No to by się zgadzało - Marku. Tiaaak... Czechow chyba miał rację. Czasami bywa i tak, że talent to kula u nogi, z którą nie bardzo wiadomo co zrobić. Uciąć raczej nie można, choć utrudnia posuwanie się do przodu. Pozdrawiam!

I to są właśnie próby, Tadeuszu, "odrobienia", lub "nadgonienia" tego, z czym ta pani nie uporała się w poprzednich etapach swojego życia. Moim zdaniem - każda praca ma sprawiać człowiekowi względną przyjemność, a nawet radość, choć różnie z tym bywa. PRZEPUTAŁAM... Przeputałam młodość pierwszą - najpiękniejszą i najszczerszą.... I to są właśnie próby, Tadeuszu, "odrobienia", lub "nadgonienia" tego, z czym ta pani nie uporała się w poprzednich etapach swojego życia. Moim zdaniem - każda praca ma sprawiać człowiekowi względną przyjemność, a nawet radość, choć różnie z tym bywa. PRZEPUTAŁAM... Przeputałam młodość pierwszą - najpiękniejszą i najszczerszą. Przeputałam młodość drugą, choć nie była ze mną długo. Trzecia młodość też przypadkiem poszła sobie gdzieś ukradkiem. Teraz mam na karku czwartą. Nawet gadać tu nie warto. Od częstego używania nadaje się już do prania. Pozdrawiam Ciebie, Tadeuszu i Lulusia

Dzięki, Sławo, za otwarcie "bramy" z wierszami Czesława Miłosza. "... Że trudno? ha... To nic, to nic. Grunt to nadzieja, więc zamiast znaczka na ten list serce naklejam." /I. Gałczyński/.

Agnieszko, współczuć nie ma czego. Jakoś sobie z tym nadmiarem radzę, choć nie bez pewnych problemów. Serdecznie pozdrawiam!

Eeeee...Tylko za 1.600 zł Trochę mało.

Jadwigo! Przed chwilą w radiowej "Trójce" usłyszałam rewelacyjną wiadomość. Kancelaria sejmu sprzedała... solarium. Będzie trochę więcej grosza na nasze emerytury. Już przebieram nogami z radości. Pozdrawiam słonecznie!

Piękne - Łukaszu, oj, piękne, bo: "Życie jest jak zjeżdżanie na sankach: najwięcej uśmiechu wzbudzają upadki" /Edward Jokiel/. Pozdrawiam z uśmiechem!

To prawda - Sławo. Ujął to celnie Jan z Czarnolasu... Szlachetne zdrowie, nikt się nie dowie jako smakujesz aż się zepsujesz... Pozdrawiam!

Zwyczaj spania z łapami do góry ma jedna z moich kotek, nota bene głucha od urodzenia. A Twoja piesuczka jest śliczna.

Marku! Trafiłeś w samo sedno przytaczając ten śliczny wiersz Jerzego Harasymowicza, którego od lat wprost uwielbiam. Dzięki!

Owszem. Siedzi jeden taki, ale siedzi tak dla draki. Owszem, mruczy, czemu nie. W to mruczenie wsłuchuj się. :-))) Pleciuga

Marto! I ja wspominam z rozrzewnieniem swoje pionierki, w których skakałam po górach. Były czerwono-granatowe i chyba, jak pamiętam - czeskiej produkcji. Nie do zdarcia! Kurteczka ortalionowa z ocieplaczem i dużą kieszenią i spodnie tzw. pumpy (podobne nosili GOPR-owcy) i do tego wełniane skarpety w kolorze czerwonym. Ech... jest co wspominać. Pozdrawiam!

Szczęka opadła mi do samej ziemi. Powiem szczerze, że tego się nie spodziewałam. "Życie niesie niespodzianki - zaskrzeczała pewna żaba..." Kłania się stare przysłowie - Siedź w kącie, a znajdą cię. O!

Ach! Jaki to miły temat - grzyby. Pal już już licho te pajęczaki - czyli kleszcze. Można się przed nimi zabezpieczyć, zakładając na siebie kombinezon płetwonurka. Duży wysyp rydzyków był w ubiegłym roku na zboczach Jaworzyny Krynickiej i w okolicach Krzyżówki (to trasa do Krynicy). Tamtejsi zbieracze owych smakowitości przyjeżdżali do Łodzi by je tu... Ach! Jaki to miły temat - grzyby. Pal już już licho te pajęczaki - czyli kleszcze. Można się przed nimi zabezpieczyć, zakładając na siebie kombinezon płetwonurka. Duży wysyp rydzyków był w ubiegłym roku na zboczach Jaworzyny Krynickiej i w okolicach Krzyżówki (to trasa do Krynicy). Tamtejsi zbieracze owych smakowitości przyjeżdżali do Łodzi by je tu sprzedawać. Cena tego specjału oscylowała w granicach 16 zł za kilogram. Nie mogłam sobie odmówić tej przyjemności. Ech... Grażynce bardzo zazdroszczę tego buszowania po grzybnych lasach. W centralnej Polsce grzybów ani na lekarstwo.

Rydzyki? Pyszności... Usmażone na masełku - palce lizać. Kiedyś w okolicach Ełku zbierałam rydze pod koniec sierpnia. Acha! Grzybiarze niech uważają na kleszcze. Podobno też ich jest spory "wysyp" na Suwalszczyźnie.

Do Zakopanego wyjeżdżałam zwykle w pierwszej połowie października by uniknąć kontaktów z przewalającymi się tłumami tzw. turystów. W górach było zawsze pięknie, cicho i kolorowo. Czasami spadł pierwszy śnieg, ale to tylko dodawało specyficznego uroku moim wyprawom. W takich jesiennych okolicznościach miałam zaszczyt spotkać na szlaku rodowitych... Do Zakopanego wyjeżdżałam zwykle w pierwszej połowie października by uniknąć kontaktów z przewalającymi się tłumami tzw. turystów. W górach było zawsze pięknie, cicho i kolorowo. Czasami spadł pierwszy śnieg, ale to tylko dodawało specyficznego uroku moim wyprawom. W takich jesiennych okolicznościach miałam zaszczyt spotkać na szlaku rodowitych mieszkańców gór, czyli misia na jagodach i rysia na ścieżce nad reglami. A raz to nawet strażnicy TPN-u, których spotkałam w okolicach Doliny Małej Łąki , zainteresowali się - w jakich butach wybrałam się na wycieczkę. Miałam porządne pionierki, więc pozwolili mi na dalsza wędrówkę. Teraz w Tatrach nie bywam. Nie lubię tłoku.

Przepiękne i fantastyczne!!!

Oczywiście - Danielu.

Oby, Danielu, Twoje słowa były prorocze. A póki co - proponuję by jednym z punktów programu oprowadzania Rafała po Łodzi był np. Księży Młyn i sąsiadujące z nim ruiny wielkiej tkalni, gdzie gościł przecież w roku 1987 Jan Paweł II. Faktycznie. Nowa fontanna przed Teatrem Wielkim, oraz choćby zjeżdżalnia na Fali - to trochę za mało by powiedzieć, że nasze... Oby, Danielu, Twoje słowa były prorocze. A póki co - proponuję by jednym z punktów programu oprowadzania Rafała po Łodzi był np. Księży Młyn i sąsiadujące z nim ruiny wielkiej tkalni, gdzie gościł przecież w roku 1987 Jan Paweł II. Faktycznie. Nowa fontanna przed Teatrem Wielkim, oraz choćby zjeżdżalnia na Fali - to trochę za mało by powiedzieć, że nasze miasto kwitnie i rozkwita dalej.

Zgadzam się z Markiem. Łódź to przede wszystkim dostarczyciel taniej siły roboczej do pracy na taśmie produkcyjnej. Autora artykułu zapraszam do Łodzi. Niech zobaczy całe kwartały śródmiejskich ulic, które powoli zamieniają się w ruinę. Taki stan dotyczy także budynków zabytkowych, które świadczą przecież i o historii mojego miasta i o jego aktualnej... Zgadzam się z Markiem. Łódź to przede wszystkim dostarczyciel taniej siły roboczej do pracy na taśmie produkcyjnej. Autora artykułu zapraszam do Łodzi. Niech zobaczy całe kwartały śródmiejskich ulic, które powoli zamieniają się w ruinę. Taki stan dotyczy także budynków zabytkowych, które świadczą przecież i o historii mojego miasta i o jego aktualnej kondycji.