Byłam, obejrzałam i stwierdzam, że projekty pani Lilki bardzo mi się podobają.

A bywa też i tak: Dość popularna piosenkarka estradowa otrzymuje rentę chorobową... bo ją znają w ZUS-ie - jak sama powiedziała. Pani nie wypracowała sobie uprawnień do emerytury, więc posiadając rentę (chorobową) musi jeszcze pracować legalnie i pracuje, a właściwie jest zatrudniona. Brak zdrowia ( w końcu renta chorobowa jej się należy) nie przeszkadza... A bywa też i tak: Dość popularna piosenkarka estradowa otrzymuje rentę chorobową... bo ją znają w ZUS-ie - jak sama powiedziała. Pani nie wypracowała sobie uprawnień do emerytury, więc posiadając rentę (chorobową) musi jeszcze pracować legalnie i pracuje, a właściwie jest zatrudniona. Brak zdrowia ( w końcu renta chorobowa jej się należy) nie przeszkadza artystce w chałturzeniu na estradach, choć to ciężka praca. No cóż... artystą estradowym nie każdy może być.

Dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności Miłek, czyli kociak spod pryzmy, ma już zapewniony dom. Kociaka przekażemy nowemu właścicielowi (Pan Wojtek już ma w domu dwa koty) dopiero za dwa tygodnie. Maluch musi się nauczyć samodzielnie jeść. Opiekę weterynaryjną sprawuje nad nim pani Anna Pokuć-Tokarska, która w piątek kociaka zbadała nieodpłatnie i dała... Dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności Miłek, czyli kociak spod pryzmy, ma już zapewniony dom. Kociaka przekażemy nowemu właścicielowi (Pan Wojtek już ma w domu dwa koty) dopiero za dwa tygodnie. Maluch musi się nauczyć samodzielnie jeść. Opiekę weterynaryjną sprawuje nad nim pani Anna Pokuć-Tokarska, która w piątek kociaka zbadała nieodpłatnie i dała pieniądze na mleko dla Miłka.

Panie Marku - przepraszam. Przekręciłam Pana nazwisko.

@No Nie, Jak przypuszczam, Pan Marek Chorążkiewicz nie jest orzecznikiem ZUS-owskim, choć jest lekarzem. A zatem "przykładanie" swoim kolegom nie ma tu raczej miejsca. Autor przedstawił sytuację w jakiej znalazła się bohaterka wywiadu i słusznie uczynił. Swoją drogą -gdy czytam takie teksty, pokazujące bezduszność systemu ubezpieczeń tzw.... @No Nie, Jak przypuszczam, Pan Marek Chorążkiewicz nie jest orzecznikiem ZUS-owskim, choć jest lekarzem. A zatem "przykładanie" swoim kolegom nie ma tu raczej miejsca. Autor przedstawił sytuację w jakiej znalazła się bohaterka wywiadu i słusznie uczynił. Swoją drogą -gdy czytam takie teksty, pokazujące bezduszność systemu ubezpieczeń tzw. społecznych - nóż w kieszeni mi się otwiera. I myślę sobie w takich sytuacjach, że ludzie schorowani i posiadający niewielkie środki do życia są dla ZUS-u jak zającowi dzwonek na ogonie. Historia bohaterki wywiadu to tylko jeden z wielu takich przykładów.

Charakterystyczne zgrzyty popsutego mechanizmu? Panie Grzegorzu: A to dobre. To samo można powiedzieć o reakcjach organizmu ludzkiego na zadany ból. Pozdrawiam.

@Andrzej Chorążewicz, stare porzekadło mówi; Od rzemyczka do kamyczka, a inne z kolei mówi, że czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąca. Kto jest okrutny wobec zwierząt, ten pewnie będzie okrutny wobec ludzi. Proste jak obręcz w beczce po kiszonych ogórkach. Odpowiadając jednak Panu wprost na pytanie odpowiadam: Nie zaskakuje mnie opisane... @Andrzej Chorążewicz, stare porzekadło mówi; Od rzemyczka do kamyczka, a inne z kolei mówi, że czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąca. Kto jest okrutny wobec zwierząt, ten pewnie będzie okrutny wobec ludzi. Proste jak obręcz w beczce po kiszonych ogórkach. Odpowiadając jednak Panu wprost na pytanie odpowiadam: Nie zaskakuje mnie opisane zdarzenie, ale po prostu wkurza i przeraża. Dlatego o tym napisałam. Nie można być obojętnym na okrucieństwo. I to wobec ludzi i to wobec zwierząt.

Wczoraj na moim osiedlu dwaj mali chłopcy znaleźli pod pryzmą kamieni malutkiego kociaka. Sam pod tę pryzmę nie trafił. Nie przypuszczam też by jego kocia matka tam go ukryła. I znowu zastanawiam się - - jakie nieprzebrane pokłady okrucieństwa tkwią w ludziach. )-:

Panie Grzegorzu, bardzo dziękuj w imieniu kotów i fundacji "Kocia Mama". :) Pozdrawiam!

Pani Elu, problem dokarmiania osiedlowych kotów, jak Pani wie, znam z autopsji. Był taki czas, że administracja osiedla, na którym mieszkam - wzywała pewną starszą panią (na piśmie) do biura by ją besztać, że dokarmia koty. Na szczęście nowy administrator odstąpił od takiej metody tępienia pani karmicielki, bo... sam ma koty. Moja opieka nad działkowymi... Pani Elu, problem dokarmiania osiedlowych kotów, jak Pani wie, znam z autopsji. Był taki czas, że administracja osiedla, na którym mieszkam - wzywała pewną starszą panią (na piśmie) do biura by ją besztać, że dokarmia koty. Na szczęście nowy administrator odstąpił od takiej metody tępienia pani karmicielki, bo... sam ma koty. Moja opieka nad działkowymi kotami (działki położone na obrzeżach osiedla) też nie podobała się niektórym użytkownikom ogrodów, ale do czasu. Rozsądek gosopodarza działek (zawodowo strażnika miejskiego) wziął górę nad głupotą ludzi tępiących koty wolno bytujące. Życzę Pani by nie musiała Pani dokarmiać kotów po kryjomu i mam nadzieję, że kiedyś to nastąpi. Pozdrawiam.

@Kiciulek, skontaktuj się z fundacją. Pan Grzegorz Wink podał w swym komentarzu adres strony "Kociej Mamy". Poza tym niektóre miasta realizują programy bezpłatnego sterylizowania bezdomnych kotów. Jeśli mieszkasz w Łodzi - skontaktuj się z Wydziałem Ochrony Srodowiska UM Łodzi, ul. Piłsudzkiego 100 (Delegatura UM Łódź-Widzew).

Izuniu, wiem, że jesteś mistrzynią w opiekowaniu się małymi kotami. :) Pod Twoimi skrzydłami kiciusiom nie może być niekomfortowo. No i jakie mają liczne towarzystwo. Dobrze, że jesteś. :)

To piękne - Panie Grzegorzu :) Za chwilę zabieram kociaki z działek by oddać je pod opiekę świetnej wolontariuszki Fundacji "Kocia Mama" pani Izy G. Pozdrawiam!

Dzięki! - Tomku. Może nocą, gdy pisałam ten tekst, ktoś chciał odreagować swoje złe samopoczucie z powodu bezsenności? :) No cóż... Można i tak. Pozdrawiam :) Panie Andrzeju, piszący tutaj pod własnymi nazwiskami są tutaj wystawieni na różne niespodzianki i to już właściwie nawet mnie ani nie zaskakuje, ani specjalnie nie dziwi. Pozdrawiam.

Bardzo interesujące zjawisko. Artykuł jeszcze wisi w moderacji,a jakiś "miłośnik" moich tekstów przywalił mi 1 (słownie: jeden punkt). Drogi "miłośniku" (zapewne też i kotów: zapewniam Cię, że nie piszę tu dla punktów, ale z zupełnie innych powodów, ale Ty i tak tego nie jesteś w stanie pojąć. Pozdrawiam i dobrej nocy życzę.

Jestem pełna uznania i szacunku dla uczestników marszu. Oby ich wysiłek i zaangażowanie w obronę naszych braci mniejszych nie poszedł na marne. Pozdrowienia!

Danuta pisze: "... mimo, że ludzkość wkroczyła w XXI wiek, to niektórzy osobnicy mentalnie tkwią w mrokach średniowiecza." - ... i nazywają ten stan dziedzictwem kulturowym. Skoro tak, Panie Wróbel, Polski Związek Łowiecki powinien zostać przemianowany na Departament Kultury Łowieckiej w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Myślę... Danuta pisze: "... mimo, że ludzkość wkroczyła w XXI wiek, to niektórzy osobnicy mentalnie tkwią w mrokach średniowiecza." - ... i nazywają ten stan dziedzictwem kulturowym. Skoro tak, Panie Wróbel, Polski Związek Łowiecki powinien zostać przemianowany na Departament Kultury Łowieckiej w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Myślę sobie, że byłoby to właściwe miejsce dla tej organizacji w uznaniu dla jej licznych zasług na niwie krzewienia kultury. Także kultury strzelania do zwierząt.

Szanowny Panie Myśliwy: Z autorem cytowanej książki postaram się skomunikować bezpośrednio. ponieważ cenię sobie dobrą literaturę, że już nie wspomnę o zawartości merytorycznej zbioru tych opowiadań. Pozdrawiam.

@Myśliwy, po pierwsze - cieszę się, że moimi komentarzami wywołałam uśmiech na Pana obliczu. Po drugie zaś - pozwoli Pan, że sama będę decydować w co i jak ma się ubierać. I po trzecie - przypuszczam, że to Pan jest autorem przywoływanych w pańskich komentarzach, obszernych fragmentów książki o łowiectwie. I nawet pewnie bym ją zakupiła by pogłębić swoją... @Myśliwy, po pierwsze - cieszę się, że moimi komentarzami wywołałam uśmiech na Pana obliczu. Po drugie zaś - pozwoli Pan, że sama będę decydować w co i jak ma się ubierać. I po trzecie - przypuszczam, że to Pan jest autorem przywoływanych w pańskich komentarzach, obszernych fragmentów książki o łowiectwie. I nawet pewnie bym ją zakupiła by pogłębić swoją znikomą wiedzę na temat myślistwa , gdyby nie fakt, że swoimi złośliwymi komentarzami na forum skutecznie mnie Pan od tego odwiódł. Nikt, szanowny Panie, nie ma monopolu na mądrość. Nawet jeśli uważa się za wybitnego eksperta w danej dziedzinie. Pozdrawiam.

Panie Grzegorzu, z reguły nie żywię się dziczyzną z podanych przez Pana względów. Uczyniłam jednak raz w życiu wyjątek - spożywając sarnią wątróbkę, ponieważ nie chciałam sprawić zawodu gospodarzom, którzy ją podali na stół. Akurat wtedy tak się składało, że oceny przydatności do spożycia tego sarniego organu dokonała osobiście technik weterynarii -... Panie Grzegorzu, z reguły nie żywię się dziczyzną z podanych przez Pana względów. Uczyniłam jednak raz w życiu wyjątek - spożywając sarnią wątróbkę, ponieważ nie chciałam sprawić zawodu gospodarzom, którzy ją podali na stół. Akurat wtedy tak się składało, że oceny przydatności do spożycia tego sarniego organu dokonała osobiście technik weterynarii - pracująca w przedsiębiorstwie "Las". Wątroba pochodziła od młodej sarny, upolowanej w okolicach Ełku. Faktem jest jednak, że każda wątroba (także ludzka) to magazyn wszelkiego paskudztwa - mówiąc najoględniej. Pozdrawiam.