Wrocławska bufonada

Gdzieniegdzie mówi się o tamtejszych bufoniastych mieszkańcach i fatalnej infrastrukturze, ale nie sposób tym przekrzyczeć haseł dudniących w nas z bilboardów oglądanych codziennie w drodze do szkoły, pracy: Wrocław – miasto spotkań.

Wakacje to czas, w którym łatwiej o zaznajomienie się z ludźmi z różnych zakątków Polski i świata. Ja miałem przyjemność poznać Kubę, Poznaniaka w moim wieku, uczęszczającego do jednego z lepszych liceów w Polsce. Był w stolicy Dolnego Śląska kilka razy. Zapytany przeze mnie, z czym mu się kojarzy Wrocław, wspomniał mi o beznadziejnym stanie dróg, mostach i Rynku. Kombinacja skojarzeń na pozór oczywista i prawidłowa, choć kwestia mostów i miana „polskiej Wenecji” poza granicami stolicy Dolnego Śląska nie jest szczególnie spopularyzowana. Mówię „na pozór”, bo przecież wiemy, jak reklamuje się nasze miasto. Chcemy być grodem rozrywki niczym Ibiza dla Hiszpanii czy Lizbona dla Portugalii, a tymczasem kilkukrotny bywalec czwartego pod względem wielkości miasta w Polsce nie ma pojęcia o naszej szumnej wizytówce – życiu nocnym. Wystarczy przejść się wieczorem po naszym Rynku – drugim największym placu w Europie – by zobaczyć zapełnione szczęśliwymi ludźmi bary, puby, kluby. Dlaczego więc nie tylko Kuba, ale i kilku innych młodych ludzi z poznanych przeze mnie zakątków kraju, słowem nie pisnęło o naszej największej atrakcji?

Dwa miesiące wakacji to frajda, bo spędzasz czas, jak tylko masz na to ochotę. Jednak któregoś dnia złapałem się na tym, że wpadłem w monotonię. Dokładnie tą samą, która spotyka nas, wszystkich uczniów, w czasie roku szkolnego. Lubię jeździć na rowerze, dlatego jeżdżę na nim często, ale w pewnej chwili zacząłem to robić nie z faktu, że to mi odpowiada, tylko dlatego, że nic innego Wrocław nie może mi zaoferować. Na jesień zostanie otwarte trzecie już centrum handlowe w tym roku i zdaje się, że to jest jedyny pomysł władz miasta na zaoferowanie nastoletnim, niepełnoletnim ludziom rozrywki. Budowa wrocławskiego parku wodnego ciągnie się w nieskończoność, a i tak prawdopodobnie nie będzie to atrakcja na tyle interesująca, żeby porównywać ją do zachodnich parków rozrywki. Na nudę są jeszcze koncerty, ale jak za nimi nie przepadasz to…przepadłeś.

Póki nie masz w kieszeni dowodu osobistego, Wrocław nawet nie zapachnie ci tym, co ma w rzeczywistości do zaoferowania. I wcale nie będę teraz wymieniał miast Polski, które dla młodzieży oferują więcej atrakcji, bo stolica Dolnego Śląska nie ma w planach walki o turystów z którymkolwiek miejscem w kraju – Wrocław chciałby stać się dla Polski tym, czym dla ubrania jest metka – marką. Smutną prawdą jest jednak to, że jesteśmy na drodze, która do zamierzonego celu nas nie poprowadzi. A nie tylko młodzi narzekają. Posiadacze pojazdów zmechanizowanych mają dość kluczenia po ulicach, aby dojechać tam, gdzie chcą. Roboty widać w centrum praktycznie bez przerwy, a nasze drogi nadal są doprawdy fatalne. Poznań zabiera nam trzy połączenia samolotowe, a my stękamy, że od nas też mogliby latać. Tymczasem, jak to jeden z wrocławskich internautów napisał „stawiamy kolejne galerie handlowe w centrum”. Boli, oj boli szara rzeczywistość, ale przynajmniej „bufonić” się nie mamy czym, bo te przechwałki na temat Rynku to i nam, wrocławianom już się chyba przejadły.

Filip Stańczyk, "Dyszka", X LO we Wrocławiu

***

Ten artykuł bierze udział w finale konkursu gazetek szkolnych Forum Pismaków pod patronatem Wiadomości24.pl. Możesz wybrać autora najlepszego tekstu konkursu, stawiając plusa i uzasadnienie punktacji.

Czytaj:

Wybierz najlepszych autorów szkolnych gazetek!