ponad 500 osób z Polski zdecydowało się pisać? Czy tylko, by wyrazić siebie, czy również dlatego, że są świadomymi obywatelami tego kraju, że potrafią patrzeć na otoczenie okiem dziennikarza? Okiem czwartej władzy?

Pojawia się na naszych łamach coraz więcej tekstów przynoszących informacje unikalne. - Jest co poczytać - mówimy czasem na redakcyjnym dyżurze. Dziennikarski pazur pokazał już niejeden autor, codziennie udowadniacie, że hasło Dana Gillmora "Media to My!" nie jest puste. Dostrzegacie absurdy polskiej rzeczywistości, potraficie to opisać, chcecie to robić. Redakcję najbardziej cieszy, gdy autorów interesuje co innego niż pokazują tradycyjne media. Nieustannie powtarzam: zdecydowaną większość informacji pokazywanych przez telewizyjne wiadomości, nadawanych w stacjach radiowych, drukowanych przez gazety, umieszczanych na portalach można znaleźć w serwisie Polskiej Agencji Prasowej. A to żadna sztuka...

O tym, że bardzo często rzeczywistość wygląda nieco inaczej (często zdecydowanie!) niż pokazują to tradycyjne media przekonał się chyba każdy, kto kiedyś doświadczył przypadku "bycia opisanym". Każdy kto był świadkiem jakiegoś wydarzenia, a potem ze zdumieniem obejrzał relację telewizyjną, czy przeczytał artykuł. Dlatego internet jest miejscem gdzie taką popularnością cieszą się blogi, a ja uważam, że wielką przyszłość ma dziennikarstwo obywatelskie. To dziennikarstwo, które będzie patrzeć na ręce lokalnej władzy, rozliczać ze źle wykonanych remontów dróg, ukartowanych przetargów, recenzować spektakle amatorskich teatrów, opisywać dramaty i radości zwykłych ludzi.

Największa redakcja w Polsce - to jedno z haseł reklamujących Wiadomości24.pl. Wierzę, że również wiarygodna, rzetelna, opniotwórcza. Dlatego o to tak dbamy. Łatwo jest bowiem napisać, pokazać coś co będzie na rękę jakiejś firmie, politykom, lokalnej władzy. Ale łatwo też stracić twarz. Teresa Torańska uważa: "Lepiej wylecieć z pracy z twarzą, niż ją stracić". Twarz ma się tylko jedną. Podobnie dziennikarstwo obywatelskie ma jedną szansę, niepowtarzalną szansę. Bycia IV władzą na tym najniższym poziomie. Pod warunkiem, że zachowa standardy dziennikarskie. Gdy będzie wiarygodne.

Przepraszam, że nie informuję jakie nowości wprowadzimy wkrótce. Zapewniam jest tego dużo, nie nadążamy z realizacją wszystkich pomysłów, a autorzy wciąż podrzucają kolejne :)