Adamie, masz materiał na książkę.

Zwróćmy uwagę, że biskup gdański osiadł w Oliwie w 1925 roku. Dopiero wtedy Oliwa została włączona w granice administracyjne Gdańska. Przez poprzednich ok. 20 lat była miastem, z czego większość czasu - pruskim, a dopiero po zakończeniu I wojny światowej - Gdańskim (tzn. miastem, podobnie jak Zoppot, wchodzącym w skład państwa pod nazwą WM Gdańsk).

Tekst ciekawy, choć jednostronny. Można spojrzeć na to tak: Polacy są w Gdańsku najeźdźcami - i niegdy nie poczują się dobrze na cudzej ziemi. Brzmi to mało patriotycznie, ale obrazuje stan, który jest w pełni zrozumiały na innych ziemiach podbitych, w tym akich, które w skłąd Polski weszły pierwszy raz w swojej historii. Można spojrzeć inaczej:... Tekst ciekawy, choć jednostronny. Można spojrzeć na to tak: Polacy są w Gdańsku najeźdźcami - i niegdy nie poczują się dobrze na cudzej ziemi. Brzmi to mało patriotycznie, ale obrazuje stan, który jest w pełni zrozumiały na innych ziemiach podbitych, w tym akich, które w skłąd Polski weszły pierwszy raz w swojej historii. Można spojrzeć inaczej: Gdańsk był zawsze miastem wielokulturowym, podbijanym przez różne armie, a jedyną trwałą instytucją jest Kościół. Dobre miejsce dla obieżyświatów, którym wszystko jedno, gdzie mieszkają. Polacy dobrze się zakorzenili w Gdańsku przez ostatnie 60 lat i zwykli uważać zdobycz za element należnych reparacji wojennych (haraczu), zwanych "częściową rekompensatą za krzywdy". Zresztą w opisywanej w artykule okolicy nie brak "fińskich domków", powstałych w ramach reparacji wojennych za pieniądze powojennej, okaleczonej i biednej Finlandii. Powiedzcie to Finom. * * * Ja tymczasem myślę o wynaturzonym, nacjonalo-roszczeniowo-sentymentalnym "patriotyzmie", który jest chyba produktem wieków najnowszych. Przepraszam Autora: za zgodnie z kanonami napisany tekst (+), za moje emocje z nim związane (-). Czyli razem: bez głosu.

Miodzio recenzja, lepsza niż film. W czasach masowego marketingu opakowanie ma często większą wartość, niż produkt. I nasi filmowcy to wiedzą, choć rzadko o tym mówią.

Zadałem dość konkretne pytanie o granice Polski 1922, 1939, 2008. Odpowiedź Adama jest optymistyczna. Ja nie wyobrażam sobie Polski kadłubkowej. Aż takiej dużej - zupełnie nie.

Płyty to schodzący z rynku nośnik informacji (i sztuki). Może w przyszłości pozostaną jako gadżety w stylu retro. Tak więc sprzedaż płyt nie jest miarą ani jakości, ani słuchalności. Potwierdza to przytoczony ranking. Radio z kolei to medium, które ma kłopoty z przetrwaniem w sytuacji rosnącego wyboru. Przetrwają zatem głównie stacje amatorskie,... Płyty to schodzący z rynku nośnik informacji (i sztuki). Może w przyszłości pozostaną jako gadżety w stylu retro. Tak więc sprzedaż płyt nie jest miarą ani jakości, ani słuchalności. Potwierdza to przytoczony ranking. Radio z kolei to medium, które ma kłopoty z przetrwaniem w sytuacji rosnącego wyboru. Przetrwają zatem głównie stacje amatorskie, dofinansowane albo niszowe. Na tym tle polecam Radio Kaszëbë, dostępne regionalnie (zgadnijcie gdzie...? :). W rosnącym chaosie informacyjnym osoby przyzwyczajone do porządku (systematyki, hierarchii, przejrzystości) czują się zagubione. W punktu widzenia zjawisk kulturowych i cywilizacyjnych - nadeszły czasy niewielkich społeczności - subkultur, których podstawą jest często losowość wyboru. Materiał ciekawy jako zagajenie dyskusji. Trudny, bo "niedokończony". (+/-)

"Cały świat naszą misją" - ogłasza dziś na stronie tytułowej jeden z dzienników ogólnopolskich. Chodzi wszelako o gotowość zbrojną polskiej armii. Wydaje się, że można nawiązać do tradycji zakonów zbrojnych i połączyć wysiłki misyjne w układzie państwo - Kościół.

Adamie, obawiam się, że masz do tematu podejście sentymentalne. Ja też lubię Dworzec Centralny za wielkie puste przestrzenie (zanim powstały te wszystkie handlowe budki podziemne). Najlepszy akustycznie był kawałek dworca, gdzie teraz jest bar dworcowy bez toalety (McDonald). Ennio Morricone brzmiał kapitalnie na pustych hektarach podziemnych korytarzy.... Adamie, obawiam się, że masz do tematu podejście sentymentalne. Ja też lubię Dworzec Centralny za wielkie puste przestrzenie (zanim powstały te wszystkie handlowe budki podziemne). Najlepszy akustycznie był kawałek dworca, gdzie teraz jest bar dworcowy bez toalety (McDonald). Ennio Morricone brzmiał kapitalnie na pustych hektarach podziemnych korytarzy. Przy skojarzeniach sentymentalnych nie ma pola dyskusji. Mojemu koledze komin elektrowni w Opolu kojarzy się lepiej niż tej w Bełchatowie. Ot, taki sentyment. A Liebeskindowi, nawet jak jest super, towarzystwo tylko zaszkodzi. Nie wydaje mi się, żeby zdominował okolicę w taki sposób, że będzie się mówić - to koło Liebeskinda ten dworzec. A jeśli nawet, to i tak wszystko jedno czy jedno z paskudztw towarzyszących zostanie zastąpione innym. Grunt to kasa dla gminy.

Hm, Pcim nie zniknie. Mieszkańcy, wbrew zajawce, nie "wyparują". Akurat w tamtej okolicy nie przewiduję ani dużej katastrofy ekologicznej, ani wojny, ani nawet setek TIR-ów uderzających w kolejne budynki. Za to niezbyt szczęśliwe stwierdzenie, przepraszam, minus (-).

...aaa w sprawie blaszaków, cóż. Jako nie-Warszawiak sądzę, że z estetycznego punktu widzenia wszystko jedno, czy zostaną czy nie. Są wszak tak piękne, jak okolica w której stoją (DT Centrum, Pałac Kultury, Dworzec "Centralny", "Złote"-"tarasy" itp. Wspólnie to nawet interesująca kompozycja urbanistyczna. Jeszcze może jakieś... ...aaa w sprawie blaszaków, cóż. Jako nie-Warszawiak sądzę, że z estetycznego punktu widzenia wszystko jedno, czy zostaną czy nie. Są wszak tak piękne, jak okolica w której stoją (DT Centrum, Pałac Kultury, Dworzec "Centralny", "Złote"-"tarasy" itp. Wspólnie to nawet interesująca kompozycja urbanistyczna. Jeszcze może jakieś klockowate muzeum by dostawić (najlepiej w miejscu tych smętnych drzewek koło Pałacu) - i będzie całkiem OK. Tylko dlaczego ta ulica obok nazywa się Marszałkowska?

Przykuł moją uwagę tytuł artykułu. KDTy budzą bowiem moje zainteresowanie jako stosowany od wielu lat skrót od "kontrakty długoterminowe", czyli wieloletnie umowy na dostawę energii elektrycznej przez największych jej wytwórców.

Hm. W sprawie WJR69. Dziękuję mu za frekwencję. Nocny_Marku. Dzięki za dobre słowo. Przygotowuję tekst o Leszku Balcerowiczu (on żyje). WJR będzie miał używanie. Jak się dobrze spisze, to dedykuję mu opracowanie "Balcerowicz a religie przedchrześcijańskie" :)

Śliczne zdjęcia, fajny temat, fajne ujęcia. A gdyby podjęła się Pani przyrządzić galerię Gliwic - to miasto ze swoimi jasnymi stronami. [to pomysł na wiosnę]

Do WJR69: Bzdurzysz, Moćpanie. (1) "za pieniądze narodu"... a za czyje ma premier budować / przebudowywać / przejadać / rozkradać państwo? (dopisz nazwiska do czynności na podstawie historii Polski i różnych krajów - we właściwym miejscu wstaw Kwiatkowskiego), (2) ..."do Rumunii" - i chwała mu za to, że nie na macierzystą... Do WJR69: Bzdurzysz, Moćpanie. (1) "za pieniądze narodu"... a za czyje ma premier budować / przebudowywać / przejadać / rozkradać państwo? (dopisz nazwiska do czynności na podstawie historii Polski i różnych krajów - we właściwym miejscu wstaw Kwiatkowskiego), (2) ..."do Rumunii" - i chwała mu za to, że nie na macierzystą politechnikę do Lwowa, bo życiorys by Mu się skrócił o 30 lat z okładem, (3) "Skuszony karierą"... - wicepremier karierę robić?! Taż to administracyjna degradacja stać się z wicepremiera lokalnym menedżerem, choćby w niezwykłej sytuacji. (4) ..."wrócił do administracji"... - w czasie, gdy wielu wróciło, jak Mikołajczyk, licząc.... no właściwie na co licząc? Przypomnijmy: Wołodyjowski nie wrócił... Zapraszam do dalszej dyskusji. [autor]

O Powstaniu Wielkopolskim wiadomo w Polsce niewiele. O Powstaniach Śląskich zresztą też. A wystarczy sobie wyobrazić Polskę A.D. 1921 z granicą zachodnią na linii: Sosnowiec - Kalisz - Toruń. I mały konkurs: gdzie w tami razie byłaby wschodnia garnica Polski w: 1922, 1939, 2008?

Niestandardowy temat. Zarządzanie sportem, służbą zdrowia, lasami państowymi, placówkami edukacyjnymi czy więzieniami - pozornie wymyka się kryteriom biznesowym. Pozornie. Autor wydaje się wiedzieć, że sport jest produktem, który można - lepiej bądźgorzej - sprzedać.

Obawiam się, że marketing w sporcie jest niedorozwinięty bądź przyjmuje dość prymitywne formy z uwagi na amatorski, oparty na inicjatywie i dobrej woli sposób prezentacji. Profesjonalnych form promocji, komunikacji i negocjacji (w tym praw do transmisji) - jak na lekarstwo. To samo dotyczy zresztą zarządzania finansami - model "Fryzjera" jest... Obawiam się, że marketing w sporcie jest niedorozwinięty bądź przyjmuje dość prymitywne formy z uwagi na amatorski, oparty na inicjatywie i dobrej woli sposób prezentacji. Profesjonalnych form promocji, komunikacji i negocjacji (w tym praw do transmisji) - jak na lekarstwo. To samo dotyczy zresztą zarządzania finansami - model "Fryzjera" jest dużo bardziej spontaniczny i osadzony w kulturze, niż model "Ruch Chorzów'2008" - spółki giełdowej wspieranej kompetencją doświadczonych uczestników rynku finansowego. Nic zatem dziwnego, że z nikłym zainteresowaniem spotkały się np. studia Master of Business Administration (MBA), oferowane w Polsce przy współpracy University of Liverpool.

Otrzymałem odpowiedź na mail wysłany do działu kontaktów z widzami TVP treści: "Witamy, Z informacji uzyskanych w redakcji wynika, że emisja tego filmu jest zaplanowana na luty 2009. Zespół ds. Kontaktów z Widzami"