Ela - bardzo ciekawa postać. Ze swoją unikalną historią i pasją...

Agnieszko, dziękuję za Twój głos. O to właśnie chodziło żeby każdy z nas mógł wyrazić swoją opinię i, mam nadzieję, przy tym zastanowić się nad tym, co się obecnie dzieje. Pozdrawiam.

Tomku, książkę przeczytać oczywiście trzeba, jeszcze tego nie zrobiłam. Być może sama książka rzeczywiście nie wzbudziłaby takich negatywnych ocen, natomiast jest używana jako narzędzie do szerzenia homoseksualizmu, więc będzie z nim automatycznie kojarzona nawet, gdyby ktoś czytając ją, w ogóle na to nie wpadł. Zapewne też pisana jest ładnym językiem,... Tomku, książkę przeczytać oczywiście trzeba, jeszcze tego nie zrobiłam. Być może sama książka rzeczywiście nie wzbudziłaby takich negatywnych ocen, natomiast jest używana jako narzędzie do szerzenia homoseksualizmu, więc będzie z nim automatycznie kojarzona nawet, gdyby ktoś czytając ją, w ogóle na to nie wpadł. Zapewne też pisana jest ładnym językiem, jak to książki dla dzieci. Chodzi jednak o terść i akcję, która temu wydarzeniu towarzyszy. Pozdrawiam.

Ratomirze, ja nie chcę ich zmieniać tylko mówić, co uważam i jeśli oni się zgodzą, pomóc im. Jeśli nie, mogę powiedzieć, że zrobiłam wszystko, co mogłam. Decyzja należy do tych ludzi. "Nietolerancja" w moim wykonaniu to nie pozbycie się homoseksualistów, ale powiedzenie prawdy - że potrzebują pomocy. Natomiast szacunek do drugiego człowieka... Ratomirze, ja nie chcę ich zmieniać tylko mówić, co uważam i jeśli oni się zgodzą, pomóc im. Jeśli nie, mogę powiedzieć, że zrobiłam wszystko, co mogłam. Decyzja należy do tych ludzi. "Nietolerancja" w moim wykonaniu to nie pozbycie się homoseksualistów, ale powiedzenie prawdy - że potrzebują pomocy. Natomiast szacunek do drugiego człowieka pozwala zostawić ich z możliwością podjęcia decyzji. Dziś są takie czasy, że nietolerancja brzmi źle, bo kojarzy się z wyzwiskami, szykanowaniem. Ale ja o tym nie mówię. Nietolerancja to powiedzenie, że nie zgadzam się i wyciągam rękę. Co zrobi druga strona nie należy do mnie. Adolf Hitler nienawidził, miał chore ambicje i był opętany. Jakkolwiek ludzie różnie by tego nie tłumaczyli, to nie była nietolerancja. Jeśli chodzi o przedszkole, to spotkanie jest po zajęciach, dobrowolne, więc każdy rodzic wybiera sam, nie ma problemu.

Jadwigo, napisałam, że używam tego przykładu tylko po to, żeby wyjaśnić co rozumiem pod pojęciem "chora tolerancja". Jeśli osoba występująca w dyskusji uważa homoseksualizm za rzecz normalną, na na tym przykładzie nie wyjaśnię tej osobie o co mi chodzi. Użyłam wię przykładu, który jest dla wszystkich ewidentnie zły żeby pokazać mój sposób... Jadwigo, napisałam, że używam tego przykładu tylko po to, żeby wyjaśnić co rozumiem pod pojęciem "chora tolerancja". Jeśli osoba występująca w dyskusji uważa homoseksualizm za rzecz normalną, na na tym przykładzie nie wyjaśnię tej osobie o co mi chodzi. Użyłam wię przykładu, który jest dla wszystkich ewidentnie zły żeby pokazać mój sposób myślenia. Proszę więc o nie przekręcanie moich słów, ponieważ to, co napisałam absolutnie nie jest argumentem w dyskusji, ale odpowiedzią na Pani pytanie.

Mnie też ciekawi jaka będzie popularność tego spotkania. Niestety nie mogę się wybrać.

Jadwigo, to fakt, że wiele bajek, na których się wychowaliśmy jest strasznych. Tego też nie popieram. Nie ma tu dyskusji. Przez chorą tolerancję rozumiem próbę tolerowania czegoś, czego nie możemy tolerować, a próbujemy ubrać to w szczytne hasła zasłaniając swój brak brania odpowiedzialności za to, co dzieje się wokół. Dla przykładu (tylko po to, aby... Jadwigo, to fakt, że wiele bajek, na których się wychowaliśmy jest strasznych. Tego też nie popieram. Nie ma tu dyskusji. Przez chorą tolerancję rozumiem próbę tolerowania czegoś, czego nie możemy tolerować, a próbujemy ubrać to w szczytne hasła zasłaniając swój brak brania odpowiedzialności za to, co dzieje się wokół. Dla przykładu (tylko po to, aby zrozumieć o co mi chodzi): "Zabiłeś człowieka. Toleruję Cię taim jakim jesteś. Często Ci się to zdarza, kiedy wpadasz w złość. Toleruję Twoją odmienność."

Agnieszko, twierdzę, że każdy homoseksualista jest cudownym człowiekiem w tym sensie, że trzeba mu dać szansę i prawo do tego, by się zmienił. Szanuję każdego i widzę w nim potencjał. Staram się to robić nawet wtedy, gdy ktoś mi zajdzie za skórę. Moje słowa są bardzo przerysowane, ale użyłam ich, ponieważ chcę zwrócić uwagę na problem, a nie na człowieka... Agnieszko, twierdzę, że każdy homoseksualista jest cudownym człowiekiem w tym sensie, że trzeba mu dać szansę i prawo do tego, by się zmienił. Szanuję każdego i widzę w nim potencjał. Staram się to robić nawet wtedy, gdy ktoś mi zajdzie za skórę. Moje słowa są bardzo przerysowane, ale użyłam ich, ponieważ chcę zwrócić uwagę na problem, a nie na człowieka i opowiedzieć się przeciwko problemowi, a nie ludziom. W żaden sposób nie pomogę homoseksualistom jeśli będę ich wyzywać lub unikać. Dzieci trzeba uczyć, jednak ta książka wysyła komunikat: "Może być dwóch tatusiów i to jest absolutnie normalne. Ty też tak możesz jak chcesz." Nie mówi, że coś jest nie tak.

Miałam skorzystać z kina, ale w tym przypadku jednak chyba kanapa będzie odpowiednia. Czuję się przekonana przez autorkę tekstu. :)

Brzmi ciekawie. Nawet bardzo. Ale czemu na drugim końcu Polski?...

Kiedy byłam w gimnazjum na lekcję języka niemieckiego miał przyjechać ktoś na kontrolę właśnie. Kilka tygodni przed tym wydarzeniem trwały przygotowania. Ze wszystkich klas zostali wybrani najlepsi uczniowie, pani rozdała nam plan mającej się odbyć lekcji, mieliśmy kilka prób. Swoje teksty znaliśmy na pamięć. Ona zadawała pytanie: "Co znajduje się na... Kiedy byłam w gimnazjum na lekcję języka niemieckiego miał przyjechać ktoś na kontrolę właśnie. Kilka tygodni przed tym wydarzeniem trwały przygotowania. Ze wszystkich klas zostali wybrani najlepsi uczniowie, pani rozdała nam plan mającej się odbyć lekcji, mieliśmy kilka prób. Swoje teksty znaliśmy na pamięć. Ona zadawała pytanie: "Co znajduje się na obrazku?", a kilka wytypowanych i przygotowanych wcześniej osób odpowiadało, udając, ze się głęboko zastanawia. Dziś jak na to patrzę, jest to przerażające, ale wtedy było bardzo zabawne. I nawet Ci, którzy przyjechali stwierdzili, że jesteśmy bardzo szczęśliwi, kiedy uczymy się niemieckiego. To jest oczywiście już przerysowanie problemu, ale chyba najskuteczniejsze byłoby, gdyby "wynajęci" uczniowie przez rok wgryzali się w środowisko i badali szkołę od podszewki. :) Byłaby szansa na obiektywność i realną ocenę.