Nie wszyscy jednak lubią te święta. Niektórzy w tę noc czują się bardziej samotni, bo najbliżsi mieszkają bardzo daleko albo żyją w niezgodzie. Są też tacy, którzy nie mają już nikogo bliskiego, bo wszyscy umarli. Niepokoimy się również, jak wypadnie nasze rodzinne spotkanie, czy ten wspólnie spędzony czas przy stole wigilijnym wystarczy by nadrobić, to co nam się nie udawało przez cały rok lub nawet lata? Bo przecież tego czasu nie mamy dla siebie zbyt wiele. Ciągle nam go brak dla siebie nawzajem.

Niech przynajmniej okres Bożego Narodzenia stanie się dla nas czasem pozbawionym kłótni i niesnasek.

Wszystko jest, jak przed rokiem: na szybach srebrne kwiaty i ten sam obraz w ramach okien; świat biały, jak opłatek...

Będzie wilia! - Uśmiechną się ludzie, do świątecznej zasiądą wieczerzy - błogosławiony grudzień!... „W żłobie leży - któż pobieży..."

Pomyśl: na cudzej ziemi wśród obcych, tacy jak ty młodzi chłopcy i małe dziewczęta zaśpiewają tę samą kolędę.

Pamiętaj: będą ludzie smutni, opuszczeni, niepotrzebni nikomu - i nikt z nimi słowa nie zamieni, nie zaprosi do swego domu...

Weź do ręki biały opłatek, choćbyś nawet nie miał go z kim dzielić - i życz szczęścia całemu światu; niech się wszystkie serca rozweselą!...

Biorę więc do ręki biały opłatek i składam najserdeczniejsze życzenia wszystkim Autorom i Redakcji Wiadomości 24.pl.
Zapraszam także do składania ich.