Również miałem podejrzenia, szczególnie gdy po moich słowach krytyki na temat publikacji tegoż autora, mało konstruktywne, negatywne komentarze momentalnie pojawiły się przy jednym z moich materiałów. Co ciekawe - w momencie, gdy materiał był już dawno poza pierwszą stroną działu. Zbagatelizowałem sprawę, bo co chwilę można się natknąć na niespełnionych... Również miałem podejrzenia, szczególnie gdy po moich słowach krytyki na temat publikacji tegoż autora, mało konstruktywne, negatywne komentarze momentalnie pojawiły się przy jednym z moich materiałów. Co ciekawe - w momencie, gdy materiał był już dawno poza pierwszą stroną działu. Zbagatelizowałem sprawę, bo co chwilę można się natknąć na niespełnionych użytkowników Internetu. Wbrew pozorom problem jest bardzo powszechny na wszelkiego rodzaju forach, galeriach, grupach dyskusyjnych.

Projekt Kereza staje się bardzo oryginalny, gdy tylko zrozumiemy ideę kryjącą się za nim. Wprowadza porządek bezsprzecznie Warszawie potrzebny. Sądzę, że błąd był popełniony już w samym założeniu, iż MSN miałoby stać się nową ikoną miasta, co niesamowicie podwyższyło oczekiwania władz Muzeum i mieszkańców. Tym samym nie kryję, że do mnie wizja Kereza... Projekt Kereza staje się bardzo oryginalny, gdy tylko zrozumiemy ideę kryjącą się za nim. Wprowadza porządek bezsprzecznie Warszawie potrzebny. Sądzę, że błąd był popełniony już w samym założeniu, iż MSN miałoby stać się nową ikoną miasta, co niesamowicie podwyższyło oczekiwania władz Muzeum i mieszkańców. Tym samym nie kryję, że do mnie wizja Kereza trafiła.

Niezwykle istotny problem i dobry, przeglądowy tekst. Liczę, Krzysztofie, że zgłębisz bardziej ten temat przy jakiejś okazji.

Oczywiście, zapraszam na cinema.blox.pl, gdzie moje recenzje możesz przeczytać. Nie są genialne - powiedziałbym, że co najwyżej poprawne. Forma również nie jest typowo prasowa. Zamiast jednak się odgryzać (sądzę, że mam się teraz spodziewać bardzo krytycznych komentarzy) radzę rzucić okiem na teksty o filmach autorów z Tygodnika Powszechnego, Gazety... Oczywiście, zapraszam na cinema.blox.pl, gdzie moje recenzje możesz przeczytać. Nie są genialne - powiedziałbym, że co najwyżej poprawne. Forma również nie jest typowo prasowa. Zamiast jednak się odgryzać (sądzę, że mam się teraz spodziewać bardzo krytycznych komentarzy) radzę rzucić okiem na teksty o filmach autorów z Tygodnika Powszechnego, Gazety Wyborczej (wydania codziennego i świątecznego, niekoniecznie 'co jest grane') i wyciągać z nich to, co najbardziej wartościowe.

Droga Aniu, to był tylko jeden z przykładów, a tekst jest po prostu płytką oceną. Dla mnie recenzja bez wnikliwej analizy i interpretacji nie istnieje. U Ciebie zajmuje ona jeden, dwa akapity. Jak większość potraktowałaś uwagę do tekstu jako złośliwość, a ja zachęcam tylko do odrobiny autokrytyki.

Niestety recenzja słaba, pominęłaś istotne obszary problematyki filmu, skupiając się na dość oczywistych, wydawałoby się, niewymagających komentarza. Reszta wedle schematu recenzji z podręcznika. Oprócz tego błędy merytoryczne, jeśli chodzi o analizę obrazu filmowego (przy filmie nie pracuje kamerzysta, tylko operator; scena i ujęcie nie odnoszą się do... Niestety recenzja słaba, pominęłaś istotne obszary problematyki filmu, skupiając się na dość oczywistych, wydawałoby się, niewymagających komentarza. Reszta wedle schematu recenzji z podręcznika. Oprócz tego błędy merytoryczne, jeśli chodzi o analizę obrazu filmowego (przy filmie nie pracuje kamerzysta, tylko operator; scena i ujęcie nie odnoszą się do tego samego itp).

A ja jako amator jestem w stanie stwierdzić, że zawodowstwo to pojęcie obszerne i ze wszech miar względne. Perspektywę można oddać w jednym-dwóch trafnych kadrach. W tym materiale, szerokich planów jest ponad dziesięć - większość nijaka.

Widać, że temat jest bardzo wdzięczny, jednak zupełnie niewykorzystany. Posunąłbym się do stwierdzenia, że zmarnowany. Prawie nie można wyczuć kontaktu z uczestnikami parady, widzimy pojedyncze portrety i, na większości zdjęć, czerwono-biały tłum. Wszędzie ta sama perspektywa - szerokie plany w połowie przecięte linią horyzontu, w kadrze są elementy... Widać, że temat jest bardzo wdzięczny, jednak zupełnie niewykorzystany. Posunąłbym się do stwierdzenia, że zmarnowany. Prawie nie można wyczuć kontaktu z uczestnikami parady, widzimy pojedyncze portrety i, na większości zdjęć, czerwono-biały tłum. Wszędzie ta sama perspektywa - szerokie plany w połowie przecięte linią horyzontu, w kadrze są elementy zupełnie niepotrzebne, jak elewacje budynków czy maszty statków (rozumiem, Gdynia, ale bez przesady). Jeżeli mamy do czynienia z taką imprezą, oczywiste dla mnie jest, że należy założyć szeroki kąt i wtopić się w tłum, a przecież profesjonalistą nie jestem. Zdjęć można umieszczać mnóstwo, o ile mają jakiś wkład w poznawanie fotografowanego wydarzenia przez czytelników. Tutaj jednak ich ilość jest nieuzasadniona zupełnie. Jak słusznie zauważyła Ania - w24 to nie agencja fotograficzna ani bank zdjęć - to co trafia na stronę winno być gotowym materiałem, jakby zaraz miało iść do druku. Z zaproponowanego zestawu, do jednoczesnej publikacji nadają się 2-3 zdjęcia, nie więcej.

Materiał w chwili obecnej (godzina 18:24) niestety bezużyteczny. Skoro spotkanie już się odbyło, winno się tutaj znaleźć coś więcej - krótka relacja, fragment rozmowy z Panią Dzikowską, cokolwiek. A same zdjęcia są niestety złe, całkowicie niepoprawnie wykonane.

Żeby jednak wszystko było jasne - odnośnie powyższej galerii - zdecydowanie potrzebne jest jeszcze mnóstwo pracy.

Droga Anno, nie ma czegoś takiego jak zasługa sprzętu. Dobre zdjęcia można zrobić nawet byle aparatem, tak samo jak knoty sprzętem za xxxxx zł. Po fotogrupach dyskusyjnych krążył niegdyś taki dowcip: Przyszedł Helmut Newton do restauracji, zamówił wykwintne danie. Zamówienie przyjmował sam kucharz, bo gość nie był byle kim. Przy okazji zagadnął: -... Droga Anno, nie ma czegoś takiego jak zasługa sprzętu. Dobre zdjęcia można zrobić nawet byle aparatem, tak samo jak knoty sprzętem za xxxxx zł. Po fotogrupach dyskusyjnych krążył niegdyś taki dowcip: Przyszedł Helmut Newton do restauracji, zamówił wykwintne danie. Zamówienie przyjmował sam kucharz, bo gość nie był byle kim. Przy okazji zagadnął: - Bardzo podobają mi się pana zdjęcia, na pewno ma pan dobry aparat! Po skończonym posiłku Newton zaczepił kucharza: - Naprawdę przepyszne. Na pewno ma pan bardzo dobre garnki. Wnioski nasuwają się same. Zachęcam więc do wyciskania ze swoich puszek jak najwięcej (z głową oczywiście), a jak najmniej marudzenia na ich temat. Pozdrawiam serdecznie!

Jako autor zdjęć powinieneś sam dokonać ostatecznej selekcji, jest to część procesu przygotowywania fotografii do publikacji. Rolą redaktora jest zgłaszanie uwag i zastrzeżeń, lecz na pewno nie wyręczanie fotografa.

W mojej opinii zdjęcia są bardzo przeciętne. Temat jest niezwykle trudny, wymaga osobistego podejścia i dopracowania, zastosowania odpowiednich środków wyrazu. Tutaj niestety tego zabrakło. Zbyt duża ilość zdjęć, przypadkowe kadry i błędy techniczne (wbrew temu co stwierdziła Ida) również tematowi nie służą.

Pogodna, przesympatyczna pani, wziąwszy pod uwagę żywiołowość i pasję z jaką mówiła. Tacy ludzie są na wagę złota.