Hobby

W lustro spoglądam ponuro
Myślę czy jestem coś wart
W towarzystwie z kimś wysoko za chmurą
Próbuje odczytać przyszłość mych kart
W zamglonej wizji życie się rozmywa
Mojej przyszłości nie ma w żadnej z dat
W zastanowieniu czy czas już odpływać
Czy może rozkwitnąć najpierw jak kwiat
Nie chcę się martwić co będzie później
Czy dotknę kiedyś szczytu swych marzeń
Teraz spokojnie kładę się spać
Co będzie dalej
Jutro się okaże

Super. Ja również piszę, a przynajmniej próbuję. Zapraszam na; link

Kreślę Twój portret,
Bo być może to ostatni obraz, jaki zapamiętam
Gdy serce nie zaczęło płakać...

Gdyby zajrzeć w gwiazdy,
Odkryć Twą blisko mej
I wiedzieć ze jest na wieczność moja...

Zapamiętać te chwilę, zachować we wspomnieniach,
Kreślę Twój portret ...

Lecz gdy pierwsza łza spłynie
Stracę ten obraz, przetrwa jako przeszłość
Rozpali płomienne łzy
Zacierając Twój zapach
Zapomnę o uczuciu tym, zamilknę o nas...
Wszystko przestanie istnieć, nasze wspólne my
Które jeszcze nie żyło, odejdzie
Bez smaku...

A mimo to kreślę portret...
Dowiadując się o śmierci nadziei
Płaczę...
Niszczę portret w szale samotności...

Czytam, czytam, czytam,
próbuję pisać,
potem znów czytam,
fotografuję,
maluję słowami,
to by było na tyle.
Dziękuję.
-----------------
Poezja jest piaskiem,
który przecieka jak sekundy
pomiędzy palcami.
Z tych sekund ziarenek
buduję sobie dom
i z trwogą oczekuję
na sztorm.

Taaak? Mam zacząć?:) Panie Łukaszu miałam nadzieję, że pan coś opublikuje jako autor niniejszego wątku...:)