Po jedenaste

Dzwoniąc do rzeczników przedstawiajmy się imieniem, nazwiskiem oraz pełną nazwą redakcji (Dzień Dobry. Jak Kowalski, serwis Wiadomości24.pl, Łódź - przyp. autora). Moim zdaniem nie ma potrzeby mówić, że jesteśmy stażystami czy praktykantami. Czasem to bardziej utrudnia.

Po dwunaste

Kiedy namiary do osoby odpowiedzialnej za kontakt z dziennikarzami otrzymaliśmy np. poprzez przełączenie z biura prasowego, bezpośrednio do rzecznika. Poprośmy pracownika, aby podał nam jeszcze raz pełne imię nazwisko, a jeśli nie zrozumieliśmy, aby je przeliterował. Poza tym, aby uniknąć literówek w nazwisku możemy także poprosić o wysłanie na nasz adres e-mailowy pustej wiadomości ze stopka adresową.

Podczas rozmów poza biurem oraz materiałów telewizyjnych, warto poprosić rzecznika o wizytówkę. Nie ma nic bardziej irytującego jak przekręcone imię czy nazwisko. Potem taki dziennikarz może być uznany jako mało dokładny. Oto prosty przykład: Kiedyś panią Niewczas podpisano jako panią Naczas.

Po trzynaste

Teoretycznie rzecznicy prasowi powinni znać specyfikę pracy mediów, ale są różne wyjątki. Wiadomo, że w gazecie o tym co ukaże się faktycznie w druku, decyduje redaktor prowadzący. W stacjach telewizyjnych i radiowych, o tym jaki materiał ukaże się na antenie, decyduje wydawca programu lub wydawca pasma.

Dlatego nigdy nie obiecujmy szczególnie dokładnej daty ukazania się artykułu w prasie/portalu internetowym czy godziny emisji materiału. Oczywiście jeśli jedziecie z kamerą wiadomo, że taki materiał prawdopodobnie zostanie pokazany w najbliższym wydaniu serwisu informacyjnego. Koszty produkcji nie pozwalają by materiał trafił do kosza. Z prasą bywa różnie. Czasem w ostatniej chwili obiecany materiał może nie wejść do danego numeru.


***
Mam nadzieję, że te trzynaście wskazówek przyda się Wam przy obecnej lub przyszłej współpracy z rzecznikami prasowymi. Jeśli macie jakieś pytania piszcie: daniel.siwak@gmail.com