Ciekawa recenzja. Widać, że autor wie, o czym pisze i że może się pochwalić wiedzą na temat kina. Niestety rażą trochę niedociągnięcia stylistyczne...zgodnie z sugestią obejrzę jak najszybciej "Człowieka bez przeszłości".

"Dziennik" nie jest typową komedią, to raczej coś w rodzaju filmu obyczajowego, dlatego nie można od niego oczekiwać salw śmiechu. Natomiast został zrealizowany na bardzo wysokim poziomie i określenie "fabuła nie należy do najbardziej udanych" całkowicie jest nie na miejscu. Poza tym, mam wrażenie, że autorka w filmie zauważyła jedynie... "Dziennik" nie jest typową komedią, to raczej coś w rodzaju filmu obyczajowego, dlatego nie można od niego oczekiwać salw śmiechu. Natomiast został zrealizowany na bardzo wysokim poziomie i określenie "fabuła nie należy do najbardziej udanych" całkowicie jest nie na miejscu. Poza tym, mam wrażenie, że autorka w filmie zauważyła jedynie lejący się alkohol i karnawał; karnawał był może w jednej scenie, a poza piciem alkoholu w filmie dzieje się o wiele więcej. Które sceny uważasz za bezsensowne? I na pewno nie zwiększyłabym liczby scen z udziałem Amber Heard - poza urodą ta pani nie ma nic do zaprezentowania. Jestem natomiast zaskoczona, że nie dostrzegłaś kreacji Aarona Eckharta, ale zapewne dlatego, iż nic w ogóle nie wspomniałaś o wątku z jego udziałem..

Fajne zdjęcia, mnie się niestety nie udało wyskoczyć, a też jestem fanką ;) (+)

Fajna galeria, chociaż za bardzo skupiłeś się na VIP-ach :> Pozdrawiam, też byłam :)http://www.wiadomosci24.pl/artykul/ii_parada_labradorow_w_warszawie_156885.html

Nie jest do końca preferowany przeze mnie styl w sztuce, natomiast dostrzegam w tym oryginalność, dobre oko, umiejętność uchwycenia piękna danego miejsca i stworzenia dobrej kompozycji kolorów (+)

"Sin City" to przede wszystkim film Rodrigueza, Tarantin jest współreżyserm, na Twoim miejscu jako inny przykład twórczości Tarantino podałabym niezwykłe "Wściekłe psy" czy "Jackie Brown".

To już nie będzie to samo W24...

Pomimo tego artykułu kolejne teksty pojawiające się w serwisie są w dużej mierze pozbawione przecinków. Być może nie tylko należy przeszkolić autorów, ale i redaktorów?

Przeczytałam w serwisie cztery recenzje Pottera, tę jako ostatnią. Jest co prawda najbardziej treściwa, omawia poszczególne aspekty filmu i prezentuje opinię autora, jednak niestety jak pozostałe, jest pełna błędów. Przytoczę choćby "ocieka komedią" czy "kipiały ze śmiechu". Przykre to, że wraz z rozwojem serwisu pod względem liczby... Przeczytałam w serwisie cztery recenzje Pottera, tę jako ostatnią. Jest co prawda najbardziej treściwa, omawia poszczególne aspekty filmu i prezentuje opinię autora, jednak niestety jak pozostałe, jest pełna błędów. Przytoczę choćby "ocieka komedią" czy "kipiały ze śmiechu". Przykre to, że wraz z rozwojem serwisu pod względem liczby użytkowników, nie rośnie jego poziom.

Przeczytałam "Zwycięzcę" jakiś czas temu, robi wrażenie, chociaż trudno określić, czy jest dobry. Dodam, że mało w nim Coelho. Szkoda, że nie napisałaś więcej. Twoja recenzja jest niewiele dłuższa od opisu na okładce książki.

Ładna inicjatywa, ale po raz kolejny zastanawia mnie, dlaczego wszyscy chcą uszczęśliwiać osoby chore, które są statystycznie dużo pogodniejsze od zdrowych, co wynika z badań. Sama zresztą dopiero co złożyłam pracę magisterską, w której badałam osoby zdrowe i terminalnie chore. Okazuje się, że te pierwsze mają istotnie wyższy poziom szczęścia niż te... Ładna inicjatywa, ale po raz kolejny zastanawia mnie, dlaczego wszyscy chcą uszczęśliwiać osoby chore, które są statystycznie dużo pogodniejsze od zdrowych, co wynika z badań. Sama zresztą dopiero co złożyłam pracę magisterską, w której badałam osoby zdrowe i terminalnie chore. Okazuje się, że te pierwsze mają istotnie wyższy poziom szczęścia niż te drugie. Wydaje się więc, że czasem poważna choroba jest mniejszym nieszczęściem niż ciągłe zmaganie się z codziennymi życiowymi problemami.

Oczywiście że każdy ma prawo do własnego zdania, ale treść tego zdania świadczy o osobie. Widziałam film, ale nie czytałam książki, dlatego powstrzymałam się od napisania recenzji, bo trudno oceniać bez właściwego punktu odniesienia. Co do moich wrażeń - bardzo pozytywne, wręcz powiedziałabym, że ten film pozwala myśleć, że kino polskie ma jeszcze szansę... Oczywiście że każdy ma prawo do własnego zdania, ale treść tego zdania świadczy o osobie. Widziałam film, ale nie czytałam książki, dlatego powstrzymałam się od napisania recenzji, bo trudno oceniać bez właściwego punktu odniesienia. Co do moich wrażeń - bardzo pozytywne, wręcz powiedziałabym, że ten film pozwala myśleć, że kino polskie ma jeszcze szansę stanąć na nogi. Co do gry aktorskiej - fenomenalni Szyc i Gąsiorowska ( @ Maks i wcale nie chodzi o nagość). Co do konstrukcji, brak fabuły nie jest niczym złym, nadaje filmowi absurdalny charakter i nie pozwala się nudzić. Btw, Lyncha nikt za to nie krytykuje, ale polskiego reżysera, który się trochę na nim wzorował, już tak.

Interesująca książka :) Zresztą pisałam jej recenzję tutaj jakiś czas temu, gdzie zawarłam wszystkie swoje wrażenie.

Fajne zdjęcia, zwłaszcza podoba mi się kompilacja czterech kadrów :)

Najbardziej mi się podoba z Hemingway'em - jaka ciekawa przeróbka :) Czasem się zastanawiam, jak to możliwe, że ktoś świadomie pisze takie rzeczy, bo chyba na maturze by nie żartował?

Z ciekawości sprawdziłam i rzeczywiście w Pani profilu widać 11 artów pomimo że na górze jest napisane 22. Btw też korzystam z Foxa, ale swoje materiały widzę normalnie.

Trochę dziwnie, nietypowo, ale to pewnie kwestia oswojenia. Podoba mi się jedynka w postaci sześciu artykułów do wyboru, to ostatnio dosyć popularna opcja w serwisach. Ogólnie na plus ale potrzeba czasu na zaakceptowanie :)

Ciekawa relacja. 2 i 6 są niesamowite :) (+)

Nowa matura ma trochę wad, ale osobiście bardzo się cieszę, że zdawałam nową, a nie starą. Byłam oceniana za myślenie, wnioskowanie, a nie liczbę zapisanych kartek. Stara matura promowała rozwlekłość mającą niewiele wspólnego z wiedzą, nowa stawia na syntetyczność - selekcję informacji. A bycie humanistą wcale nie wiąże się z potrzebą wylania na papier... Nowa matura ma trochę wad, ale osobiście bardzo się cieszę, że zdawałam nową, a nie starą. Byłam oceniana za myślenie, wnioskowanie, a nie liczbę zapisanych kartek. Stara matura promowała rozwlekłość mającą niewiele wspólnego z wiedzą, nowa stawia na syntetyczność - selekcję informacji. A bycie humanistą wcale nie wiąże się z potrzebą wylania na papier wszystkiego, co ma się w głowie. Uważam się za humanistkę, a bez problemu zmieściłam się w wydzielonym polu, a w dodatku wstrzeliłam w klucz.

Do 3 jest w mniejszej liczbie miejsc, jak przeglądałam program, to widziałam głównie zakończenia o 1 w nocy. Oczywiście idę :)