Ten tekst zgłosiłem do konkursu "Dziennikarz obywatelski 2009 r".

Ten tekst zgłosiłem na konkurs "Dziennikarz obywatelski 2009 r".

Ten tekst zgłosiłem do konkursu "Dziennikarz obywatelski 2009 r".

Cieszę się, że tym tekstem, spowodowałem nowe spojrzenie na globalne ocieplenie świata.

A przecież mamy jeszcze Plac Orła Białego

Szkoda, że aż tyle było odwiedzajacych, ale tak mało biorących udział.

Tytuł orginału: "Nie ta stolica"

Ciekawe, kto je (zaproszenia ) dostanie.

Śnieg już spowodował zawalenie się dwóch dachów w Szczecinie

8 listopada 2008 r napisałem w jako Andrzej Sadowski poniższy tekst w blogu: POLACY; NAJBARDZIEJ TOLERANCYJNY NARÓD” Dotychczas nie zabierałem głosu na tak delikatne tematy jak rasizm, czy antysemityzm, bo każde rozpatrywanie tego tematu bez względu na treści, niesie w sobie niebezpieczeństwo przypisania do jakiejś frakcji. Od czasów... 8 listopada 2008 r napisałem w jako Andrzej Sadowski poniższy tekst w blogu: POLACY; NAJBARDZIEJ TOLERANCYJNY NARÓD” Dotychczas nie zabierałem głosu na tak delikatne tematy jak rasizm, czy antysemityzm, bo każde rozpatrywanie tego tematu bez względu na treści, niesie w sobie niebezpieczeństwo przypisania do jakiejś frakcji. Od czasów powstania Królestwa Polskiego w XI wieku, Polska była jednym z najbardziej tolerancyjnych państw dla osiedlania się u nas innych nacji, bez względu na wyznanie i narodowość. W okresie XI – XVII wieku do Polski napływała ludność żydowska uchodząca przed prześladowaniem państw zachodnich, tworząc w miarę upływu czasu największe skupisko Żydów w Europie. Jeszcze pod koniec XV wieku było ich tu 30 tys, w połowie XVII w już 350 - 500 tys, u schyłku Rzeczpospolitej ok. 800 tys. W połowie XIX 80 % całego żydostwa to Żydzi polscy, którzy żyli tu od wieków, przed II wojną światową Polskę zamieszkiwało 3,3 – 3,4 mln Żydów , co stanowiło 10 – 12 % mieszkańców. Oprócz przywilejów, bezpieczeństwa i wolności religijnych zapewniono im swobodę uprawiania handlu i działalności finansowo gospodarczej (m/in pożyczki na procent), a także samorządności. Żydzi zasymilowali się z polskim społeczeństwem i żyli w zgodzie z Polakami ponad 800 lat. Żydzi zamieszkiwali głównie miasta, np.; w Krakowie na 250 tys. mieszkańców było 100 tys. Żydów, w Oświęcimiu na 13 tys. mieszkańców było 9 tys. Żydów. W czasie II wojny światowej Niemcy w ramach holokaustu eksterminowali ok. 2,8 mil Żydów, zginęło też od 3,1 –3,6 min Polaków. Polacy z narażeniem własnego życia ratowali Żydów, często swoich krewnych, czy bliskich sąsiadów. Oczywiście w ponad 800 historii (ponad 80 % populacji Żydów ma polskie pochodzenie czy korzenie) współistnienia w Polsce narodów Polaków i Żydów nie obyło się też bez drobnych animozji, które ktoś nazwał pogromami Żydów (w Jedwabnym z podpuszczenia hitlerowców, czy Kielecki z podpuszczenia władz komunistycznych). Jednym z tych Żydów, którzy urodzili się w Polsce już po II wojnie światowej był Jan, Tomasz Gross, który w warunkach lepszych niż przeciętni Polacy ( jeździł w czasach komuny po całej Europie) przeżył tu 19 lat i dopiero po wypadkach w 1968 r wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Teraz w swoich publikacjach i książkach (czytany być może tylko ze względu na zbieżność nazwisk z laureatem nagrody Nobla Gunterem Grassem) uogólnia pewne zachowania i zarzuca Polakom antysemityzm (ostatnio w książce pt. „Strach”), narodowi który może się popisać jak żaden naród w Europie tyle wiekową tolerancją. Powinien zastanowić się czy urodziłby się i żyłby, gdyby jego rodzice mieszkali np.: w Niemczech. Tak jak w każdej rodzinie jest czarna owca (czy zakała), tak w każdym narodzie są ekstremiści, którzy jednak nie mogą wpłynąć na negatywną opinię o całym narodzie. Idąc dalej zniszczenie 9 samochodów polskich w Locknitz przez niemieckich ekstremistów uogólniając tak jak J. Gross powinniśmy nazwać anty polskością Niemców. Jeżeli tego nie robimy, to dlatego, że zdajemy sobie sprawę że czarne owce (zakały), ekstremiści nie mogą świadczyć o dobrym imieniu całego narodu, o czym J. Gross zdaje się zapominać. Tak samo jak zdaje się zapominać, że gdyby nie tolerancyjność Polaków, nie wiadomo czy naród żydowski przetrwał by lata prześladowań w Europie, czy dzisiaj nie byłby już zapomnianą nacją. W przypadku J.T.Grossa nie wspomnę już o sraniu we własne gniazdo, ale na arenie światowej powinniśmy zdyskredytować go w światowej opinii publicznej. A. W. Sadowski

Na uczuciach najwięcej można zarobić. Wiedzą o tym wszystkie firmy pogrzebowe i działajace w ich otoczeniu.

Szkoda, że dzieci tak szybko zapominają.

Niestety, pomimo że w ostatnich latach wzrosła średnia wieku umieralności, mężczyżni nie mogą przekroczyć średnio siedemdziesiątki.

Demokracja, to tylko prawo do wyboru ludzi z list kandydatów partii? 2009-09-25 13:34 (to część mojego artykułu o tym tytule) „Demokracja, inaczej „rządy ludu” to ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości”. Obecnie powszechną formą ustroju... Demokracja, to tylko prawo do wyboru ludzi z list kandydatów partii? 2009-09-25 13:34 (to część mojego artykułu o tym tytule) „Demokracja, inaczej „rządy ludu” to ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości”. Obecnie powszechną formą ustroju demokratycznego jest demokracja parlamentarna. Gwarantem istnienia demokracji parlamentarnej jest konstytucja. Jednak politycy potrafią, więc zmienili definicję demokracji na partyjną demokrację - „źródło władzy stanowi mniejszość (elitarne partie), a prawa większości sprowadzają się tylko do głosowania na listy kandydatów tych partii”. Większość głosuje ślepo „na chybił trafił” na mało znane sobie postacie bossów partyjnych, których partie umieściły na swoich listach. I chociaż wiadomo, że obecna ordynacja (uchwalona przez mniejszościowe partie), nie jest w pełni demokratyczna, bo odbiera możliwość wygrania wyborów indywidualnym osobom (czy ugrupowaniom lokalnym), nawet w przypadku gdyby uzyskały największą liczbę głosów. Rządzące partie nie dopuszczą do ich zmiany, bo to oznaczało by utratę przez nie władzy w następnych wyborach. A tylko ordynacja wyborcza w okręgach jednomandatowych spełniała by definicję demokracji. Obecna ordynacja uniemożliwia też możliwość odwołania wybranych w ten sposób przedstawicieli, dlatego stanowiący prawo i ordynację wyborczą, tak boją się okręgów jednomandatowych, które powinny dawać wyborcom taką możliwość. Gdy zbliżają się wybory, partie prześcigają się w obietnicach wyborczych. Gdy otumanieni licytowaniem się przez partie w obietnicach wyborczych, wyborcy zagłosują na wybraną partię i dojdzie ona do władzy, nagle zapomina o swoich obietnicach wyborczych. Dobrze jeszcze jeżeli partia po objęciu władzy stara się wytłumaczyć przed wyborcami, że teraz nie jest czas na zmiany, że brak na to pieniędzy w budżecie itd. Niestety większość partii po dojściu do władzy, nie stać nawet na taki gest, wolą obietnice wyborcze pominąć milczeniem. A przecież w państwie demokratycznym wybrany senator, poseł czy radny powinien odpowiadać przed swoimi wyborcami, składać im sprawozdania ze swoich prac w Senacie, Sejmie czy radzie, nie wspominając o konsultacjach z wyborcami przy podejmowaniu jakiś ważkich dla nas wszystkich uchwał czy ustaw. Z kolei wyborcy, jeżeli nie będą zadowoleni z pracy wybranego przez siebie senatora, posła czy radnego, powinni mieć możliwość odwołania go (wybrani w okręgach jednomandatowych). Wyborcy (demokratyczna większość) są rozpieszczani tylko podczas kampanii wyborczej, do momentu wyborów, później nie mają już żadnego wpływu na decyzje swoich wybrańców. Społeczeństwo polskie jest nieźle wykształcone i rozumie, że wybory według obecnie obowiązującej ordynacji nie są właściwie demokratycznymi, wolnymi wyborami, tylko ich namiastką, więc liczba wyborców z wyborów na wybory gwałtownie się zmniejsza.

Obawiam się, że do starości bliżej nam jak do młodości.

Wszyscy czekaja, że śnieg sam stopnieje, bo ciężar śniegu plus odśnieżajacy i nieszczęście gotowe.

Jeżeli 14 czerwca 2006 to data oficjalnego otwarcia serwisu Wiadomości24.pl, więc pełne lata będą mijały właśnie 13 czerwca. A ponieważ my dziennikarze obywatelscy nie boimy się "13-tki", prponuje właśnie jakby na przekór tą (a może tę) datę, na święto dziennikarzy obywatelskich, połączone z rocznicą otwarcia wiadomości24.pl.

Oczywiscie 08 listopada 2008 r. Przepraszam, że częściej nie zaglądałem na twój profil Tadeuszu ale piszę w MM Moje Miasto Szczecin i wiadomosciach24.pl, więc nie zostaje mi już czasem czasu na komentarze. Pozdrawiam: Zdzisław, Wincenty Sadowski

08 listopada napisałem jako Andrzej Sadowski poniższy tekst w blogu: „POLACY - NAJBARDZIEJ TOLERANCYJNY NARÓD” Dotychczas nie zabierałem głosu na tak delikatne tematy jak rasizm, czy antysemityzm, bo każde rozpatrywanie tego tematu bez względu na treści, niesie w sobie niebezpieczeństwo przypisania do jakiejś... 08 listopada napisałem jako Andrzej Sadowski poniższy tekst w blogu: „POLACY - NAJBARDZIEJ TOLERANCYJNY NARÓD” Dotychczas nie zabierałem głosu na tak delikatne tematy jak rasizm, czy antysemityzm, bo każde rozpatrywanie tego tematu bez względu na treści, niesie w sobie niebezpieczeństwo przypisania do jakiejś frakcji. Od czasów powstania Królestwa Polskiego w XI wieku, Polska była jednym z najbardziej tolerancyjnych państw dla osiedlania się u nas innych nacji, bez względu na wyznanie i narodowość. W okresie XI – XVII wieku do Polski napływała ludność żydowska uchodząca przed prześladowaniem państw zachodnich, tworząc w miarę upływu czasu największe skupisko Żydów w Europie. Jeszcze pod koniec XV wieku było ich tu 30 tys, w połowie XVII w już 350 - 500 tys, u schyłku Rzeczpospolitej ok. 800 tys. W połowie XIX 80 % całego żydostwa to Żydzi polscy, którzy żyli tu od wieków, przed II wojną światową Polskę zamieszkiwało 3,3 – 3,4 mln Żydów , co stanowiło 10 – 12 % mieszkańców. Oprócz przywilejów, bezpieczeństwa i wolności religijnych zapewniono im swobodę uprawiania handlu i działalności finansowo gospodarczej (m/in pożyczki na procent), a także samorządności. Żydzi zasymilowali się z polskim społeczeństwem i żyli w zgodzie z Polakami ponad 800 lat. Żydzi zamieszkiwali głównie miasta, np.; w Krakowie na 250 tys. mieszkańców było 100 tys. Żydów, w Oświęcimiu na 13 tys. mieszkańców było 9 tys. Żydów. W czasie II wojny światowej Niemcy w ramach holokaustu eksterminowali ok. 2,8 mil Żydów, zginęło też od 3,1 –3,6 min Polaków. Polacy z narażeniem własnego życia ratowali Żydów, często swoich krewnych, czy bliskich sąsiadów. Oczywiście w ponad 800 historii (ponad 80 % populacji Żydów ma polskie pochodzenie czy korzenie) współistnienia w Polsce narodów Polaków i Żydów nie obyło się też bez drobnych animozji, które ktoś nazwał pogromami Żydów (w Jedwabnym z podpuszczenia hitlerowców, czy Kielecki z podpuszczenia władz komunistycznych). Jednym z tych Żydów, którzy urodzili się w Polsce już po II wojnie światowej był Jan, Tomasz Gross, który w warunkach lepszych niż przeciętni Polacy ( jeździł w czasach komuny po całej Europie) przeżył tu 19 lat i dopiero po wypadkach w 1968 r wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Teraz w swoich publikacjach i książkach (czytany być może tylko ze względu na zbieżność nazwisk z laureatem nagrody Nobla Gunterem Grassem) uogólnia pewne zachowania i zarzuca Polakom antysemityzm (ostatnio w książce pt. „Strach”), narodowi który może się popisać jak żaden naród w Europie tyle wiekową tolerancją. Powinien zastanowić się czy urodziłby się i żyłby, gdyby jego rodzice mieszkali np.: w Niemczech. Tak jak w każdej rodzinie jest czarna owca (czy zakała), tak w każdym narodzie są ekstremiści, którzy jednak nie mogą wpłynąć na negatywną opinię o całym narodzie. Idąc dalej zniszczenie 9 samochodów polskich w Locknitz przez niemieckich ekstremistów uogólniając tak jak J. Gross powinniśmy nazwać anty polskością Niemców. Jeżeli tego nie robimy, to dlatego, że zdajemy sobie sprawę że czarne owce (zakały), ekstremiści nie mogą świadczyć o dobrym imieniu całego narodu, o czym J. Gross zdaje się zapominać. Tak samo jak zdaje się zapominać, że gdyby nie tolerancyjność Polaków, nie wiadomo czy naród żydowski przetrwał by lata prześladowań w Europie, czy dzisiaj nie byłby już zapomnianą nacją. W przypadku J.T.Grossa nie wspomnę już o sraniu we własne gniazdo, ale na arenie światowej powinniśmy zdyskredytować go w światowej opinii publicznej. A. W. Sadowski

Niestety nowe czasy przyniosły nowe zamiłowania i potrzeby spoleczne i właściwie nie ma już zbytnio miejsca na muzykę ludową. Ważne aby tradycje muzyki ludowej zostały zapisane w jakiś opracowaniach, na jakiś plytach, aby chociaż w jakim okrojonym stanie kontynuowały ją wiejskie zespoły, aby całkowicie nie zginęły. Nie jestem wcale wrogiem ludowej muzyki... Niestety nowe czasy przyniosły nowe zamiłowania i potrzeby spoleczne i właściwie nie ma już zbytnio miejsca na muzykę ludową. Ważne aby tradycje muzyki ludowej zostały zapisane w jakiś opracowaniach, na jakiś plytach, aby chociaż w jakim okrojonym stanie kontynuowały ją wiejskie zespoły, aby całkowicie nie zginęły. Nie jestem wcale wrogiem ludowej muzyki (pięknie grali do przyśpiewek na weselu brata), byłem nawet na XIII Festiwalu Współczesnej Kultury Ludowej na przełomie lipca i sierpnia 2009 r w Kamieniu Pomorskim, chociaż przyznaję, że na dłuższą metę, ta muzyka mnie nie rusza.