Tyle że Żydzi nie ginęli za czyny, tylko za geny. Warto o tym pamiętać. A polityczne wykorzystywania Holocaustu? Nie rozumiem, dlaczego od Żydów oczekuje się większej szlachetności, niż od innych nacji.

Niestety - akcja p. Betlejewskiego trafia idealnie w próżnię. Ludziom żyjącym przytomnie nie są tego typu łopatologiczne przekazy do niczego potrzebne - znamy ten brak, czujemy, choćby widząc stare pożydowskie kamienice itp. itd. A do ludzi dzielących świat na JA plus moje plemię i RESZTA artysta nie dotrze, z czego zresztą doskonale zdaje sobie sprawę.... Niestety - akcja p. Betlejewskiego trafia idealnie w próżnię. Ludziom żyjącym przytomnie nie są tego typu łopatologiczne przekazy do niczego potrzebne - znamy ten brak, czujemy, choćby widząc stare pożydowskie kamienice itp. itd. A do ludzi dzielących świat na JA plus moje plemię i RESZTA artysta nie dotrze, z czego zresztą doskonale zdaje sobie sprawę. Po co zatem to robi? :)

Brawa dla Rafała - za wywiad. Co do sensu tej akcji - to chętnie zapytalabym Artystę o te słowa: "Jeśli natomiast pyta Pan o skutki społeczne - nie stawiam sobie tak ambitnych celów. Zmieniam się ja." Co takiego, p. Betlejewski, zmieni się w Panu podczas realizacji tak mało, proszę wybaczyć, wyrafinowanych działań? Co do skutków... Brawa dla Rafała - za wywiad. Co do sensu tej akcji - to chętnie zapytalabym Artystę o te słowa: "Jeśli natomiast pyta Pan o skutki społeczne - nie stawiam sobie tak ambitnych celów. Zmieniam się ja." Co takiego, p. Betlejewski, zmieni się w Panu podczas realizacji tak mało, proszę wybaczyć, wyrafinowanych działań? Co do skutków społecznych - zgadzam sie z Artystą. Wystarczy przeczytac komentarz A. Lutostańskiego. pozdr. A.

Panie Marcinie, Pańskie teksty nie tyle przeczytałam, co pochłonęłam. Mało spotyka się tak rzetelnych opracowań, jak Pańskie - wielki szacunek. I wyjaśniam owo "zamieszanie". W moim tekście dwie pamięci , dwie opowieści, splatają się w jedno - to, co robi Pan, prowadząc bardzo rzetelne badania, i to, w co wierzą ludzie, stoczniowcy.... Panie Marcinie, Pańskie teksty nie tyle przeczytałam, co pochłonęłam. Mało spotyka się tak rzetelnych opracowań, jak Pańskie - wielki szacunek. I wyjaśniam owo "zamieszanie". W moim tekście dwie pamięci , dwie opowieści, splatają się w jedno - to, co robi Pan, prowadząc bardzo rzetelne badania, i to, w co wierzą ludzie, stoczniowcy. Opowieść M. Szlagi o Willi Dyrektora to właśnie legenda stoczniowa, piękny obraz człowieka, który bardzo związał się z tym terenem. Nie wiadomo, kto był owym "dyrektorem", sadzącym róże. Wielu wierzy, że właśnie Schichau. Oczywiście, gdyby mój tekst był rozprawą naukową, historyczną, to zabieg ten byłby niedopuszczalny. Ale w tym miejscu zależało mi na wydobyciu tego, co jest pamięcią subiektywną i podkreśleniu owego "splecenia" wątku polskiego i niemieckiego. Wątku, bywa, odrzucanego przez wielu, pragnących historię napisać na nowo. Tymczasem istnieją w świadomości ludzi obrazy w zasadzie nie do wymazania, taki jak ten - dyrektor i jego Willa, a w tle róże. Powiem Panu, że wahałam się przed tym krokiem, właśnie z powodów wspomnianych przez Pana. Ale uznałam, że warto, a dając linki do Pańskich opracowań zachęcę Czytelników do samodzielnych dociekań. Dodam jeszcze, że powyższy tekst stanowi fragment większej całości. W pełnej wersji łatwiej jest zrozumieć, na co kładę nacisk. http://www.obieg.pl/teksty/15603 Tyle o moich motywacjach. Jednakże po uważnym przeczytaniu Pańskiego posta być może dodam zdanie wyraźnie precyzujące moje intencje:) pozdrawiam, A.W.

"nikogo w czasach dzisiejszych nie obchodzą tak na prawdę cele wyższe, zawsze chodzi o pieniądze" Prawda i nie zarazem - co wykazuję w tekście. Co do pieniedzy - zdaniem wielu tereny postoczniowe na liście UNESCO to realny dochód, płynący z turystyki. Niedocenianie własnego kapitalu symbolicznego to wina przede wszystkim instytucji... "nikogo w czasach dzisiejszych nie obchodzą tak na prawdę cele wyższe, zawsze chodzi o pieniądze" Prawda i nie zarazem - co wykazuję w tekście. Co do pieniedzy - zdaniem wielu tereny postoczniowe na liście UNESCO to realny dochód, płynący z turystyki. Niedocenianie własnego kapitalu symbolicznego to wina przede wszystkim instytucji państwowych. Przypomnialo mi się teraz, jak w muzeum mozaiki w Tunezji chodziłam po autentycznych kilkusetletnich mozaikach, ponieważ nie było dostatecznej ilości przestrzeni wystawienniczej, a sufit pokrywał grzyb, bo nie było prawidłowej wentylacji. Tym niemniej, obecność turystów w tym miejscu jest pytaniem i polemiką z Pani tezą:)

W Polsce nie ma świadomości, czym są zabytki postindustrialne. W dodatku, doraźne względy ekonomiczne przeważają, co prowadzi do takich właśnie efektów. Przygotowując materiał, czytałam wypowiedzi internautów, rozmawiałam - i powtarzała się opinia, że "te stare rudery należy po prostu wyburzyć". Tymczasem Europa dawno już to przerobiła...

Tak być powinno, ale jak dotychczas nie przedstawiono żadnych konkretnych planów tego rodzaju. Przypuszczalnie z ekonomicznego punktu widzenia bardziej opłaca się wyburzyć co się się da albo...poczekać.

Tak samo prawdziwe to o jednej trzeciej narodu i kartkach, jak i o nieistnieniu Stoczni Gdańskiej. Naprawdę, warto sprawdzić fakty, a nie lać mętną wodę.

:) No i to jest fajne, Barbaro - artysta najpierw zarobił pieniądze, a teraz robi to, co lubi. Jest prawdziwie wolny.

Nie ogladąm programu regularnie, za co sobie raz jeszcze pogratulowałam - a to ze względu na żenujące wprost komentarze jury, choćby/zwłaszcza tu: http://www.youtube.com/watch?v=E9AfvrhsC1A Państwo specjaliści ds radiologii spirytualnej Tym niemniej należy im się wielki plus za docenienie M. Wyrostka.

W zasadzie Mariusz ma rację, system gwiazd daje taki a nie inny komunikat, który tak a nie inaczej powinien być czytany. Kiedyś na W24 ocena, zwłaszcza negatywna, wymagała uzasadnienia. Moim zdaniem pomagało to choć trochę uświadomić sobie własne motywacje. System gwiazd pozwala na akt swobodnego "bycia sobą", włącznie z zaznaniem... W zasadzie Mariusz ma rację, system gwiazd daje taki a nie inny komunikat, który tak a nie inaczej powinien być czytany. Kiedyś na W24 ocena, zwłaszcza negatywna, wymagała uzasadnienia. Moim zdaniem pomagało to choć trochę uświadomić sobie własne motywacje. System gwiazd pozwala na akt swobodnego "bycia sobą", włącznie z zaznaniem orgiastycznego poczucia mocy, gdy "daje" się komuś komplet gwiazd, albo rycząc z uciechy jedynkuje "wroga". No i ta kontemplacja gwiazdozbiorów. Reasumując - jest szansa na wzrost wskaźnika urodzeń, o ile wiek zezwoli;) A.

Jadwigo, cara mia, Ty tak mądrze do mnie piszesz, a ja cóż - prosty chłopak jestem i nic nie zrozumiałem, poza tym, że kolegujesz się z ośmiornicą. Ja bym też tak chciał, bo kobietach to ja dobrego mniemania nie mam, w zasadzie gdyby nie czysto fizjologiczne potrzeby, to dawno już bym dał sobie z nimi spokój. Jadwigo, znasz mnie i wiesz, że permanentnie... Jadwigo, cara mia, Ty tak mądrze do mnie piszesz, a ja cóż - prosty chłopak jestem i nic nie zrozumiałem, poza tym, że kolegujesz się z ośmiornicą. Ja bym też tak chciał, bo kobietach to ja dobrego mniemania nie mam, w zasadzie gdyby nie czysto fizjologiczne potrzeby, to dawno już bym dał sobie z nimi spokój. Jadwigo, znasz mnie i wiesz, że permanentnie staram się być układnym i grzecznym. Onegdaj niejaka Oksana P. laureatka konkursu poetyckiego zorganizowanego przez Dom Kultury w Małogoszczy powiedziała przy świadkach, że ze mną nigdy orgazmu intelektualnego nie miała, bo ja nie dostrzegam jej głębi. Kiedy z ciekawości zapytałem, jaką głębię ma na myśli, to trzasnęła mnie w ryj i powiedziała, że jestem zimną cyniczną świnią. Następnie zniszczyła moją kolekcję szerszeni, a trzeba Ci wiedzieć, Jadwigo, że niektóre miały i 5 cm (po ususzeniu). Teraz z jakiegoś tam dwupokojowego z kuchnią pisze do mnie poematy na moją cześć i wyznaje, że głupia była i dała się zmanipulować przez koleżanki, ale to wszystko przez to, że ona jest numerologiczną piątką i ma zanieczyszczony astral z powodu pożycia z niejakim Benonem O. Pragnie się ze mną zjednoczyć duchowo i cieleśnie, aby uzdrawiająca moc Ducha przegnała mroki arogancji, a ekstaza naszych ciał, wibrując odurzającą pieśnią tantrycznej rozkoszy przywróciła łonu Wszechświata utracony brahman immanencji, która niczym tęczowa mandala przerodzi się w transcendencję. To daj mi te namiary na ośmiornicę, już kupiłem eleganckie konserwy i Monopoly. Cara mia, Na zawsze Twój, Marian

:) Ale przecież nie chodzi pan za stadem? Fajnie, że Pan jest - bo ze zwierząt to ja tylko renifery poważam.

A ja powiem, ze podziwiam cierpliwość i takt Jacka Adama. Zadał konkretne i proste pytania, w zamian otrzymał dość dwuznaczne, delikatnie powiem, wywody. Zastanawiam się, czy stawianie znaku równości pomiędzy czasownikiem w trybie niedokonanym (czytać) i dokonanym (przeczytać) można określić pewnymi deficytami w percepcji, indolencją czy raczej... A ja powiem, ze podziwiam cierpliwość i takt Jacka Adama. Zadał konkretne i proste pytania, w zamian otrzymał dość dwuznaczne, delikatnie powiem, wywody. Zastanawiam się, czy stawianie znaku równości pomiędzy czasownikiem w trybie niedokonanym (czytać) i dokonanym (przeczytać) można określić pewnymi deficytami w percepcji, indolencją czy raczej ignorancją. Kontynuując wyjaśnianie, dlaczego tylko odpowiedź "PRZECZYTAŁEM" daje prawo do krytykowania czyjejś książki i udzielania rad Autorowi, obraziłabym inteligentnych Użytkowników W24.

No, to skandal - szanujące się wydawnictwo szlifuje rzecz aż do skutku. Szkoda niewykorzystanej szansy.

Piękna sprawa:)

Były i są obraźliwe i głupawe rzeczy na mój temat. Usuniecie ich zatem nie zubożyło dyskusji o plastynatach von Hagena:) pozdr. A.

@TT Komentarz usunęłam - są, człowieku dobry, pewne granice. I zgłosiłam Redaktorowi Naczelnemu.

@ T.T to że większość Pańskich komentarzy niczego merytorycznego do żadnej dyskusji nie wnosi, zostało przez Pana skutecznie udowodnione, z grzeczności odpowiem jednak - tak, towarzystwo plastynatów Von Hagensa odpowiadałoby mi znacznie bardziej, niż osobników tak wielomównych jak Pan. @Adrian Skierski Nie wiem, jakie tabu Pan narusza. O von Hagensie... @ T.T to że większość Pańskich komentarzy niczego merytorycznego do żadnej dyskusji nie wnosi, zostało przez Pana skutecznie udowodnione, z grzeczności odpowiem jednak - tak, towarzystwo plastynatów Von Hagensa odpowiadałoby mi znacznie bardziej, niż osobników tak wielomównych jak Pan. @Adrian Skierski Nie wiem, jakie tabu Pan narusza. O von Hagensie pisano już wiele, np. tu http://www.obieg.pl/felieton/13334 bardzo rzetelny materiał. Człowiek taki już zapewne jest - pewne rzeczy chce oswoić, inne przekroczyć, ale to już temat na inną, długą rozmowę. Co do ofiarowywania ciał na specjalne cele, przecież ludzie i to czynili - dla nauki. Teraz niektórzy chcą stać się, w swoim mniemaniu, dziełem sztuki. I mają do tego prawo. Co do aspektu artystycznego omawianych prac, czy jak je nazwiemy - dla mnie to co robi von Hagens inspiracją nie jest. Nie tego oczekuję od sztuki i nie czuję, przynajmniej na razie, potrzeby oglądania tego typu wystaw.

Owszem, parafie posiadające relikwie mogły liczyć na realny dochód, dlatego też wielu świętych po śmierci było dosłownie rozczłonkowywanych. Co do teatrów anatomicznych, oto ciekawy fragment: "Pokazy anatomiczne, jakie oglądamy na obrazach Rembrandta i innych mistrzów holenderskich, przybierały formy para-teatralne, były spektaklami obliczonymi... Owszem, parafie posiadające relikwie mogły liczyć na realny dochód, dlatego też wielu świętych po śmierci było dosłownie rozczłonkowywanych. Co do teatrów anatomicznych, oto ciekawy fragment: "Pokazy anatomiczne, jakie oglądamy na obrazach Rembrandta i innych mistrzów holenderskich, przybierały formy para-teatralne, były spektaklami obliczonymi na możliwie liczną i zróżnicowaną publiczność. Ich celem było przyciągnięcie tłumów i osiągnięcie sukcesu finansowego. Chodziło o zysk, a zarazem o popularną rozrywkę i dydaktykę. [...] Jest znamienne, że właśnie pokazy anatomiczne zapoczątkowały w Europie zwyczaj sprzedawania biletów wstępu, uchwytny od 1497 roku (w teatrach stosowany dopiero po 1500 roku). Zyski były zresztą niemałe: przeciętnie 200 florenów, a nawet wyższe, jeśli przedmiotem sekcji były zwłoki kobiety, a zwłaszcza zwłoki już nie przestępcy, lecz dziecka. Dochód ten przeznaczano w Holandii XVII wieku na koszta uroczystego bankietu członków gildii, po którym następowała wieczorna parada z pochodniami. Publiczne sekcje i wykłady anatomiczne ogłaszane były na afiszach, rozwieszanych w mieście, zachęcających ludność do masowego udziału w takim spektaklu. " http://pak.blog.pl/archiwum/index.php?nid=11786133 P. Tadek jak zwykle przemówił - z właściwym sobie głębokim zrozumieniem.