Salvatore wymyka się stereotypom osoby bezdomnej. Dobrze ubrany, rzeczowy, uśmiechnięty. Trzeba mieć charakter, by się nie poddać... Ze swadą opowiada o tym, co składa się na jego życie. Nie narzeka, choć na jego przykładzie doskonale widać, jak szybko na mieliznach przeróżnych instytucji wysycha rzeka pieniędzy, pompowanych w celu niesienia pomocy potrzebującym. Do bezdomnych trafiają ledwie grosze. Opowiadał nam, jak pełne absurdów jest jego życie. No, ale o tym wszystkim niech sam napisze.