"Masz całkowitą rację - człowieka stworzył Pan Bóg, a nie Fenicjanie." Czyżby? Patrząc na dzisiejszy świat zaczynam mieć wątpliwości... :)

"Wyznam, że w tym podrażnieniu, pisząc o poezji Artura Ilgnera, może zbyt cienką kreską podkreśliłem, że artykuł oparłem również na zwięzłych i krótkich fragmentach znakomitej, profesjonalnej recenzji pana Konrada Strzelewicza, znanego literata. Każdy jednak cytat umieszczałem w znakach cudzysłowia, pisząc nazwisko autora. I na jednym oddechu dodam,... "Wyznam, że w tym podrażnieniu, pisząc o poezji Artura Ilgnera, może zbyt cienką kreską podkreśliłem, że artykuł oparłem również na zwięzłych i krótkich fragmentach znakomitej, profesjonalnej recenzji pana Konrada Strzelewicza, znanego literata. Każdy jednak cytat umieszczałem w znakach cudzysłowia, pisząc nazwisko autora. I na jednym oddechu dodam, że zacząłem swój artykuł od słów: "Nikt tak świetnie nie ujął kwintesencji późnego debiutu Artura Ilgnera, jak to uczynił Konrad Strzelewicz."" No cóż, dobrze by było, gdyby niektóre osoby uzmysłowiły sobie, że zawiść nie bardzo szkodzi temu, przeciw komu jest skierowana! Ten bowiem może ją zlekceważyć widząc, że zawistnik sam się ośmiesza. Szkodzi jednak samemu zawistnemu i przyprawia go o męki. A to jest już pozytyw... wychowawczy.

"To ja nasz kraj odbudowywałem po wojnie, zdrowiem to przypłaciłem, nigdy nie byłem nawet zagranicą! A z prywatyzacji naszego majątku narodowego dostałem raptem 20 złotych! To tak, jakby mnie opluli za te 45 lat ciężkiej pracy. Ja przecież odbudowywałem kraj po wojnie i gdyby nie miliony takich, jak ja – nie byłoby co kraść, to znaczy... "To ja nasz kraj odbudowywałem po wojnie, zdrowiem to przypłaciłem, nigdy nie byłem nawet zagranicą! A z prywatyzacji naszego majątku narodowego dostałem raptem 20 złotych! To tak, jakby mnie opluli za te 45 lat ciężkiej pracy. Ja przecież odbudowywałem kraj po wojnie i gdyby nie miliony takich, jak ja – nie byłoby co kraść, to znaczy – p r y w a t y z o w a ć!" A miało być tak pięknie - po 100 mln. zł każdy! Ile to dziś by było po denominacji i z odsetkami za zwłokę? Chyba wystarczyłoby, żeby każdy emeryt mógł sobie wykupić leki? Kiedyś większość leków otrzymywał na tzw. odcinek renty. Obiecanki cacanki a głupiemu radość! Zapewne staruszkowie nie o take Polske walczyli - za dużo mają, żeby od razu umrzeć, za mało, żeby żyć. Teraz, gdy "transformację" mamy już za sobą, po każdych wyborach pozostaje dylemat: żyć albo nie żyć - oto jest pytanie... Jestem za a nawet przeciw...

Świetna relacja zilustrowana dobymi, ciekawymi zdjęciami. Gwiazdek pięć. :)

Obawiam się, że wprowadzenie na GPW polskich stoczni nic nie dałoby. Przede wszystkim aby zostać spółką giełdową trzeba spełnić szereg warunków ekonomicznych, zaś przygotowanie się do wejścia na parkiet giełdowy wymaga czasu. Polskie stocznie nie mają już ani jednego ani drugiego. Kiedyś (u schyłku PRL) proponowałem prywatyzowanie socjalistycznych... Obawiam się, że wprowadzenie na GPW polskich stoczni nic nie dałoby. Przede wszystkim aby zostać spółką giełdową trzeba spełnić szereg warunków ekonomicznych, zaś przygotowanie się do wejścia na parkiet giełdowy wymaga czasu. Polskie stocznie nie mają już ani jednego ani drugiego. Kiedyś (u schyłku PRL) proponowałem prywatyzowanie socjalistycznych zakładów pracy przez akcjonariat pracowniczy. Niestety - przez jednych okrzyczany zostałem "wrogiem ludu", drudzy nie byli zupełnie zainteresowani. Ci właśnie później przeprowadzili prywatyzację "po swojemu", czyli po prostu okradli naród z jego majątku i to tak sprytnie, że uczynili to w majestacie tworzonego przez siebie prawa. Czas potwierdził, że wówczas miałem rację nie mogąc się z nią przebić. Dziś jest już na to za późno. Po majątku zostały tylko okruchy i... "wydutkany" naród, społeczeństwo głównie dalitów bez wyjścia.

"Pielęgnuj cechy charakteru, jakimi obdarzyły cię gwiazdy: zarozumiałość, pychę, autokratyzm, nietolerancję, dyktatorstwo, pompatyczność, próżność, egocentryzm, wygodnictwo, lenistwo, efekciarstwo." Wyjątek potwierdza regułę, czy reguła potwierdza wyjątek? Futro dawno już wyliniało, więc nie ma czego oddawać do pralni... Żyjąc na codzień w... "Pielęgnuj cechy charakteru, jakimi obdarzyły cię gwiazdy: zarozumiałość, pychę, autokratyzm, nietolerancję, dyktatorstwo, pompatyczność, próżność, egocentryzm, wygodnictwo, lenistwo, efekciarstwo." Wyjątek potwierdza regułę, czy reguła potwierdza wyjątek? Futro dawno już wyliniało, więc nie ma czego oddawać do pralni... Żyjąc na codzień w pralni jest się tak czystym i takim golcem, że Strzelec szybciej sam trafi w pułapkę niż doczekać może łapówki - chyba, że za sprawą odpowiedzich służb urządzających akurat... łapankę. Na widoku Bliźnięta - dwie Panny o wdzięcznych imionach: Bieda i PObieda. Tu nawet Lew Starowicz nic nie poradzi, chyba, że sam wydmucha Lecha, Lacha... jak zwał, tak zwał.

Jak każdy kraj świata powinniśmy nauczyć się wyciągać prawidłowe wnioski z przeszłości, aby w przyszłości nie powielać starych błędów. Nie można jednak żyć historią! Świat się zmienia, rozwija (nawet mimo obecnego kryzysu), prze do przodu i albo dorównamy mu kroku, albo pozostaniemy w tyle. Wtedy spokojnie będziemy mogli rozdrapywać stare rany sprzed... Jak każdy kraj świata powinniśmy nauczyć się wyciągać prawidłowe wnioski z przeszłości, aby w przyszłości nie powielać starych błędów. Nie można jednak żyć historią! Świat się zmienia, rozwija (nawet mimo obecnego kryzysu), prze do przodu i albo dorównamy mu kroku, albo pozostaniemy w tyle. Wtedy spokojnie będziemy mogli rozdrapywać stare rany sprzed dziesiątków czy nawet setek lat, tylko kto wówczas będzie traktował nas poważnie? Przyjaźń może występować pomiędzy poszczególnymi ludźmi nawet z odległych sobie geograficznie czy kulturowo krajów. Polityką międzynarodową rządzi INTERES i trzeba sobie uzmysłowić fakt, że z przyjaźnią nie ma on nic wspólnego. Mądrością historii kroczmy więc do przodu wraz z otaczającym nas cywilizowanym światem. Lepiej chyba budować wzajemne stosunki międzyludzkie oparte na szacunku dla dobrej przyszłości wszystkich bez wyjątku mieszkańców naszego globu, niż ciągle wywoływać złe duchy przeszłości?

Jak zawsze świetny wywiad z ciekawą, nietuzinkową osobą. Cóż - wszystko przemija, więc co? Przeminie także i to...

Świetnie przeprowadzony i ciekawie napisany wywiad z rzadko dziś spotykanym typem człowieka - wybitnego specjalisty, znajdującego jeszcze czas na realizowanie pozazawodowych zainteresowań - chyba nie bardzo goni za bóstwem zwanym mamoną, co jest wszechogarniającą chorobą współczesnych - nie tylko lekarzy... A do tego jeszcze działalność społeczna -... Świetnie przeprowadzony i ciekawie napisany wywiad z rzadko dziś spotykanym typem człowieka - wybitnego specjalisty, znajdującego jeszcze czas na realizowanie pozazawodowych zainteresowań - chyba nie bardzo goni za bóstwem zwanym mamoną, co jest wszechogarniającą chorobą współczesnych - nie tylko lekarzy... A do tego jeszcze działalność społeczna - wyrażam szczery podziw i wzdycham: oby więcej takich ludzi między nami! Jakby inaczej żyło się nam wszystkim w tym kraju niewykorzystanych szans...

"Mnie właśnie martwi to, że wszyscy decydenci zajmują się usuwaniem skutków, nie zgłębiając jego przyczyn." Mnie też to martwi... "Kto wie czy obecny kryzys to nie skutek zręcznej działalności owych prestidigitatorów." Właśnie: ktoś traci, ktoś zyskuje, ktoś traci, ktoś zyskuje, ktoś...

"Wzruszenia i emocje, jakich dostarczyli melomanom znamienici odtwórcy, nagrodzone zostały długotrwałymi oklaskami na stojąco i bukietami pięknych kwiatów." I o te wzruszenia i emocje chodzi.

Firmy, nawet te największe, tworzą ludzie - bałagan też. Jeżeli zarząd firmy nie reaguje odpowiednio na nieprawidłowości, to bałagan i "niechciejstwo" pogłębia się. Traci na tym klient, ale firma podwójnie: raz dobrą opinię, drugi raz często samego klienta. Faktycznie - czasem chamstwo trzeba zwalczać chamstwem..., a tak bardzo chciałoby się żyć... Firmy, nawet te największe, tworzą ludzie - bałagan też. Jeżeli zarząd firmy nie reaguje odpowiednio na nieprawidłowości, to bałagan i "niechciejstwo" pogłębia się. Traci na tym klient, ale firma podwójnie: raz dobrą opinię, drugi raz często samego klienta. Faktycznie - czasem chamstwo trzeba zwalczać chamstwem..., a tak bardzo chciałoby się żyć pomiędzy kulturalnymi ludźmi i wszelkie sprawy załatwiać sprawnie, z uśmiechem na twarzy. Chyba jeszcze nie stać nas na takie standardy i nie zmieni się to tak dlugo, jak długo człowiek czlowiekowi będzie wilkiem. Etyka zawodowa dla zbyt wielu jest zwrotem niezrozumiałym.

Dobre sprawozdanie fotograficzne z pożytecznej, być może owocującej na przyszłość, imprezy.

"A tak na dobrą sprawę, czy ta - okrzyczana - Solidarność, w ogóle przyniosła oczekiwany po niej, pozytywny skutek? Przecież w końcu lat osiemdziesiątych ub. wieku wszyscy spodziewali się "lepszego jutra". A czy dla wszystkich ono nadeszło? Czy wszystkim jaśniej zaświeciło słońce?" Niektórym żyje się dobrze - tym w nagrodę za zasługi... "A tak na dobrą sprawę, czy ta - okrzyczana - Solidarność, w ogóle przyniosła oczekiwany po niej, pozytywny skutek? Przecież w końcu lat osiemdziesiątych ub. wieku wszyscy spodziewali się "lepszego jutra". A czy dla wszystkich ono nadeszło? Czy wszystkim jaśniej zaświeciło słońce?" Niektórym żyje się dobrze - tym w nagrodę za zasługi uwłaszczonym na majatku narodowym. Znakomita większość społeczeństwa została jednak po prostu zrobiona w... bambuko. Okazało się, że to taki zbiór Łysków z pokładu Idy. Bywa, że marzenia o rycerzu na białym koniu przekreśla romans ze stajennym. W końcu nie zajedzie daleko ten, kto zamiast koni zmienia woźnicę. Jak się okazało, darowany koń dopiero później kopie!!!

Śliczne zdjęcia, koniki polskie (czy nie) wspaniałe. Ileż w tych zwierzętach pozytywnych uczuć! Jakże wielu ludziom przydałaby się hipoterapia...

"Kiedyś pewna kobieta powiedziała do swoich przyjaciół: - W zeszłym roku odbyliśmy z mężem podróż dookoła świata. W tym roku planujemy pojechać gdzie indziej..." No cóż - jak widać absurd goni absurd...

""Niee, to nie do wiary, niee to być nie może! Osiem lat podstawówki, cztery liceum, pięć bite studiów, dyplom z wyróżnieniem; 20. lat praktyki i oto mi płacą. Jakby ktoś dał mi w mordę.(...) Przez pięć lat stron tysiące! Młodość w bibliotekach!... A potem bida, bida i rozczarowania, bida i upokorzenia. A potem beznadzieja i starość... ""Niee, to nie do wiary, niee to być nie może! Osiem lat podstawówki, cztery liceum, pięć bite studiów, dyplom z wyróżnieniem; 20. lat praktyki i oto mi płacą. Jakby ktoś dał mi w mordę.(...) Przez pięć lat stron tysiące! Młodość w bibliotekach!... A potem bida, bida i rozczarowania, bida i upokorzenia. A potem beznadzieja i starość pariasa!(...)Wszechporażająca nas wszystkich pogarda władzy od dyktatury aż po demokrację, która nas, kałamarzy, ma za mniej niż zero! Dlaczego władza każdej maści ma mnie za nic?! Czy czerwona, czy biała jestem dla niej śmieciem!(...) ...pod każdą władzą czuję się jak kundel! Czemu nie jestem chamem ze sztachetą w ręku?! Ktoś by się ze mną liczył, gdybym rzucił cegłą! A przecież stanowimy sól ziemi, Tej ziemi! Nie jesteśmy prymitywną siłą! Dyktaturami zawsze wstrząsają poeci. Wtedy nas potrzebują zrozpaczone masy, które nie widzą dalej niż kawał kiełbasy, które nie widzą dalej". Jak zawsze świetnie, ciekawie, wręcz wzorcowo napisany artykuł.

Piękny, przejmujący wiersz... (...)"Sen-zmora-kostucha takie bywa też życie na skutek zakłóceń krążenia krwi i pracy serc-a" (...) Takie bywa też życie...

Świetny, dobrze czytający się tekst! Ciekawe, co też jeszcze opowiadał pełen humoru Pan Władysław? Ale chyba za bardzo staram się wybiegać w przyszłość? :))) W każdym bądź razie gratulacje się należą!

"Jeśli tak, to skąd się wzięły, ogromne majątki, co niektórych, którzy potępiają w czambuł, wszystko to co PRL-owskie? Mnie się wydaje, że za PRL-u funkcjonowały ośrodki wczasowe, obiekty sportowe, kulturalne i wiele innych instytucji użyteczności publicznej. W każdym większym zakładzie była biblioteka. Myśmy budowali ulice, drogi, domy kultury,... "Jeśli tak, to skąd się wzięły, ogromne majątki, co niektórych, którzy potępiają w czambuł, wszystko to co PRL-owskie? Mnie się wydaje, że za PRL-u funkcjonowały ośrodki wczasowe, obiekty sportowe, kulturalne i wiele innych instytucji użyteczności publicznej. W każdym większym zakładzie była biblioteka. Myśmy budowali ulice, drogi, domy kultury, urządzaliśmy parki i zieleńce. Dla siebie, do wspólnego użytku. I co? Gdzie to się podziało?" Autor słusznie zauważył, że PRL nie funkcjonowała na pustyni i pustyni po sobie nie zostawiła. Gdzie podział się ten majątek po PRL? Nigdzie! On jest, tylko należy już nie do wszystkich, a uwłaszczyła się na nim w majestacie prawa banda cwaniaków! Bandytyzm i grabież narodu nazwano bardzo przystępnie i chwytliwie prywatyzacją. Naród - prawowity właściciel majątku wypracowanego przez dziesięciolecia - dla uspokojenia dostał drożdżówkę w postaci niby akcji (ha, ha, ha) NFI, podczas gdy tort wcinali ze smakiem nowi możni III RP! Chyba wszyscy dorośli dyskutanci pamiętają liczne w latach dziewięćdziesiątych afery finansowe, jak np. afera z Funduszem Obsługi Zadłużenia Zagranicznego, "Telegraf", Fundacja Prasowa Solidarności, "Art-B" i setki innych. W niektórych z nich "posadzono" tzw. kozły ofiarne, ale w końcu wyjdą (niektórzy już wyszli)i na pewno nie zasilą szeregów dalitów. Zrabowanego majątku bowiem społeczeństwu nie przywrócono, a więc ktoś się w nim pławi. Wątpliwi bohaterowie tych afer dziś dobrze się mają i plują na PRL ile wlezie, choć sami mają w niej swój rodowód i paradoksalnie to ona wywindowała ich na szczyty nie tylko materialne. Wiedzą, po co plują! Jeszcze mógłby ktoś upomnieć się o ten "jego" kawał tortu, bo drożdżówka okazała się niezjadliwa? Tu należy oddać im cześć - za swoisty majstersztyk!To fenomenalne: pociągnąć za sobą tych, których się skrzywdziło zawłaszczając ich własność, tych, którzy w PRL jeździli w wakacje na miesięczne kolonie letnie, a dziś nie stać ich wysłać na tydzień swoich dzieci do rodziny na wieś (bo rodzina też biedna i końca z końcem powiązać nie może). Ktoś młody może zapytać, gdzie się podziały długi za które ta własność była budowana. Długi były i mimo "umożeń" przez ostatnie dwadzieścia lat w dziwny sposób urosły... Drogi Autorze - majątek jest, a że pieniądz robi pieniądz, to nowy właściciel staje się coraz bardziej potężny w miarę jak zwykły, prawy obywatel zbliża się do granicy wyniszczenia egzystencjonalnego. Silny się liczy! Silnego należy popierać! A dziad niech spieprza zanim zostanie rozdeptany! W końcu biedny bo głupi - no nie? Wreszcie już chyba wiadomo, o co szła ta cała walka! Niektórym się opłaciło...